وَٱلۡعَٰدِيَٰتِ ضَبۡحٗا ﴿١﴾
Pasha vrapuesit e shpejtë (kuajt) që hingëllojnë!
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
وَٱلۡعَٰدِيَٰتِ ضَبۡحٗا ﴿١﴾
Pasha vrapuesit e shpejtë (kuajt) që hingëllojnë!
فَٱلۡمُورِيَٰتِ قَدۡحٗا ﴿٢﴾
E që me thundrat e tyre nxjerrin xixëllima zjarri nga gurët,
فَٱلۡمُغِيرَٰتِ صُبۡحٗا ﴿٣﴾
Dhe të cilët vërsulen herët në agim.
فَأَثَرۡنَ بِهِۦ نَقۡعٗا ﴿٤﴾
E me të (vërsulje) atëherë çojnë pluhur.
فَوَسَطۡنَ بِهِۦ جَمۡعًا ﴿٥﴾
Dhe ashtu hidhen në mesin e grumbullit (të armikut).
إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٞ ﴿٦﴾
Vërtet, njeriu është përbuzës ndaj Zotit të vet.
وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٞ ﴿٧﴾
Edhe vetë është dëshmues i asaj (përbuzje).
وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلۡخَيۡرِ لَشَدِيدٌ ﴿٨﴾
Dhe ai është që shumë e do pasurinë.
۞أَفَلَا يَعۡلَمُ إِذَا بُعۡثِرَ مَا فِي ٱلۡقُبُورِ ﴿٩﴾
A nuk e di ai se kur të nxirret çka ëstë në varreza?
وَحُصِّلَ مَا فِي ٱلصُّدُورِ ﴿١٠﴾
Dhe të tubohet (të dalë në shesh) ajo që ishte në gjoksa.
إِنَّ رَبَّهُم بِهِمۡ يَوۡمَئِذٖ لَّخَبِيرُۢ ﴿١١﴾
E atë ditë, pa dyshim Zoti i tyre është i njohur për punën e tyre.