إِذَا زُلۡزِلَتِ ٱلۡأَرۡضُ زِلۡزَالَهَا ﴿١﴾
[1] เมื่อแผ่นดินถูกให้ไหวอย่างสั่นสะท้านของมัน
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
إِذَا زُلۡزِلَتِ ٱلۡأَرۡضُ زِلۡزَالَهَا ﴿١﴾
[1] เมื่อแผ่นดินถูกให้ไหวอย่างสั่นสะท้านของมัน
وَأَخۡرَجَتِ ٱلۡأَرۡضُ أَثۡقَالَهَا ﴿٢﴾
[2] และเมื่อแผ่นดินได้ระบายของหนักของมันออกมา
وَقَالَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا لَهَا ﴿٣﴾
[3] และมนุษย์จะกล่าวว่า เกิดอะไรขึ้นแก่มันเล่า
يَوۡمَئِذٖ تُحَدِّثُ أَخۡبَارَهَا ﴿٤﴾
[4] ในวันนั้นมันจะบอกข่าวคราวของมัน
بِأَنَّ رَبَّكَ أَوۡحَىٰ لَهَا ﴿٥﴾
[5] ว่าแท้จริงพระเจ้าได้มีบัญชาแก่มัน
يَوۡمَئِذٖ يَصۡدُرُ ٱلنَّاسُ أَشۡتَاتٗا لِّيُرَوۡاْ أَعۡمَٰلَهُمۡ ﴿٦﴾
[6] ในวันนั้นมนุษย์จะกระจายออกมาเป็นหมู่ ๆ เพื่อพวกเขาจะถูกให้เห็นผลงานของพวกเขา
فَمَن يَعۡمَلۡ مِثۡقَالَ ذَرَّةٍ خَيۡرٗا يَرَهُۥ ﴿٧﴾
[7] ดังนั้นผู้ใดกระทำความดีหนักเท่าละอองธุลี เขาก็จะเห็นมัน
وَمَن يَعۡمَلۡ مِثۡقَالَ ذَرَّةٖ شَرّٗا يَرَهُۥ ﴿٨﴾
[8] ส่วนผู้ใดกระทำความชั่วหนักเท่าละอองธุลี เขาก็จะเห็นมัน