وَٱلۡعَٰدِيَٰتِ ضَبۡحٗا ﴿١﴾
[1] ขอสาบานด้วยม้าที่ส่งเสียงหอบขณะวิ่ง
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
وَٱلۡعَٰدِيَٰتِ ضَبۡحٗا ﴿١﴾
[1] ขอสาบานด้วยม้าที่ส่งเสียงหอบขณะวิ่ง
فَٱلۡمُورِيَٰتِ قَدۡحٗا ﴿٢﴾
[2] แล้วด้วยม้าที่กีบเท้าของมันตีกับหินจนเกิดประกายไฟ
فَٱلۡمُغِيرَٰتِ صُبۡحٗا ﴿٣﴾
[3] แล้วด้วยม้าที่จู่โจมศัตรูในยามเช้า
فَأَثَرۡنَ بِهِۦ نَقۡعٗا ﴿٤﴾
[4] แล้วมันได้ทำให้ฝุ่นตลบฟุ้งในยามนั้น
فَوَسَطۡنَ بِهِۦ جَمۡعًا ﴿٥﴾
[5] แล้วมันได้บุกเข้าไปท่ามกลางหมู่ศัตรูในยามนั้น
إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٞ ﴿٦﴾
[6] แท้จริงมนุษย์เป็นผู้เนรคุณต่อพระเจ้าของเขา
وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٞ ﴿٧﴾
[7] และแท้จริงเขาได้เป็นพยานต่อการนั้นอย่างแน่นอน
وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلۡخَيۡرِ لَشَدِيدٌ ﴿٨﴾
[8] และแท้จริง เขามีความหวงแหน เพราะรักในทรัพย์สมบัติ
۞أَفَلَا يَعۡلَمُ إِذَا بُعۡثِرَ مَا فِي ٱلۡقُبُورِ ﴿٩﴾
[9] เขาไม่รู้ดอกหรือว่า เมื่อสิ่งที่อยู่ในหลุมฝังศพถูกให้ฟื้นขึ้นมา
وَحُصِّلَ مَا فِي ٱلصُّدُورِ ﴿١٠﴾
[10] และสิ่งที่อยู่ในหัวอกถูกเผยออก
إِنَّ رَبَّهُم بِهِمۡ يَوۡمَئِذٖ لَّخَبِيرُۢ ﴿١١﴾
[11] แท้จริงพระเจ้าของพวกเขาในวันนั้นทรงตระหนักในพวกเขาอย่างแน่นอน