قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ ﴿١﴾
(ای پیغمبر)! بگو: پناه میبرم به پروردگار مردم.
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ ﴿١﴾
(ای پیغمبر)! بگو: پناه میبرم به پروردگار مردم.
مَلِكِ ٱلنَّاسِ ﴿٢﴾
(و به) پادشاه (حقیقی) مردم.
إِلَٰهِ ٱلنَّاسِ ﴿٣﴾
(و به) معبود (حقیقی) مردم.
مِن شَرِّ ٱلۡوَسۡوَاسِ ٱلۡخَنَّاسِ ﴿٤﴾
از شر وسوسهکنندهای که واپس میرود.
ٱلَّذِي يُوَسۡوِسُ فِي صُدُورِ ٱلنَّاسِ ﴿٥﴾
آن که در دلهای مردم وسوسه میاندازد.
مِنَ ٱلۡجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ ﴿٦﴾
از جنس جن باشد و یا از جنس انسان.