تَبَّتۡ يَدَآ أَبِي لَهَبٖ وَتَبَّ ﴿١﴾
1. Нека пропаднат рацете на Ебу Лехеб, и тој пропадна!
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تَبَّتۡ يَدَآ أَبِي لَهَبٖ وَتَبَّ ﴿١﴾
1. Нека пропаднат рацете на Ебу Лехеб, и тој пропадна!
مَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ ﴿٢﴾
2. Нема да му биде од корист богатството негово, а ни тоа што го стекнал,
سَيَصۡلَىٰ نَارٗا ذَاتَ لَهَبٖ ﴿٣﴾
3. ќе влезе тој сигурно во огнот разгорен,
وَٱمۡرَأَتُهُۥ حَمَّالَةَ ٱلۡحَطَبِ ﴿٤﴾
4. и жена му која носи дрва;[272]
فِي جِيدِهَا حَبۡلٞ مِّن مَّسَدِۭ ﴿٥﴾
5. на вратот нејзин ќе има јаже од пламен исукано!