وَٱلۡعَٰدِيَٰتِ ضَبۡحٗا ﴿1﴾وَٱلۡعَٰدِيَٰتِ ضَبۡحٗا
سوگند به اسبهای دونده که نفس زنان (بهسوی میدان) پیش میرفتند.
Listen to Abdulbaset Abdulsamad (Mujawwad)
وَٱلۡعَٰدِيَٰتِ ضَبۡحٗا ﴿1﴾وَٱلۡعَٰدِيَٰتِ ضَبۡحٗا
سوگند به اسبهای دونده که نفس زنان (بهسوی میدان) پیش میرفتند.
فَٱلۡمُورِيَٰتِ قَدۡحٗا ﴿2﴾فَٱلۡمُورِيَٰتِ قَدۡحٗا
و سوگند به اسبهایی که (در اثر اصطکاک سمشان با سنگها) جرقۀ (آتش) ایجاد کردند.
فَٱلۡمُغِيرَٰتِ صُبۡحٗا ﴿3﴾فَٱلۡمُغِيرَٰتِ صُبۡحٗا
باز سوگند به اسبهای که در صبحگاهان (بر دشمن) یورش برند.
فَأَثَرۡنَ بِهِۦ نَقۡعٗا ﴿4﴾فَأَثَرۡنَ بِهِۦ نَقۡعٗا
پس در آن هنگام گرد و غبار بر انگیرند.
فَوَسَطۡنَ بِهِۦ جَمۡعًا ﴿5﴾فَوَسَطۡنَ بِهِۦ جَمۡعًا
آنگاه به میان جمع (سپاه دشمن) در آیند، (و آنها را محاصره کننده).
إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٞ ﴿6﴾إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٞ
محققاً انسان در برابر (نعمتهای) پروردگارش بسیار ناسپاس است.
وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٞ ﴿7﴾وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٞ
و بیگمان او بر این (ناسپاسی) گواه است.
وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلۡخَيۡرِ لَشَدِيدٌ ﴿8﴾وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلۡخَيۡرِ لَشَدِيدٌ
و همانا او علاقۀ فراوان و شدیدی به مال دارد.
أَفَلَا يَعۡلَمُ إِذَا بُعۡثِرَ مَا فِي ٱلۡقُبُورِ ﴿9﴾۞أَفَلَا يَعۡلَمُ إِذَا بُعۡثِرَ مَا فِي ٱلۡقُبُورِ
آیا او نمیداند که چون آنچه در گورهاست، (همه زنده و) برانگیخته شوند؟
وَحُصِّلَ مَا فِي ٱلصُّدُورِ ﴿10﴾وَحُصِّلَ مَا فِي ٱلصُّدُورِ
وآنچه در سینههاست (همه) آشکار گردد.
إِنَّ رَبَّهُم بِهِمۡ يَوۡمَئِذٖ لَّخَبِيرُۢ ﴿11﴾إِنَّ رَبَّهُم بِهِمۡ يَوۡمَئِذٖ لَّخَبِيرُۢ
یقیناً در آن روز پروردگارشان به (وضع و حال) آنها کاملاً آگاه است.