وَٱلۡفَجۡرِ ﴿١﴾
૧) સોગંદ છે વહેલી પરોઢના.
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
وَٱلۡفَجۡرِ ﴿١﴾
૧) સોગંદ છે વહેલી પરોઢના.
وَلَيَالٍ عَشۡرٖ ﴿٢﴾
૨) અને દસ રાત્રિઓના.
وَٱلشَّفۡعِ وَٱلۡوَتۡرِ ﴿٣﴾
૩) અને યુગ્મ અને વિષમના.
وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَسۡرِ ﴿٤﴾
૪) અને રાત્રિના, જ્યારે જવા લાગે.
هَلۡ فِي ذَٰلِكَ قَسَمٞ لِّذِي حِجۡرٍ ﴿٥﴾
૫) શું આમાં બુધ્ધિશાળી માટે કોઇ સોગંદ છે.
أَلَمۡ تَرَ كَيۡفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ ﴿٦﴾
૬) શું તમે ન જોયું કે તમારા પાલનહારે આદીઓ સાથે કેવો વર્તાવ કર્યો ?
إِرَمَ ذَاتِ ٱلۡعِمَادِ ﴿٧﴾
૭) સ્તંભોવાળા ઇરમની સાથે.
ٱلَّتِي لَمۡ يُخۡلَقۡ مِثۡلُهَا فِي ٱلۡبِلَٰدِ ﴿٨﴾
૮) જેમના જેવી (કોઇ કોમ) દુનિયામાં પેદા કરવામાં નથી આવી.
وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُواْ ٱلصَّخۡرَ بِٱلۡوَادِ ﴿٩﴾
૯) અને ષમૂદવાળા સાથે જેઓએ ખીણમાં મોટા-મોટા પત્થરો કોતર્યા.
وَفِرۡعَوۡنَ ذِي ٱلۡأَوۡتَادِ ﴿١٠﴾
૧૦) અને ફિરઔન સાથે જે ખુંટાવાળો હતો.
ٱلَّذِينَ طَغَوۡاْ فِي ٱلۡبِلَٰدِ ﴿١١﴾
૧૧) આ બધાએ શહેરોમાં માથું ઉંચક્યું હતું.
فَأَكۡثَرُواْ فِيهَا ٱلۡفَسَادَ ﴿١٢﴾
૧૨) અને અતિશય ફસાદ ફેલાવ્યો હતો.
فَصَبَّ عَلَيۡهِمۡ رَبُّكَ سَوۡطَ عَذَابٍ ﴿١٣﴾
૧૩) છેવટે તારા પાલનહારે તેમના પર યાતનાનો કોરડો વરસાવી દીધો.
إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلۡمِرۡصَادِ ﴿١٤﴾
૧૪) હકીકતમાં તારો પાલનહાર તાકમાં છે.
فَأَمَّا ٱلۡإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكۡرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَكۡرَمَنِ ﴿١٥﴾
૧૫) મનુષ્ય (આ સ્થિતિ છે કે ) તેનો પાલનહાર જ્યારે તેની પરીક્ષા લે છે અને ઇઝઝત આપે છે, અને તેને ખુશહાલી આપે છે, તો તે કહેવા લાગે છે, મારા પાલનહારે મારૂ સન્માન કર્યું
وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيۡهِ رِزۡقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَهَٰنَنِ ﴿١٦﴾
૧૬) અને જ્યારે તે તેની પરીક્ષા લે છે અને તેની રોજી તંગ કરી દે છે, તો તે કહેવા લાગે છે કે મારા પાલનહારે મારૂં અપમાન કર્યું.
كَلَّاۖ بَل لَّا تُكۡرِمُونَ ٱلۡيَتِيمَ ﴿١٧﴾
૧૭) આવું કદાપિ નહીં ! પરંતુ (વાત એવી છે) કે તમે (જ) લોકો અનાથનો આદર નથી કરતા.
وَلَا تَحَـٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ ﴿١٨﴾
૧૮) અને ગરીબોને ખવડાવવા માટે એક-બીજાને ઉભારતા નથી.
وَتَأۡكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكۡلٗا لَّمّٗا ﴿١٩﴾
૧૯) અને વારસાની સંપત્તિ સમેટીને હડપ કરી જાઓ છો.
وَتُحِبُّونَ ٱلۡمَالَ حُبّٗا جَمّٗا ﴿٢٠﴾
૨૦) અને ધનથી ખુબ પ્રેમ કરો છો.
كَلَّآۖ إِذَا دُكَّتِ ٱلۡأَرۡضُ دَكّٗا دَكّٗا ﴿٢١﴾
૨૧) કદાપિ નહીં, જ્યારે ધરતી કુટી-કુટીને બરાબર કરી દેવામાં આવશે.
وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلۡمَلَكُ صَفّٗا صَفّٗا ﴿٢٢﴾
૨૨) અને તમારો પાલનહાર (પોતે) આવી જશે અને ફરિશ્તાઓ કતારબંધ આવશે.
وَجِاْيٓءَ يَوۡمَئِذِۭ بِجَهَنَّمَۚ يَوۡمَئِذٖ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكۡرَىٰ ﴿٢٣﴾
૨૩) અને જે દિવસે જહન્નમ પણ લાવવામાં આવશે,
يَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي قَدَّمۡتُ لِحَيَاتِي ﴿٢٤﴾
૨૪) એ કહેશે કે કદાચ ! મેં પોતાના આ જીવન માટે પહેલા કંઇ મોકલ્યું હોત.
فَيَوۡمَئِذٖ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٞ ﴿٢٥﴾
૨૫) બસ આજે અલ્લાહના અઝાબ જેવો અઝાબ કોઇનો નહીં હોય.
وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٞ ﴿٢٦﴾
૨૬) ન તેના જેવી જકડ કોઇની જકડ હશે.
يَـٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ ﴿٢٧﴾
૨૭) ઓ સંતોષી જીવ
ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةٗ مَّرۡضِيَّةٗ ﴿٢٨﴾
૨૮) તું પોતાના પાલનહાર તરફ ચાલ, એવી રીતે કે તું તેનાથી પ્રસન્ન, તે તારા થી પ્રસન્ન.
فَٱدۡخُلِي فِي عِبَٰدِي ﴿٢٩﴾
૨૯) બસ મારા શ્રેષ્ઠ બંદાઓ માં દાખલ થઇ જા.
وَٱدۡخُلِي جَنَّتِي ﴿٣٠﴾
૩૦) અને પ્રવેશી જા મારી જન્નતમાં.