സൂറ Al-Baqarah 2:17
مَثَلُهُمۡ كَمَثَلِ ٱلَّذِي ٱسۡتَوۡقَدَ نَارٗا فَلَمَّآ أَضَآءَتۡ مَا حَوۡلَهُۥ ذَهَبَ ٱللَّهُ بِنُورِهِمۡ وَتَرَكَهُمۡ فِي ظُلُمَٰتٖ لَّا يُبۡصِرُونَ ﴿١٧﴾
◉
വിവർത്തനം
അവരെ ഉപമിക്കാവുന്നത് ഒരാളോടാകുന്നു: അയാള് തീ കത്തിച്ചു. പരിസരമാകെ പ്രകാശിതമായപ്പോള് അല്ലാഹു അവരുടെ പ്രകാശം കെടുത്തിക്കളയുകയും ഒന്നും കാണാനാവാതെ ഇരുട്ടില് (തപ്പുവാന്) അവരെ വിടുകയും ചെയ്തു.
അവരെ ഉപമിക്കാവുന്നത് ഒരാളോടാകുന്നു: അയാള് തീ കത്തിച്ചു. പരിസരമാകെ പ്രകാശിതമായപ്പോള് അല്ലാഹു അവരുടെ പ്രകാശം കെടുത്തിക്കളയുകയും ഒന്നും കാണാനാവാതെ ഇരുട്ടില് (തപ്പുവാന്) അവരെ വിടുകയും ചെയ്തു.
അവരുടെ ഉപമ ഇവ്വിധമാകുന്നു: ഒരാള് തീകൊളുത്തി. ചുറ്റും പ്രകാശം പരന്നപ്പോള് അല്ലാഹു അവരുടെ വെളിച്ചം അണച്ചു. എന്നിട്ടവരെ ഒന്നും കാണാത്തവരായി കൂരിരുളിലുപേക്ഷിച്ചു.