إِذَا ٱلشَّمۡسُ كُوِّرَتۡ ﴿١﴾
هنگامیکه خورشید درهم پیچیده شود.
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
إِذَا ٱلشَّمۡسُ كُوِّرَتۡ ﴿١﴾
هنگامیکه خورشید درهم پیچیده شود.
وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتۡ ﴿٢﴾
و هنگامیکه ستارگان بی نور شوند.
وَإِذَا ٱلۡجِبَالُ سُيِّرَتۡ ﴿٣﴾
و هنگامیکه کوهها به حرکت درآید.
وَإِذَا ٱلۡعِشَارُ عُطِّلَتۡ ﴿٤﴾
و هنگامیکه ماده شتران باردار رها شوند.
وَإِذَا ٱلۡوُحُوشُ حُشِرَتۡ ﴿٥﴾
و هنگامیکه جانوران وحشی گرد آورده شوند.
وَإِذَا ٱلۡبِحَارُ سُجِّرَتۡ ﴿٦﴾
و هنگامیکه دریاها (جوشان و) بر افروخته شود.
وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتۡ ﴿٧﴾
و هنگامیکه روحها (با تنها) قرین شوند.
وَإِذَا ٱلۡمَوۡءُۥدَةُ سُئِلَتۡ ﴿٨﴾
و هنگامیکه از دختر زنده به گورشده پرسیده شود:
بِأَيِّ ذَنۢبٖ قُتِلَتۡ ﴿٩﴾
به کدامین گناه کشته شده است؟!
وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتۡ ﴿١٠﴾
و هنگامیکه نامههای (اعمال) گشوده شود.
وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتۡ ﴿١١﴾
و هنگامیکه پرده از روی آسمان برگرفته شود.
وَإِذَا ٱلۡجَحِيمُ سُعِّرَتۡ ﴿١٢﴾
و هنگامیکه دوزخ افروخته (و شعلهور) گردد.
وَإِذَا ٱلۡجَنَّةُ أُزۡلِفَتۡ ﴿١٣﴾
و هنگامیکه بهشت نزدیک آورده شود.
عَلِمَتۡ نَفۡسٞ مَّآ أَحۡضَرَتۡ ﴿١٤﴾
(در آن هنگام) هرکس خواهد دانست چه چیزی را (برای آخرت خود) حاضر (و آماده) کرده است.
فَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلۡخُنَّسِ ﴿١٥﴾
پس سوگند به شارگانی که باز میگردند.
ٱلۡجَوَارِ ٱلۡكُنَّسِ ﴿١٦﴾
(شتابان) حرکت میکنند (و از نظر) پنهان میشوند.
وَٱلَّيۡلِ إِذَا عَسۡعَسَ ﴿١٧﴾
و سوگند به شب، هنگامیکه (تاریکیاش کاسته شود و) پشت کند.
وَٱلصُّبۡحِ إِذَا تَنَفَّسَ ﴿١٨﴾
و سوگند به صبح، هنگامیکه بدمد.
إِنَّهُۥ لَقَوۡلُ رَسُولٖ كَرِيمٖ ﴿١٩﴾
بیگمان این (قرآن) سخن فرستادۀ بزرگوار (= جبرئیل) است.
ذِي قُوَّةٍ عِندَ ذِي ٱلۡعَرۡشِ مَكِينٖ ﴿٢٠﴾
که (مقتدر و) نیرومند است، و نزد (الله) صاحب عرش، مقام و منزلت والایی دارد.
مُّطَاعٖ ثَمَّ أَمِينٖ ﴿٢١﴾
(در آسمانها) مورد اطاعت (فرشتگان) و امین (وحی) است.
وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجۡنُونٖ ﴿٢٢﴾
و (ای مردم) همنشین شما (محمد صلی الله علیه وسلم) دیوانه نیست.
وَلَقَدۡ رَءَاهُ بِٱلۡأُفُقِ ٱلۡمُبِينِ ﴿٢٣﴾
و به راستی او (= جبرئیل) را در افق روشن دیده است.
وَمَا هُوَ عَلَى ٱلۡغَيۡبِ بِضَنِينٖ ﴿٢٤﴾
و او بر (آنچه از طریق) غیب (به او وحی شده) بخیل نیست.
وَمَا هُوَ بِقَوۡلِ شَيۡطَٰنٖ رَّجِيمٖ ﴿٢٥﴾
و این (قرآن) گفتۀ شیطان رانده شده نیست.
فَأَيۡنَ تَذۡهَبُونَ ﴿٢٦﴾
پس به کجا میروید؟!
إِنۡ هُوَ إِلَّا ذِكۡرٞ لِّلۡعَٰلَمِينَ ﴿٢٧﴾
این (قرآن) چیزی جز پند و اندرز برای جهانیان نیست.
لِمَن شَآءَ مِنكُمۡ أَن يَسۡتَقِيمَ ﴿٢٨﴾
برای کسی از شما که بخواهد راه راست در پیش گیرد.
وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ﴿٢٩﴾
و شما نمیخواهید مگر آنکه پروردگار جهانیان بخواهد.