فَأَخۡرَجۡنَا مَن كَانَ فِيهَا مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ﴿٣٥﴾
پس هر کس از مؤمنان را که در آنجا بودند، بیرون کردیم.
66 آیه · موضوعات · fa-af
فَأَخۡرَجۡنَا مَن كَانَ فِيهَا مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ﴿٣٥﴾
پس هر کس از مؤمنان را که در آنجا بودند، بیرون کردیم.
خُشَّعًا أَبۡصَٰرُهُمۡ يَخۡرُجُونَ مِنَ ٱلۡأَجۡدَاثِ كَأَنَّهُمۡ جَرَادٞ مُّنتَشِرٞ ﴿٧﴾
در حالیکه چشمهایشان (از ترس و وحشت) فروافتاده است. از گورها چنان بیرون میآیند که گویی آنها ملخهایی پراگندهاند.
سَيُهۡزَمُ ٱلۡجَمۡعُ وَيُوَلُّونَ ٱلدُّبُرَ ﴿٤٥﴾
زود است که این گروه شکست بخورند (و در مقابل مسلمانان) پشت بگردانند.
يَخۡرُجُ مِنۡهُمَا ٱللُّؤۡلُؤُ وَٱلۡمَرۡجَانُ ﴿٢٢﴾
از آن دو (دریا) مروارید و مرجان بیرون میآید.
هُوَ ٱلَّذِيٓ أَخۡرَجَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ مِن دِيَٰرِهِمۡ لِأَوَّلِ ٱلۡحَشۡرِۚ مَا ظَنَنتُمۡ أَن يَخۡرُجُواْۖ وَظَنُّوٓاْ أَنَّهُم مَّانِعَتُهُمۡ حُصُونُهُم مِّنَ ٱللَّهِ فَأَتَىٰهُمُ ٱللَّهُ مِنۡ حَيۡثُ لَمۡ يَحۡتَسِبُواْۖ وَقَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ ٱلرُّعۡبَۚ يُخۡرِبُونَ بُيُوتَهُم بِأَيۡدِيهِمۡ وَأَيۡدِي ٱلۡمُؤۡمِنِينَ فَٱعۡتَبِرُواْ يَـٰٓأُوْلِي ٱلۡأَبۡصَٰرِ ﴿٢﴾
او ذاتی است که کافران اهل کتاب را در نخستین جمع شدنشان (علیه پیغمبر اسلام) از سرزمینشان بیرون کرد، شما گمان نمیکردید که آنان (از مدینه) بیرون شوند و آنان گمان میکردند که قلعههایشان آنان را از (عذاب) الله محافظت میکند پس (عذاب) الله از راهی که گمان نمیکردند بر آنها وارد شد و در دلهایشان ترس و هراس انداخت طوری که با دستهای خود و دستهای مؤمنان خانههای خویش را ویران میکردند. پس ای صاحبان بصیرت و آگاهی عبرت بگیرید.
يَقُولُونَ لَئِن رَّجَعۡنَآ إِلَى ٱلۡمَدِينَةِ لَيُخۡرِجَنَّ ٱلۡأَعَزُّ مِنۡهَا ٱلۡأَذَلَّۚ وَلِلَّهِ ٱلۡعِزَّةُ وَلِرَسُولِهِۦ وَلِلۡمُؤۡمِنِينَ وَلَٰكِنَّ ٱلۡمُنَٰفِقِينَ لَا يَعۡلَمُونَ ﴿٨﴾
(و نیز) میگویند: اگر به مدینه باز گردیم به يقين عزتمندتر ذلیلتر را از آنجا بیرون میکند، حال آنکه عزت تنها مخصوص الله و رسول او و مؤمنان است، ولی منافقان نمیدانند.
فَإِذَا بَلَغۡنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمۡسِكُوهُنَّ بِمَعۡرُوفٍ أَوۡ فَارِقُوهُنَّ بِمَعۡرُوفٖ وَأَشۡهِدُواْ ذَوَيۡ عَدۡلٖ مِّنكُمۡ وَأَقِيمُواْ ٱلشَّهَٰدَةَ لِلَّهِۚ ذَٰلِكُمۡ يُوعَظُ بِهِۦ مَن كَانَ يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِۚ وَمَن يَتَّقِ ٱللَّهَ يَجۡعَل لَّهُۥ مَخۡرَجٗا ﴿٢﴾
و چون مدت عدۀ آنان به پایانش نزدیک شد آنان را به نیکی نگاه دارید یا به نیکی از آنان جدا شوید و دو مرد عادل از میانتان گواه بگیرید و گواهی را برای (رضای) الله ادا کنید. این طور، کسی که به الله و روز قیامت ایمان دارد به آن پند داده میشود و کسی که از الله بترسد برایش راه رهایی (از مشکلات) قرار خواهد داد.
يَوۡمَ يَخۡرُجُونَ مِنَ ٱلۡأَجۡدَاثِ سِرَاعٗا كَأَنَّهُمۡ إِلَىٰ نُصُبٖ يُوفِضُونَ ﴿٤٣﴾
روزی که شتابان از قبرهای خود بیرون میشوند. گویی آنان بهسوی نشانههای (بتهای) نصب شده میدوند.
ثُمَّ يُعِيدُكُمۡ فِيهَا وَيُخۡرِجُكُمۡ إِخۡرَاجٗا ﴿١٨﴾
باز شما را به زمین باز میگرداند و (باز) شما را (از زمین) بیرون میآورد.
إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنشَقَّتۡ ﴿١﴾
وقتی که آسمان بشگافد (و پاره پاره شود)
وَأَذِنَتۡ لِرَبِّهَا وَحُقَّتۡ ﴿٢﴾
و حکم پروردگار خود را فرمان برد که چنین سزاوار است.
وَإِذَا ٱلۡأَرۡضُ مُدَّتۡ ﴿٣﴾
و وقتی که زمین کشیده و هموار گردد.
وَأَلۡقَتۡ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتۡ ﴿٤﴾
و آنچه در آن است بیرون اندازد و تهی گردد.
وَأَذِنَتۡ لِرَبِّهَا وَحُقَّتۡ ﴿٥﴾
و حکم پروردگار خود را فرمان برد که چنین سزاوار است.
يَخۡرُجُ مِنۢ بَيۡنِ ٱلصُّلۡبِ وَٱلتَّرَآئِبِ ﴿٧﴾
که از میان استخوان پشت (مرد) و استخوان سینه (زن) بیرون میشود.
وَأَخۡرَجَتِ ٱلۡأَرۡضُ أَثۡقَالَهَا ﴿٢﴾
و زمین بارهای سنگین خود را (معادن و اموات را) بیرون کند.