സൂറ Al-Isra 17:100
قُل لَّوۡ أَنتُمۡ تَمۡلِكُونَ خَزَآئِنَ رَحۡمَةِ رَبِّيٓ إِذٗا لَّأَمۡسَكۡتُمۡ خَشۡيَةَ ٱلۡإِنفَاقِۚ وَكَانَ ٱلۡإِنسَٰنُ قَتُورٗا ﴿١٠٠﴾
◉
വിവർത്തനം
(നബിയേ,) പറയുക: എന്റെ രക്ഷിതാവിന്റെ കാരുണ്യത്തിന്റെ ഖജനാവുകള് നിങ്ങളുടെ ഉടമസ്ഥതയിലായിരുന്നെങ്കില് ചെലവഴിച്ച് തീര്ന്ന് പോകുമെന്ന് ഭയന്ന് നിങ്ങള് പിശുക്കിപ്പിടിക്കുക തന്നെ ചെയ്യുമായിരുന്നു. മനുഷ്യന് കടുത്ത ലുബ്ധനാകുന്നു.
(നബിയേ,) പറയുക: എന്റെ രക്ഷിതാവിന്റെ കാരുണ്യത്തിന്റെ ഖജനാവുകള് നിങ്ങളുടെ ഉടമസ്ഥതയിലായിരുന്നെങ്കില് ചെലവഴിച്ച് തീര്ന്ന് പോകുമെന്ന് ഭയന്ന് നിങ്ങള് പിശുക്കിപ്പിടിക്കുക തന്നെ ചെയ്യുമായിരുന്നു. മനുഷ്യന് കടുത്ത ലുബ്ധനാകുന്നു.
പറയുക: എന്റെ നാഥന്റെ കാരുണ്യത്തിന്റെ ഖജനാവുകള് നിങ്ങളുടെ അധീനതയിലായിരുന്നുവെങ്കില് ചെലവഴിച്ചു തീര്ന്നുപോകുമോയെന്ന് പേടിച്ച് നിങ്ങളത് മുറുക്കിപ്പിടിക്കുമായിരുന്നു. മനുഷ്യന് പറ്റെ പിശുക്കന് തന്നെ.