quranm◉

سوره الفجر

#
89
↓
M
آیه
30
ترجمه
Mawlawi Muhammad Anwar Badkhashani

◉

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

89:1

وَٱلۡفَجۡرِ ﴿١﴾

قسم به فجر (صبح).

89:2

وَلَيَالٍ عَشۡرٖ ﴿٢﴾

و قسم به شب‌های ده‌گانه.

89:3

وَٱلشَّفۡعِ وَٱلۡوَتۡرِ ﴿٣﴾

و قسم به جفت و طاق.

89:4

وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَسۡرِ ﴿٤﴾

و قسم به شب چون سپری شود.

89:5

هَلۡ فِي ذَٰلِكَ قَسَمٞ لِّذِي حِجۡرٍ ﴿٥﴾

آیا درین (امر) قسم کافی برای صاحبان خرد نیست؟ (بلی هست!).

89:6

أَلَمۡ تَرَ كَيۡفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ ﴿٦﴾

آیا ندیدی که پروردگارت با قوم عاد چه کرد؟

89:7

إِرَمَ ذَاتِ ٱلۡعِمَادِ ﴿٧﴾

قوم ارم که صاحب قامت‌های بلند و ستون مانند بودند.

89:8

ٱلَّتِي لَمۡ يُخۡلَقۡ مِثۡلُهَا فِي ٱلۡبِلَٰدِ ﴿٨﴾

که مانند آن در (هیچ‌یک) از شهرها آفریده نشده بود.

89:9

وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُواْ ٱلصَّخۡرَ بِٱلۡوَادِ ﴿٩﴾

و با قوم ثمود؟ آنانی که سنگ‌ها را در وادی (القری) می‌تراشیدند.

89:10

وَفِرۡعَوۡنَ ذِي ٱلۡأَوۡتَادِ ﴿١٠﴾

با فرعون؟ که میخ‌ها (برای سزا دادنِ مردم) داشت.

89:11

ٱلَّذِينَ طَغَوۡاْ فِي ٱلۡبِلَٰدِ ﴿١١﴾

(این سه قوم) همان کسانی بودند که در شهرها سرکشی کردند.

89:12

فَأَكۡثَرُواْ فِيهَا ٱلۡفَسَادَ ﴿١٢﴾

پس در آن شهرها فساد بیشتر کردند.

89:13

فَصَبَّ عَلَيۡهِمۡ رَبُّكَ سَوۡطَ عَذَابٍ ﴿١٣﴾

لهذا پروردگارت آنان را به عذاب سخت گرفتار کرد.

89:14

إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلۡمِرۡصَادِ ﴿١٤﴾

یقیناً پروردگار تو در کمین‌گاه (مراقب اعمال بندگان) است.

89:15

فَأَمَّا ٱلۡإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكۡرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَكۡرَمَنِ ﴿١٥﴾

پس اما انسان هرگاه پروردگارش او را امتحان کند و به او مقام و نعمت دهد، می‌گوید: پروردگارم مرا عزت داد.

89:16

وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيۡهِ رِزۡقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَهَٰنَنِ ﴿١٦﴾

و اما وقتی که پروردگارش او را امتحان کند و روزی‌اش را بر او تنگ سازد، می‌گوید: پروردگارم مرا اهانت کرده است.

89:17

كَلَّاۖ بَل لَّا تُكۡرِمُونَ ٱلۡيَتِيمَ ﴿١٧﴾

نه، چنین نیست، بلکه شما یتیم را گرامی نمی‌دارید.

89:18

وَلَا تَحَـٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ ﴿١٨﴾

و همدیگر را بر طعام دادن مسکین ترغیب نمی‌کنید.

89:19

وَتَأۡكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكۡلٗا لَّمّٗا ﴿١٩﴾

و میراث دیگران را با مال خود خلط نموده (به طریقۀ نادرست) می‌خورید.

89:20

وَتُحِبُّونَ ٱلۡمَالَ حُبّٗا جَمّٗا ﴿٢٠﴾

و مال را بسیار (بیش از حد) دوست می‌دارید.

89:21

كَلَّآۖ إِذَا دُكَّتِ ٱلۡأَرۡضُ دَكّٗا دَكّٗا ﴿٢١﴾

چنین نیست، بلکه وقتی زمین به شدت درهم کوبیده شود.

89:22

وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلۡمَلَكُ صَفّٗا صَفّٗا ﴿٢٢﴾

و پروردگارت بیاید و فرشتگان صف بسته حاضر شوند.

89:23

وَجِاْيٓءَ يَوۡمَئِذِۭ بِجَهَنَّمَۚ يَوۡمَئِذٖ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكۡرَىٰ ﴿٢٣﴾

و آن روز دوزخ در میان آورده شود، آن روز انسان (کافر) عبرت می‌گیرد، ولی چنین عبرت گرفتن چه سودی برای او دارد؟!

89:24

يَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي قَدَّمۡتُ لِحَيَاتِي ﴿٢٤﴾

می‌گوید: ای کاش برای این زندگی‌ام چیزی قبلاً می‌فرستادم.

89:25

فَيَوۡمَئِذٖ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٞ ﴿٢٥﴾

پس آن روز هیچ کسی چون عذاب الله عذاب نکند.

89:26

وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٞ ﴿٢٦﴾

و هیچ کسی هم چون الله او را به بند (زنجیرها) نمی‌بندد.

89:27

يَـٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ ﴿٢٧﴾

(و در حالت نزع گفته شود که) ای نفس (شخص) آرام‌گیرنده (به ایمان)!

89:28

ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةٗ مَّرۡضِيَّةٗ ﴿٢٨﴾

به‌سوی پروردگارت بازگرد، (در حالی که) تو از او راضی و او از تو راضی است.

89:29

فَٱدۡخُلِي فِي عِبَٰدِي ﴿٢٩﴾

پس در زمره بندگانم داخل شو.

89:30

وَٱدۡخُلِي جَنَّتِي ﴿٣٠﴾

و در جنت من داخل شو.