قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ ﴿١﴾
(ای پیامبر) بگو: «به پروردگار مردم پناه میبرم،
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ ﴿١﴾
(ای پیامبر) بگو: «به پروردگار مردم پناه میبرم،
مَلِكِ ٱلنَّاسِ ﴿٢﴾
فرمانروای مردم،
إِلَٰهِ ٱلنَّاسِ ﴿٣﴾
(إله و) معبود مردم،
مِن شَرِّ ٱلۡوَسۡوَاسِ ٱلۡخَنَّاسِ ﴿٤﴾
از شر (شیطان) وسوسهگر باز پس رونده (به هنگام ذکر الله).
ٱلَّذِي يُوَسۡوِسُ فِي صُدُورِ ٱلنَّاسِ ﴿٥﴾
همان که در دلهای مردم وسوسه میکند.
مِنَ ٱلۡجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ ﴿٦﴾
از جنیان (باشد) و (یا از) آدمیان».