Sura Al-Baqarah 2:114
وَمَنۡ أَظۡلَمُ مِمَّن مَّنَعَ مَسَٰجِدَ ٱللَّهِ أَن يُذۡكَرَ فِيهَا ٱسۡمُهُۥ وَسَعَىٰ فِي خَرَابِهَآۚ أُوْلَـٰٓئِكَ مَا كَانَ لَهُمۡ أَن يَدۡخُلُوهَآ إِلَّا خَآئِفِينَۚ لَهُمۡ فِي ٱلدُّنۡيَا خِزۡيٞ وَلَهُمۡ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٞ ﴿١١٤﴾
◉
Salin
Sino pa ang higit na tagalabag sa katarungan kaysa sa sinumang pumigil sa mga masjid ni Allāh na banggitin sa mga ito ang pangalan Niya at nagpunyagi sa pagkasira ng mga ito. Ang mga iyon ay hindi ukol sa kanilang pumasok sa mga ito malibang mga nangangamba. Ukol sa kanila sa Mundo ay isang kahihiyan at ukol sa kanila sa Kabilang-buhay ay isang pagdurusang sukdulan.
Kinsa ba ang mulabaw pa sa pagka dili-makataronganon kay sa niadtong nagpugong (sa mga tawo) nga himayaon ang mga Pangalan sa Allah sa mga ‘Masjid’ (balay alampoanan sa Dios), ug nanlimbasog sa pagguba niini[13]? Dili angay kanila nga sila mosulod niini gawas nga anaa sa kahadlok. Sila makatagbo ug pagka-alaut niining kalibotana, ug sila makabaton ug hilabihan nga silot sa Pikas Kinabuhi.