عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ ﴿١﴾
সিহঁতে কি বিষয়ে পৰস্পৰে সোধ-পোচ কৰি আছে?
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ ﴿١﴾
সিহঁতে কি বিষয়ে পৰস্পৰে সোধ-পোচ কৰি আছে?
عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلۡعَظِيمِ ﴿٢﴾
মহা সংবাদটোৰ বিষয়ে,
ٱلَّذِي هُمۡ فِيهِ مُخۡتَلِفُونَ ﴿٣﴾
যি বিষয়ে সিহঁতে মতানৈক্য কৰিছে।
كَلَّا سَيَعۡلَمُونَ ﴿٤﴾
কেতিয়াও নহয়, সিহঁতে অতিশীঘ্ৰেই জানিবলৈ পাব।
ثُمَّ كَلَّا سَيَعۡلَمُونَ ﴿٥﴾
তাৰপিছত, কেতিয়াও নহয়, সিহঁতে অতিশীঘ্ৰেই জানিবলৈ পাব।
أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ مِهَٰدٗا ﴿٦﴾
আমি পৃথিৱীখনক শয্যা বনোৱা নাইনে?
وَٱلۡجِبَالَ أَوۡتَادٗا ﴿٧﴾
আৰু পৰ্বতসমূহক পেৰেক?
وَخَلَقۡنَٰكُمۡ أَزۡوَٰجٗا ﴿٨﴾
আৰু আমি তোমালোকক সৃষ্টি কৰিছো যোৰা-যোৰা।
وَجَعَلۡنَا نَوۡمَكُمۡ سُبَاتٗا ﴿٩﴾
আৰু তোমালোকৰ টোপনিক কৰিছো বিশ্ৰাম।
وَجَعَلۡنَا ٱلَّيۡلَ لِبَاسٗا ﴿١٠﴾
আৰু ৰাতিক কৰি দিছো আৱৰণ।
وَجَعَلۡنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشٗا ﴿١١﴾
আৰু দিনক কৰি দিছো জীৱিকা উপাৰ্জনৰ সময়।
وَبَنَيۡنَا فَوۡقَكُمۡ سَبۡعٗا شِدَادٗا ﴿١٢﴾
আৰু আমি তোমালোকৰ ওপৰত নিৰ্মান কৰিছো সুদৃঢ় সাতখন আকাশ।
وَجَعَلۡنَا سِرَاجٗا وَهَّاجٗا ﴿١٣﴾
আৰু আমি সৃষ্টি কৰিছো এটি উজ্জল প্ৰদীপ।
وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلۡمُعۡصِرَٰتِ مَآءٗ ثَجَّاجٗا ﴿١٤﴾
আৰু আমি বৰ্ষণ কৰিছো মেঘমালাৰ পৰা প্ৰচুৰ পানী।
لِّنُخۡرِجَ بِهِۦ حَبّٗا وَنَبَاتٗا ﴿١٥﴾
যাতে তাৰ দ্বাৰা আমি উৎপন্ন কৰিব পাৰো শস্য আৰু উদ্ভিদ।
وَجَنَّـٰتٍ أَلۡفَافًا ﴿١٦﴾
আৰু ঘন সন্নিবিষ্ট উদ্যান।
إِنَّ يَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ كَانَ مِيقَٰتٗا ﴿١٧﴾
নিশ্চয় নিৰ্ধাৰিত আছে বিচাৰৰ দিন।
يَوۡمَ يُنفَخُ فِي ٱلصُّورِ فَتَأۡتُونَ أَفۡوَاجٗا ﴿١٨﴾
সেই দিনা শিঙাত ফুঁ দিয়া হ’ব তেতিয়া তোমালোকে দলে দলে আহিবা।
وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتۡ أَبۡوَٰبٗا ﴿١٩﴾
আৰু আকাশখন খুলি দিয়া হ’ব, ফলত ই হ’ব বহু দুৱাৰবিশিষ্ট।
وَسُيِّرَتِ ٱلۡجِبَالُ فَكَانَتۡ سَرَابًا ﴿٢٠﴾
আৰু পৰ্বতসমূহক চালিত কৰা হ’ব, ফলত সেইবোৰ হৈ যাব বালিময় মৰীচিকাৰ দৰে।
إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتۡ مِرۡصَادٗا ﴿٢١﴾
নিশ্চয় জাহান্নাম খাপ পাতি ৰৈ আছে।
لِّلطَّـٰغِينَ مَـَٔابٗا ﴿٢٢﴾
সীমালঙ্ঘনকাৰী সকলৰ বাবে প্ৰত্যাৱৰ্তনস্থল।
لَّـٰبِثِينَ فِيهَآ أَحۡقَابٗا ﴿٢٣﴾
তাত সিহঁতে যুগ যুগ ধৰি অৱস্থান কৰিব।
لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرۡدٗا وَلَا شَرَابًا ﴿٢٤﴾
তাত সিহঁতে শীতলতা বা উপযুক্ত পানীও ভোগ কৰিব নোৱাৰিব।
إِلَّا حَمِيمٗا وَغَسَّاقٗا ﴿٢٥﴾
উতলা পানী আৰু দুৰ্গন্ধময় পুঁজৰ বাহিৰে।
جَزَآءٗ وِفَاقًا ﴿٢٦﴾
এইটোৱেই উপযুক্ত প্ৰতিফল।
إِنَّهُمۡ كَانُواْ لَا يَرۡجُونَ حِسَابٗا ﴿٢٧﴾
নিশ্চয় সিহঁতে কেতিয়াও হিচাব-নিকাচৰ আশা কৰা নাছিল।
وَكَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابٗا ﴿٢٨﴾
আৰু সিহঁতে আমাৰ নিদৰ্শনাৱলীক কঠোৰভাৱে মিথ্যাৰোপ কৰিছিল।
وَكُلَّ شَيۡءٍ أَحۡصَيۡنَٰهُ كِتَٰبٗا ﴿٢٩﴾
আৰু আমি প্ৰতিটো বস্তু লিখিতভাৱে সংৰক্ষণ কৰি ৰাখিছো।
فَذُوقُواْ فَلَن نَّزِيدَكُمۡ إِلَّا عَذَابًا ﴿٣٠﴾
এতেকে ভোগ কৰা, আমি তোমালোকৰ বাবে শাস্তিৰ বাহিৰে আন একো বৃদ্ধি নকৰো।
إِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ مَفَازًا ﴿٣١﴾
নিশ্চয় মুত্তাক্বীসকলৰ বাবে আছে সফলতা।
حَدَآئِقَ وَأَعۡنَٰبٗا ﴿٣٢﴾
উদ্যানসমূহ আৰু আঙ্গুৰসমূহ।
وَكَوَاعِبَ أَتۡرَابٗا ﴿٣٣﴾
আৰু সমবয়সীয়া উদ্ভিন্ন নৱ-যুৱতী তৰুণী।
وَكَأۡسٗا دِهَاقٗا ﴿٣٤﴾
আৰু পৰিপূৰ্ণ পানপাত্ৰ।
لَّا يَسۡمَعُونَ فِيهَا لَغۡوٗا وَلَا كِذَّـٰبٗا ﴿٣٥﴾
তাত তেওঁলোকে কোনো অনৰ্থক কথা আৰু মিছা বাক্যও শুনা নাপাব।
جَزَآءٗ مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابٗا ﴿٣٦﴾
আপোনাৰ প্ৰতিপালকৰ ফালৰ পৰা পুৰষ্কাৰ, যথোচিত দানস্বৰূপ।
رَّبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا ٱلرَّحۡمَٰنِۖ لَا يَمۡلِكُونَ مِنۡهُ خِطَابٗا ﴿٣٧﴾
যিজন আকাশসমূহ আৰু পৃথিৱী আৰু এই দুটাৰ মাজত যি আছে সকলোৰে প্ৰতিপালক, পৰম কৰুণাময়, তেওঁৰ ওচৰত আবেদন-নিবেদনৰ শক্তি সিহঁতৰ কাৰো নাথাকিব।
يَوۡمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ صَفّٗاۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنۡ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحۡمَٰنُ وَقَالَ صَوَابٗا ﴿٣٨﴾
সেইদিনা ৰূহ আৰু ফিৰিস্তাসকল শাৰীবদ্ধভাৱে থিয় হ’ব; ৰহমানে যাক অনুমতি দিব তাৰ বাহিৰে কোনেও কথা নক’ব, আৰু তেওঁ সঠিক কথা ক’ব।
ذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمُ ٱلۡحَقُّۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا ﴿٣٩﴾
এই দিনটো সত্য, এতেকে যাৰ ইচ্ছা সিয়ে তাৰ প্ৰতিপালকৰ ওচৰত আশ্ৰয় গ্ৰহণ কৰক।
إِنَّآ أَنذَرۡنَٰكُمۡ عَذَابٗا قَرِيبٗا يَوۡمَ يَنظُرُ ٱلۡمَرۡءُ مَا قَدَّمَتۡ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلۡكَافِرُ يَٰلَيۡتَنِي كُنتُ تُرَٰبَۢا ﴿٤٠﴾
নিশ্চয় আমি তোমালোকক অতি নিকটৱৰ্তী শাস্তি সম্পৰ্কে সতৰ্ক কৰিলো। যিদিনা মানুহে নিজ কৃতকৰ্ম দেখিবলৈ পাব আৰু কাফিৰে ক’ব, হায়! মই যদি মাটি হ'লোহেঁতেন।