سَبِّحِ ٱسۡمَ رَبِّكَ ٱلۡأَعۡلَى ﴿١﴾
[1] จงแซ่ซ้องสดุดี พระนามแห่งพระเจ้าของเจ้าผู้ทรงสูงสุดยิ่ง
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
سَبِّحِ ٱسۡمَ رَبِّكَ ٱلۡأَعۡلَى ﴿١﴾
[1] จงแซ่ซ้องสดุดี พระนามแห่งพระเจ้าของเจ้าผู้ทรงสูงสุดยิ่ง
ٱلَّذِي خَلَقَ فَسَوَّىٰ ﴿٢﴾
[2] ผู้ทรงสร้างแล้วทรงทำให้สมบูรณ์
وَٱلَّذِي قَدَّرَ فَهَدَىٰ ﴿٣﴾
[3] และผู้ทรงกำหนดสภาวะแล้วทรงชี้แนะทาง
وَٱلَّذِيٓ أَخۡرَجَ ٱلۡمَرۡعَىٰ ﴿٤﴾
[4] และผู้ทรงนำทุ่งหญ้าออกมา (ให้งอกเงยเป็นอาหารของปศุสัตว์)
فَجَعَلَهُۥ غُثَآءً أَحۡوَىٰ ﴿٥﴾
[5] แล้วทรงทำให้มันซังแห้งสีคล้ำมอซอ
سَنُقۡرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰٓ ﴿٦﴾
[6] เราจะสอนให้เจ้าอ่าน แล้วเจ้าจะไม่ลืม
إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُۚ إِنَّهُۥ يَعۡلَمُ ٱلۡجَهۡرَ وَمَا يَخۡفَىٰ ﴿٧﴾
[7] เว้นแต่สิ่งที่อัลลอฮฺทรงประสงค์ แท้จริงพระองค์ทรงรอบรู้สิ่งที่เปิดเผยและสิ่งที่ซ่อนเร้น
وَنُيَسِّرُكَ لِلۡيُسۡرَىٰ ﴿٨﴾
[8] และเราจะทำให้เป็นการง่ายดายแก่เจ้าซึ่งบัญญัติศาสนาอันง่ายดาย
فَذَكِّرۡ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكۡرَىٰ ﴿٩﴾
[9] ดังนั้นจงตักเตือนกันเถิด เพราะการตักเตือนกันนั้นจะยังคุณประโยชน์
سَيَذَّكَّرُ مَن يَخۡشَىٰ ﴿١٠﴾
[10] ผู้ที่หวั่นกลัวจะได้รำลึก
وَيَتَجَنَّبُهَا ٱلۡأَشۡقَى ﴿١١﴾
[11] และผู้ที่ชั่วช้ายิ่งจะหลีกเลี่ยงการตักเตือนนั้น
ٱلَّذِي يَصۡلَى ٱلنَّارَ ٱلۡكُبۡرَىٰ ﴿١٢﴾
[12] ซึ่งเขาจะเข้าไปเผาไหม้ในไฟกองใหญ่
ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحۡيَىٰ ﴿١٣﴾
[13] แล้วเขาจะไม่ตายในนั้นและจะไม่เป็นด้วย
قَدۡ أَفۡلَحَ مَن تَزَكَّىٰ ﴿١٤﴾
[14] แน่นอนผู้ที่ขัดเกลาตนเอง ย่อมบรรลุความสำเร็จ
وَذَكَرَ ٱسۡمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ ﴿١٥﴾
[15] และเขารำลึกถึงพระนามแห่งพระเจ้าของเขา แล้วเขาทำละหมาด
بَلۡ تُؤۡثِرُونَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا ﴿١٦﴾
[16] หามิได้ แต่พวกเจ้าเลือกเอาการมีชีวิตอยู่ในโลกนี้ต่างหาก
وَٱلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٞ وَأَبۡقَىٰٓ ﴿١٧﴾
[17] ทั้ง ๆ ที่ปรโลกนั้นดีกว่าและจีรังกว่า
إِنَّ هَٰذَا لَفِي ٱلصُّحُفِ ٱلۡأُولَىٰ ﴿١٨﴾
[18] แท้จริง (ข้อตักเตือนสติ) นี้มีอยู่ในคัมภีร์ก่อน ๆ มาแล้ว
صُحُفِ إِبۡرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ ﴿١٩﴾
[19] คือคัมภีร์ของอิบรอฮีมและมูซา