إِذَا ٱلشَّمۡسُ كُوِّرَتۡ ﴿١﴾
හිරු හකුළනු ලබන විට,
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
إِذَا ٱلشَّمۡسُ كُوِّرَتۡ ﴿١﴾
හිරු හකුළනු ලබන විට,
وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتۡ ﴿٢﴾
තවද තරු කඩා හැළුණු විට,
وَإِذَا ٱلۡجِبَالُ سُيِّرَتۡ ﴿٣﴾
තවද කඳු ගමන් කරවනු ලබන විට,
وَإِذَا ٱلۡعِشَارُ عُطِّلَتۡ ﴿٤﴾
තවද ගැබ්බර ඔටු දෙනුන් අතහැර දමනු ලබන විට,
وَإِذَا ٱلۡوُحُوشُ حُشِرَتۡ ﴿٥﴾
තවද වන සතුන් රැස් කරනු ලබන විට,
وَإِذَا ٱلۡبِحَارُ سُجِّرَتۡ ﴿٦﴾
තවද මුහුදු ගිනිගනු ලබන විට,
وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتۡ ﴿٧﴾
තවද ආත්මාවෝ (එයට සමාන ආත්මාවන් සමඟ) සම්බන්ධ කරනු ලබන විට,
وَإِذَا ٱلۡمَوۡءُۥدَةُ سُئِلَتۡ ﴿٨﴾
තවද පණ පිටින් වළලනු ලැබූ ගැහැණු දරුවෝ විමසනු ලැබූ විට,
بِأَيِّ ذَنۢبٖ قُتِلَتۡ ﴿٩﴾
තමන් කුමන පාපයක් නිසා ඝාතනය කරනු ලැබුවෝ දැයි? විමසනු ලබන විට,
وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتۡ ﴿١٠﴾
තවද (හොඳ නරක ලියවුණු) ලේඛන දිග හරිනු ලැබූ විට,
وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتۡ ﴿١١﴾
තවද අහස නිරාවරණය කරනු ලැබූ විට,
وَإِذَا ٱلۡجَحِيمُ سُعِّرَتۡ ﴿١٢﴾
තවද නිරය මොලවනු ලැබූ විට,
وَإِذَا ٱلۡجَنَّةُ أُزۡلِفَتۡ ﴿١٣﴾
තවද (දේව විශ්වාසවන්තයින් වෙත) ස්වර්ගය සමීප කරවනු ලැබූ විට,
عَلِمَتۡ نَفۡسٞ مَّآ أَحۡضَرَتۡ ﴿١٤﴾
ආත්මය තමන් ඉදිරිපත් කර ඇති දෑ කුමක්දැයි දැන ගනු ඇත.
فَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلۡخُنَّسِ ﴿١٥﴾
එබැවින් ගමන් කරන ග්රහතාරකාව මත දිවුරමි.
ٱلۡجَوَارِ ٱلۡكُنَّسِ ﴿١٦﴾
සැඟ වී නොපෙනී (යන ග්රහතාරකාව මත දිවුරමි.)
وَٱلَّيۡلِ إِذَا عَسۡعَسَ ﴿١٧﴾
රාත්රිය එය ගෙවී යන විට ඒ මත දිවුරමින්,
وَٱلصُّبۡحِ إِذَا تَنَفَّسَ ﴿١٨﴾
පෙරවරුව එය උදා වී පවතින විට ඒ මත දිවුරමින්,
إِنَّهُۥ لَقَوۡلُ رَسُولٖ كَرِيمٖ ﴿١٩﴾
නියත වශයෙන්ම මෙය ගෞරවනීය දූතයකුගේ වදන වේ.
ذِي قُوَّةٍ عِندَ ذِي ٱلۡعَرۡشِ مَكِينٖ ﴿٢٠﴾
(ඔහු) බලයෙන් යුක්ත (ය.) ස්ථාවර ව පවතින අර්ෂ්හි හිමිකරු අබියස සිටින,
مُّطَاعٖ ثَمَّ أَمِينٖ ﴿٢١﴾
තවද යටහත් වනු ලබන විශ්වාසවන්ත, (දූතයකුගේ වදන වේ.)
وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجۡنُونٖ ﴿٢٢﴾
තවද (ජනයිනි) නුඹලාගේ සගයා (මුහම්මද්) උන්මත්තකයෙකු නොවේ.
وَلَقَدۡ رَءَاهُ بِٱلۡأُفُقِ ٱلۡمُبِينِ ﴿٢٣﴾
තවද සැබැවින්ම ඔහු ඔහු ව පැහැදිලි ක්ෂිතිජයෙහි දුටුවේය.
وَمَا هُوَ عَلَى ٱلۡغَيۡبِ بِضَنِينٖ ﴿٢٤﴾
තවද ඔහු (ගුප්ත දෑ) සඟවන මසුරෙකු නොවේ.
وَمَا هُوَ بِقَوۡلِ شَيۡطَٰنٖ رَّجِيمٖ ﴿٢٥﴾
තවද එය පලවා හරින ලද ෂෙයිතාන්ගේ වදනක් නොවේ.
فَأَيۡنَ تَذۡهَبُونَ ﴿٢٦﴾
එබැවින් නුඹලා කොහේ යන්නෙහු ද?
إِنۡ هُوَ إِلَّا ذِكۡرٞ لِّلۡعَٰلَمِينَ ﴿٢٧﴾
එය ලෝවැසියනට මෙනෙහි කිරීමක් මිස නැත.
لِمَن شَآءَ مِنكُمۡ أَن يَسۡتَقِيمَ ﴿٢٨﴾
නුඹලා අතුරින් කවරෙක් සෘජු මාර්ගය පැතීමට අභිමත කරන්නේ ද ඔහුටය.
وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ﴿٢٩﴾
තවද ලෝ වැසියන්ගේ පරමාධිපති වන අල්ලාහ් අභිමත කරන්නේ නම් මිස, නුඹලා අභිමත නොකරන්නෙහුය.