تَبَّتۡ يَدَآ أَبِي لَهَبٖ وَتَبَّ ﴿١﴾
بریده (و شکسته) باد دستهای ابولهب، و (ابولهب) هلاک شد.
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تَبَّتۡ يَدَآ أَبِي لَهَبٖ وَتَبَّ ﴿١﴾
بریده (و شکسته) باد دستهای ابولهب، و (ابولهب) هلاک شد.
مَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ ﴿٢﴾
(که) مال و آنچه به دست آورده است (از عزت و ریاست) به او سودی نکرد.
سَيَصۡلَىٰ نَارٗا ذَاتَ لَهَبٖ ﴿٣﴾
به زودی در آتش شعلهور داخل شود (بعد از مرگ).
وَٱمۡرَأَتُهُۥ حَمَّالَةَ ٱلۡحَطَبِ ﴿٤﴾
و همسرِ او (نیز داخل شود با او) در حالی که هیزمکش است.
فِي جِيدِهَا حَبۡلٞ مِّن مَّسَدِۭ ﴿٥﴾
و در گردن او ریسمانی از لیف خرما است.