سوره الأحقاف 46:17
وَٱلَّذِي قَالَ لِوَٰلِدَيۡهِ أُفّٖ لَّكُمَآ أَتَعِدَانِنِيٓ أَنۡ أُخۡرَجَ وَقَدۡ خَلَتِ ٱلۡقُرُونُ مِن قَبۡلِي وَهُمَا يَسۡتَغِيثَانِ ٱللَّهَ وَيۡلَكَ ءَامِنۡ إِنَّ وَعۡدَ ٱللَّهِ حَقّٞ فَيَقُولُ مَا هَٰذَآ إِلَّآ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ ﴿١٧﴾
◉
ترجمه
و آنکه به پدر و مادرش گفت: اف بر شما! آیا به من وعده میدهید که من (از قبر) بیرون آورده خواهم شد، حال آنکه پیش از من اقوام و ملتهایی از جهان رفتهاند (و زنده نشدهاند) و آن دو (پدر و مادر) الله را میخوانند (و میگویند:) وای بر تو! ایمان بیاور، بیگمان وعدۀ الله حق است. اما او میگوید: این جز افسانههای مردمان گذشته نیست.