وَيَٰقَوۡمِ مَا لِيٓ أَدۡعُوكُمۡ إِلَى ٱلنَّجَوٰةِ وَتَدۡعُونَنِيٓ إِلَى ٱلنَّارِ ﴿41﴾۞وَيَٰقَوۡمِ مَا لِيٓ أَدۡعُوكُمۡ إِلَى ٱلنَّجَوٰةِ وَتَدۡعُونَنِيٓ إِلَى ٱلنَّارِ
ئهی قهوم و هۆزم ئهوه چی یه، خۆ من بانگی ئێوه دهکهم بۆ ڕزگاریی، بۆ سهرفرازی بۆ بهههشت، کهچی ئێوه بانگی من دهکهن، بۆ خوانهناسی، بۆ سهرگهردانی بۆ دۆزهخ!
تَدۡعُونَنِي لِأَكۡفُرَ بِٱللَّهِ وَأُشۡرِكَ بِهِۦ مَا لَيۡسَ لِي بِهِۦ عِلۡمٞ وَأَنَا۠ أَدۡعُوكُمۡ إِلَى ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡغَفَّـٰرِ ﴿42﴾تَدۡعُونَنِي لِأَكۡفُرَ بِٱللَّهِ وَأُشۡرِكَ بِهِۦ مَا لَيۡسَ لِي بِهِۦ عِلۡمٞ وَأَنَا۠ أَدۡعُوكُمۡ إِلَى ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡغَفَّـٰرِ
بانگم دهکهن تا باوهڕم به خوا نهمێنێت و هاوهڵ و شهریکی بۆ بڕیار بدهم، بێ هیچ بهڵگهو زانستی و زانیاریهک، لهکاتێکدا من بانگتان دهکهم بۆلای زاتێک که زۆر باڵادهسته و زۆریش لێخۆشبووه...
لَا جَرَمَ أَنَّمَا تَدۡعُونَنِيٓ إِلَيۡهِ لَيۡسَ لَهُۥ دَعۡوَةٞ فِي ٱلدُّنۡيَا وَلَا فِي ٱلۡأٓخِرَةِ وَأَنَّ مَرَدَّنَآ إِلَى ٱللَّهِ وَأَنَّ ٱلۡمُسۡرِفِينَ هُمۡ أَصۡحَٰبُ ٱلنَّارِ ﴿43﴾لَا جَرَمَ أَنَّمَا تَدۡعُونَنِيٓ إِلَيۡهِ لَيۡسَ لَهُۥ دَعۡوَةٞ فِي ٱلدُّنۡيَا وَلَا فِي ٱلۡأٓخِرَةِ وَأَنَّ مَرَدَّنَآ إِلَى ٱللَّهِ وَأَنَّ ٱلۡمُسۡرِفِينَ هُمۡ أَصۡحَٰبُ ٱلنَّارِ
شتێکی ڕاستهو گومانی تێدانیه ئهوهی که ئێوه من بانگ دهکهن بۆ لای خاوهنی هیچ بانگهواز و بهرنامه و پرۆگرامێک نیه، نه له دنیادا، نه له قیامهتیشدا، ئهوهش نابێت لهیاد بکهین، که بهڕاستیش گهڕانهوهمان بۆ لای خوای گهورهیه، ئهوانهش تاوانی زۆر ئهنجام دهدهن و سهرکهش و له سنوور ترازاون، ئهوانه نیشتهجێی دۆزهخن.
فَسَتَذۡكُرُونَ مَآ أَقُولُ لَكُمۡۚ وَأُفَوِّضُ أَمۡرِيٓ إِلَى ٱللَّهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ بَصِيرُۢ بِٱلۡعِبَادِ ﴿44﴾فَسَتَذۡكُرُونَ مَآ أَقُولُ لَكُمۡۚ وَأُفَوِّضُ أَمۡرِيٓ إِلَى ٱللَّهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ بَصِيرُۢ بِٱلۡعِبَادِ
جا له ئایندهدا ڕۆژێک دێت، ئهم قسانهی منتان بێتهوه یاد، ئێستاکهش من خۆم وکارو بارهکانم دهدهمه دهست خواو پشت بهودهبهستم، چونکه بێگومان خوا بینایه به بهندهکانی.
فَوَقَىٰهُ ٱللَّهُ سَيِّـَٔاتِ مَا مَكَرُواْۖ وَحَاقَ بِـَٔالِ فِرۡعَوۡنَ سُوٓءُ ٱلۡعَذَابِ ﴿45﴾فَوَقَىٰهُ ٱللَّهُ سَيِّـَٔاتِ مَا مَكَرُواْۖ وَحَاقَ بِـَٔالِ فِرۡعَوۡنَ سُوٓءُ ٱلۡعَذَابِ
جا خوای گهوره ئهو ئیمانداره ژیرهی پاڕاست له پیلانی خراپ و دڕندانهیان، دارو دهستهی فیرعهونیش سزایهکی زۆر سهختیان تووش بوو...
ٱلنَّارُ يُعۡرَضُونَ عَلَيۡهَا غُدُوّٗا وَعَشِيّٗاۚ وَيَوۡمَ تَقُومُ ٱلسَّاعَةُ أَدۡخِلُوٓاْ ءَالَ فِرۡعَوۡنَ أَشَدَّ ٱلۡعَذَابِ ﴿46﴾ٱلنَّارُ يُعۡرَضُونَ عَلَيۡهَا غُدُوّٗا وَعَشِيّٗاۚ وَيَوۡمَ تَقُومُ ٱلسَّاعَةُ أَدۡخِلُوٓاْ ءَالَ فِرۡعَوۡنَ أَشَدَّ ٱلۡعَذَابِ
ئاگری دۆزهخه، بهیانیان و ئێواران، نیشانیان دهدرێت، یاخود پیایاندا دهچزێنرێت، له (جیهانی بهرزهخدا) ڕۆژی قیامهتیش فهرمان دهدرێت: ئادهی تاقم و دهستهی فیرعهون بخهنه ناو ئێش و ئازاری زۆر ناخۆشهوه.
وَإِذۡ يَتَحَآجُّونَ فِي ٱلنَّارِ فَيَقُولُ ٱلضُّعَفَـٰٓؤُاْ لِلَّذِينَ ٱسۡتَكۡبَرُوٓاْ إِنَّا كُنَّا لَكُمۡ تَبَعٗا فَهَلۡ أَنتُم مُّغۡنُونَ عَنَّا نَصِيبٗا مِّنَ ٱلنَّارِ ﴿47﴾وَإِذۡ يَتَحَآجُّونَ فِي ٱلنَّارِ فَيَقُولُ ٱلضُّعَفَـٰٓؤُاْ لِلَّذِينَ ٱسۡتَكۡبَرُوٓاْ إِنَّا كُنَّا لَكُمۡ تَبَعٗا فَهَلۡ أَنتُم مُّغۡنُونَ عَنَّا نَصِيبٗا مِّنَ ٱلنَّارِ
ئهو کاته ئیتر شهڕو کێشه دهست پێدهکهن لهناو ئاگری دۆزهخدا، لاواز و چهوساوهکان بهدهسهڵاتدارو لووت بهرزهکان دهڵێن: خۆ بهڕاستی ئێمه شوێنکهوتهی ئێوه بووین، ئایا ئێوه ناتوانن تۆزێک سزای ئاگرمان لهسهر کهم بکهنهوه؟
قَالَ ٱلَّذِينَ ٱسۡتَكۡبَرُوٓاْ إِنَّا كُلّٞ فِيهَآ إِنَّ ٱللَّهَ قَدۡ حَكَمَ بَيۡنَ ٱلۡعِبَادِ ﴿48﴾قَالَ ٱلَّذِينَ ٱسۡتَكۡبَرُوٓاْ إِنَّا كُلّٞ فِيهَآ إِنَّ ٱللَّهَ قَدۡ حَكَمَ بَيۡنَ ٱلۡعِبَادِ
له وهڵامیاندا لووت بهرزهکان دهڵێن: ئێمه ههموومان لهناو ئاگردا گیرمان خواردووه، بێگومان خوای گهوره داوهری کردوه له نێوان بهندهکانیدا و بڕیارهکانی بڕاوهتهوه.
وَقَالَ ٱلَّذِينَ فِي ٱلنَّارِ لِخَزَنَةِ جَهَنَّمَ ٱدۡعُواْ رَبَّكُمۡ يُخَفِّفۡ عَنَّا يَوۡمٗا مِّنَ ٱلۡعَذَابِ ﴿49﴾وَقَالَ ٱلَّذِينَ فِي ٱلنَّارِ لِخَزَنَةِ جَهَنَّمَ ٱدۡعُواْ رَبَّكُمۡ يُخَفِّفۡ عَنَّا يَوۡمٗا مِّنَ ٱلۡعَذَابِ
ئینجا ئهوانهی که لهناو ئاگری دۆزهخدان به فریشتهکانی کارگێری دۆزهخ دهڵێن: داوا له پهروهردگارتان بکهن؛ تهنها ڕۆژێک سزاو ئازامان لهسهر کهم بکاتهوه.