Sura Muhammad 47:20
وَيَقُولُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَوۡلَا نُزِّلَتۡ سُورَةٞۖ فَإِذَآ أُنزِلَتۡ سُورَةٞ مُّحۡكَمَةٞ وَذُكِرَ فِيهَا ٱلۡقِتَالُ رَأَيۡتَ ٱلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٞ يَنظُرُونَ إِلَيۡكَ نَظَرَ ٱلۡمَغۡشِيِّ عَلَيۡهِ مِنَ ٱلۡمَوۡتِۖ فَأَوۡلَىٰ لَهُمۡ ﴿٢٠﴾
◉
Salin
Nagsasabi ang mga sumampalataya: "Bakit kasi walang ibinaba na isang kabanata?" Ngunit nang may pinababa na isang kabanatang tinahas at binanggit dito ang pakikipaglaban, makikita mo ang mga sa mga puso nila ay may sakit na tumitingin sa iyo nang pagtingin ng hinimatay dahil sa [takot sa] kamatayan. Kaya higit na nararapat para sa kanila ay
Kadtong kinsa mituo kang Allāh nag-ingon: "Nganong wala may usa ka Kapitulo (sa Qur’an) nga gipadala (ngari kanato uban sa Pagtugot sa pagpakig-away sa mga pwersa sa dautan)?" Apan sa diha nga ang usa ka mahukmanon nga Kapitulo (sa Qur'an) gipadala, ug ang pagpakig-away (batok sa mga pwersa sa kadautan) gihisgutan didto, imong makita niadtong ang mga kasingkasing adunay sakit (uban pagkasalingkapaw) motan-aw kanimo sama sa tinan-awan sa usa kakuyapon tungod sa kamatayon. Busa ala'ut sila.