إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنشَقَّتۡ ﴿١﴾
যেতিয়া আকাশখন ভাঙি পৰিব,
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنشَقَّتۡ ﴿١﴾
যেতিয়া আকাশখন ভাঙি পৰিব,
وَأَذِنَتۡ لِرَبِّهَا وَحُقَّتۡ ﴿٢﴾
আৰু তাৰ প্ৰতিপালকৰ আদেশ পালন কৰিব আৰু এইটোৱে তাৰ কৰণীয়।
وَإِذَا ٱلۡأَرۡضُ مُدَّتۡ ﴿٣﴾
আৰু যেতিয়া পৃথিৱীক সম্প্ৰসাৰিত কৰা হ’ব।
وَأَلۡقَتۡ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتۡ ﴿٤﴾
আৰু পৃথিৱীয়ে তাৰ ভিতৰত থকা সকলোবোৰ বাহিৰলৈ নিক্ষেপ কৰিব আৰু ই গৰ্ভশূন্য হৈ পৰিব।
وَأَذِنَتۡ لِرَبِّهَا وَحُقَّتۡ ﴿٥﴾
আৰু তাৰ প্ৰতিপালকৰ আদেশ পালন কৰিব আৰু এইটোৱে তাৰ কৰণীয়।
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلۡإِنسَٰنُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَىٰ رَبِّكَ كَدۡحٗا فَمُلَٰقِيهِ ﴿٦﴾
হে মানৱ! তুমি তোমাৰ প্ৰতিপালকৰ নৈকট্য পাবলৈ কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰিব লাগিব, তেতিয়াহে তেওঁৰ সাক্ষাত লাভ কৰিব পাৰিবা।
فَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ ﴿٧﴾
এতেকে যাৰ আমলনামা তাৰ সোঁ হাতত দিয়া হব;
فَسَوۡفَ يُحَاسَبُ حِسَابٗا يَسِيرٗا ﴿٨﴾
অত্যন্ত সহজ ভাৱে তাৰ হিচাপ-নিকাচ লোৱা হ’ব।
وَيَنقَلِبُ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ مَسۡرُورٗا ﴿٩﴾
আৰু তেওঁ তাৰ আপোনজনৰ ওচৰলৈ প্ৰফুল্লচিত্তে উভতি যাব;
وَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ وَرَآءَ ظَهۡرِهِۦ ﴿١٠﴾
আৰু যাৰ আমলনামা পিছফালৰ পৰা দিয়া হ’ব,
فَسَوۡفَ يَدۡعُواْ ثُبُورٗا ﴿١١﴾
সি নিজৰ ধ্বংস আহ্বান কৰিব;
وَيَصۡلَىٰ سَعِيرًا ﴿١٢﴾
আৰু সি জ্বলন্ত জুইত প্ৰৱেশ কৰিব;
إِنَّهُۥ كَانَ فِيٓ أَهۡلِهِۦ مَسۡرُورًا ﴿١٣﴾
নিশ্চয় সি নিজ পৰিয়ালৰ মাজত আনন্দত আছিল,
إِنَّهُۥ ظَنَّ أَن لَّن يَحُورَ ﴿١٤﴾
নিশ্চয় সি ভাবিছিল যে, সি কেতিয়াও উভতি নাযাব;
بَلَىٰٓۚ إِنَّ رَبَّهُۥ كَانَ بِهِۦ بَصِيرٗا ﴿١٥﴾
হয়, নিশ্চয় তাৰ প্ৰতিপালক তাৰ ওপৰত সম্যক দৃষ্টি দানকাৰী।
فَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلشَّفَقِ ﴿١٦﴾
এতেকে মই শপত কৰিছো পশ্চিম আকাশৰ ৰঙা কিৰণৰ,
وَٱلَّيۡلِ وَمَا وَسَقَ ﴿١٧﴾
ৰাতিৰ শপত আৰু ই যিবোৰৰ সমাবেশ ঘটায়,
وَٱلۡقَمَرِ إِذَا ٱتَّسَقَ ﴿١٨﴾
আৰু চন্দ্ৰৰ শপত, যেতিয়া ই পূৰ্ণতা লাভ কৰে;
لَتَرۡكَبُنَّ طَبَقًا عَن طَبَقٖ ﴿١٩﴾
অৱশ্যে তোমালোকে এটা স্তৰৰ পৰা আন এটা স্তৰলৈ আৰোহণ কৰিবা।
فَمَا لَهُمۡ لَا يُؤۡمِنُونَ ﴿٢٠﴾
কিন্তু সিহঁতৰ কি হ’ল, সিহঁতে ঈমান পোষণ নকৰে কিয়?
وَإِذَا قُرِئَ عَلَيۡهِمُ ٱلۡقُرۡءَانُ لَا يَسۡجُدُونَۤ۩ ﴿٢١﴾
আৰু যেতিয়া সিহঁতৰ ওচৰত কোৰআন তিলাৱাত কৰা হয় তেতিয়া সিহঁতে ছাজদা নকৰে কিয়?
بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ يُكَذِّبُونَ ﴿٢٢﴾
বৰং কাফিৰসকলে অস্বীকাৰ কৰে।
وَٱللَّهُ أَعۡلَمُ بِمَا يُوعُونَ ﴿٢٣﴾
আৰু সিহঁতে (অন্তৰত) যি পোষণ কৰে আল্লাহে সেই বিষয়ে সবিশেষ অৱগত।
فَبَشِّرۡهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ﴿٢٤﴾
সেয়ে তুমি সিহঁতক যন্ত্ৰণাদায়ক শাস্তিৰ সংবাদ দিয়া;
إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ لَهُمۡ أَجۡرٌ غَيۡرُ مَمۡنُونِۭ ﴿٢٥﴾
কিন্তু যিসকলে ঈমান আনিছে আৰু সত্কৰ্ম কৰিছে তেওঁলোকৰ বাবে আছে নিৰবিচ্ছিন্ন প্ৰতিদান।