سوره الأحقاف 46:17
وَٱلَّذِي قَالَ لِوَٰلِدَيۡهِ أُفّٖ لَّكُمَآ أَتَعِدَانِنِيٓ أَنۡ أُخۡرَجَ وَقَدۡ خَلَتِ ٱلۡقُرُونُ مِن قَبۡلِي وَهُمَا يَسۡتَغِيثَانِ ٱللَّهَ وَيۡلَكَ ءَامِنۡ إِنَّ وَعۡدَ ٱللَّهِ حَقّٞ فَيَقُولُ مَا هَٰذَآ إِلَّآ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ ﴿١٧﴾
شنیدن (مشاری العفاسی)
ترجمهها
و کسیکه به پدر و مادرش گفت: «اف بر شما! آیا شما به من وعدهای میدهید که (از گورم) بیرون آورده میشوم؟ در حالیکه نسلها پیش از من گذشتهاند؟! (و هرگز برانگیخته نشدند) و آن دو (= پدر و مادر) الله را به یاری میطلبند که: «وای برتو! ایمان بیاور، یقیناً و عدۀ الله حق است»، پس (او) میگوید: «اینها چیزی جز افسانههای پیشینیان نیست».
و کسی كه به پدر و مادرش گفت: «اف بر شما! چگونه به من وعده مىدهید كه [از گور] بیرون آورده خواهم شد؛ در حالى كه نسلهای فراوانی پیش از من رفتند [و بازنگشتند]؟» پدر و مادرش به درگاه الهی زاری مىكنند [که فرزندشان را هدایت کند و به او مىگویند:] «واى بر تو! ایمان بیاور كه وعدۀ الهی راست است»؛ [اما] او پاسخ مىدهد: «این [وعدهها] فقط افسانههاى [خیالی] پیشینیان است».