وَيۡلٞ لِّكُلِّ هُمَزَةٖ لُّمَزَةٍ ﴿١﴾
Hər bir qeybət edənin, tənə vuranın vay halına!
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
وَيۡلٞ لِّكُلِّ هُمَزَةٖ لُّمَزَةٍ ﴿١﴾
Hər bir qeybət edənin, tənə vuranın vay halına!
ٱلَّذِي جَمَعَ مَالٗا وَعَدَّدَهُۥ ﴿٢﴾
O şəxs ki, mal-dövlət toplayıb onu təkrar-təkrar sayır
يَحۡسَبُ أَنَّ مَالَهُۥٓ أَخۡلَدَهُۥ ﴿٣﴾
və elə güman edir ki, var-dövləti onu əbədi saxlayacaq.
كَلَّاۖ لَيُنۢبَذَنَّ فِي ٱلۡحُطَمَةِ ﴿٤﴾
Xeyr! O, mütləq Hutəməyə atılacaq.
وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡحُطَمَةُ ﴿٥﴾
Sən haradan biləsən ki, Hutəmə nədir?
نَارُ ٱللَّهِ ٱلۡمُوقَدَةُ ﴿٦﴾
Bu, Allahın qaladığı Oddur.
ٱلَّتِي تَطَّلِعُ عَلَى ٱلۡأَفۡـِٔدَةِ ﴿٧﴾
O Od ki, qalxıb ürəklərə çatacaq.
إِنَّهَا عَلَيۡهِم مُّؤۡصَدَةٞ ﴿٨﴾
Həqiqətən, bu Od onların üzərində qapanacaq.
فِي عَمَدٖ مُّمَدَّدَةِۭ ﴿٩﴾
Özləri də orada yüksək dirəklərə bağlanmış olacaqlar.