Sura Yunus 10:12
وَإِذَا مَسَّ ٱلۡإِنسَٰنَ ٱلضُّرُّ دَعَانَا لِجَنۢبِهِۦٓ أَوۡ قَاعِدًا أَوۡ قَآئِمٗا فَلَمَّا كَشَفۡنَا عَنۡهُ ضُرَّهُۥ مَرَّ كَأَن لَّمۡ يَدۡعُنَآ إِلَىٰ ضُرّٖ مَّسَّهُۥۚ كَذَٰلِكَ زُيِّنَ لِلۡمُسۡرِفِينَ مَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ ﴿١٢﴾
◉
Salin
Kapag sumaling sa tao ang kapinsalaan ay dumadalangin siya sa Amin [habang nakahiga] sa tagiliran niya o nakaupo o nakatayo. Ngunit noong pumawi Kami sa kanya ng kapinsalaan sa kanya ay nagpatuloy siya na para bang hindi siya dumalangin sa Amin [ng pagpawi] sa kapinsalaang sumaling sa kanya. Ganyan ipinaakit para sa mga nagpapakalabis ang dati nilang ginagawa.
Sa diha nga ang kalisud muabot sa tawo, siya nagsugod sa pag-ampo samtang siya naghigda sa iyang kiliran, o naglingkod, o nagtindog. Apan sa diha nga tangtangon na Namo kaniya ang kalisud, siya nagpadayon sa (iyang pagsupak) nga sama sa wala siya nag-ampo nganhi Kanamo aron (tangtangon) ang sakit nga miabot kaniya! Niining paagiha ang mga buhat sa maong walay pagtagad nga mga tawo nahimo nga madanihon ngadto kanila.