إِلَّا ٱلۡمُصَلِّينَ ﴿٢٢﴾
مگر نمازگزاران.
73 آیه · موضوعات · fa-af
إِلَّا ٱلۡمُصَلِّينَ ﴿٢٢﴾
مگر نمازگزاران.
ٱلَّذِينَ هُمۡ عَلَىٰ صَلَاتِهِمۡ دَآئِمُونَ ﴿٢٣﴾
آنانی که بر نمازشان (پایبندی و) مداومت دارند.
وَٱلَّذِينَ فِيٓ أَمۡوَٰلِهِمۡ حَقّٞ مَّعۡلُومٞ ﴿٢٤﴾
و آنانی که در اموالشان سهمی معین و معلوم است.
لِّلسَّآئِلِ وَٱلۡمَحۡرُومِ ﴿٢٥﴾
برای گدا و محروم.
۞إِنَّ رَبَّكَ يَعۡلَمُ أَنَّكَ تَقُومُ أَدۡنَىٰ مِن ثُلُثَيِ ٱلَّيۡلِ وَنِصۡفَهُۥ وَثُلُثَهُۥ وَطَآئِفَةٞ مِّنَ ٱلَّذِينَ مَعَكَۚ وَٱللَّهُ يُقَدِّرُ ٱلَّيۡلَ وَٱلنَّهَارَۚ عَلِمَ أَن لَّن تُحۡصُوهُ فَتَابَ عَلَيۡكُمۡۖ فَٱقۡرَءُواْ مَا تَيَسَّرَ مِنَ ٱلۡقُرۡءَانِۚ عَلِمَ أَن سَيَكُونُ مِنكُم مَّرۡضَىٰ وَءَاخَرُونَ يَضۡرِبُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ يَبۡتَغُونَ مِن فَضۡلِ ٱللَّهِ وَءَاخَرُونَ يُقَٰتِلُونَ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِۖ فَٱقۡرَءُواْ مَا تَيَسَّرَ مِنۡهُۚ وَأَقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتُواْ ٱلزَّكَوٰةَ وَأَقۡرِضُواْ ٱللَّهَ قَرۡضًا حَسَنٗاۚ وَمَا تُقَدِّمُواْ لِأَنفُسِكُم مِّنۡ خَيۡرٖ تَجِدُوهُ عِندَ ٱللَّهِ هُوَ خَيۡرٗا وَأَعۡظَمَ أَجۡرٗاۚ وَٱسۡتَغۡفِرُواْ ٱللَّهَۖ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمُۢ ﴿٢٠﴾
همانا پروردگارت میداند که تو و گروهی از کسانی که با تو هستند نزدیک به دو سوم شب، یا نصف و یا یک سوم آن را به نماز میایستید. و الله شب و روز را اندازه میکند. الله دانست که شما نمیتوانید حساب آن را داشته باشید، لذا از شما درگذشت، پس آن مقدار از قرآن را (در نماز) بخوانید که برایتان میسر است و الله دانست که برخی از شما بیمار خواهند بود و دیگرانی هم برای به دست آوردن نعمت الله در زمین مسافرت میکنند و گروهی دیگر در راه الله جهاد میکنند. پس آنچه میسر باشد از آن بخوانید. و نماز را برپا کنید و زکات را بپردازید و به الله قرض الحسنه بدهید (در راه او به اخلاص انفاق کنید). و کارهای نیکی را که برای خودتان پیش میفرستید آن را نزد الله بهتر و با پاداش بیشتر خواهید یافت. و از الله مغفرت بخواهید که یقینا الله آمرزندۀ مهربان است.
وَيُطۡعِمُونَ ٱلطَّعَامَ عَلَىٰ حُبِّهِۦ مِسۡكِينٗا وَيَتِيمٗا وَأَسِيرًا ﴿٨﴾
و طعام را با وجود محبت و حاجت خود، به بینوا و یتیم و اسیر میدهند.
إِنَّمَا نُطۡعِمُكُمۡ لِوَجۡهِ ٱللَّهِ لَا نُرِيدُ مِنكُمۡ جَزَآءٗ وَلَا شُكُورًا ﴿٩﴾
(و میگویند) ما برای رضای الله به شما طعام میدهیم و از شما هیچ پاداش و تشکری نمیخواهیم.
أَوۡ إِطۡعَٰمٞ فِي يَوۡمٖ ذِي مَسۡغَبَةٖ ﴿١٤﴾
یا طعام دادن در روزِ گرسنگی است.
يَتِيمٗا ذَا مَقۡرَبَةٍ ﴿١٥﴾
به یتیمی که از اقارب باشد.
أَوۡ مِسۡكِينٗا ذَا مَتۡرَبَةٖ ﴿١٦﴾
یا به مسکین خاکآلود.
فَأَمَّا مَنۡ أَعۡطَىٰ وَٱتَّقَىٰ ﴿٥﴾
پس اما کسی که (در راه الله مال خود را) بخشید و پرهیزگاری کرد.
وَصَدَّقَ بِٱلۡحُسۡنَىٰ ﴿٦﴾
و شریعت نیک (و آسان) را تصدیق کرد.
فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلۡيُسۡرَىٰ ﴿٧﴾
پس (راه رسیدن) به آسایش را برای او آسان میگردانیم.
فَأَنذَرۡتُكُمۡ نَارٗا تَلَظَّىٰ ﴿١٤﴾
پس شما را از آتشی که شعله میزند ترسانیدم.
لَا يَصۡلَىٰهَآ إِلَّا ٱلۡأَشۡقَى ﴿١٥﴾
جز بدبختترین انسانها در آن درنیاید.
ٱلَّذِي كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ﴿١٦﴾
آن که تکذیب کرد و روی گشتاند.
وَسَيُجَنَّبُهَا ٱلۡأَتۡقَى ﴿١٧﴾
و پرهیزگارترین (انسانها) از آن دور داشته خواهد شد.
ٱلَّذِي يُؤۡتِي مَالَهُۥ يَتَزَكَّىٰ ﴿١٨﴾
آن که مال خود را میدهد تا پاک شود.
وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُۥ مِن نِّعۡمَةٖ تُجۡزَىٰٓ ﴿١٩﴾
و هیچ کسی نزد او نعمتی ندارد که پاداش (آن را) ببیند.
إِلَّا ٱبۡتِغَآءَ وَجۡهِ رَبِّهِ ٱلۡأَعۡلَىٰ ﴿٢٠﴾
(انفاق نمیکند آن متقی) مگر برای کسب رضایت پروردگار والاترش.
وَلَسَوۡفَ يَرۡضَىٰ ﴿٢١﴾
و البته به زودی راضی شود.
وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنۡهَرۡ ﴿١٠﴾
و سائل و گدا را از خود مران.
وَمَآ أُمِرُوٓاْ إِلَّا لِيَعۡبُدُواْ ٱللَّهَ مُخۡلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَ حُنَفَآءَ وَيُقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَيُؤۡتُواْ ٱلزَّكَوٰةَۚ وَذَٰلِكَ دِينُ ٱلۡقَيِّمَةِ ﴿٥﴾
حال آن که مأمور نبودند مگر این که الله را خالصانه عبادت کنند که برای او دین و عبادت خود را خالص سازند، و متنفر از دینهای باطل باشند، و نماز را برپا کنند و زکات بدهند، و این است دین راست و درست.