إِذَا ٱلشَّمۡسُ كُوِّرَتۡ ﴿١﴾
[1] เมื่อดวงอาทิตย์ถูกม้วนดับแสงลง
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
إِذَا ٱلشَّمۡسُ كُوِّرَتۡ ﴿١﴾
[1] เมื่อดวงอาทิตย์ถูกม้วนดับแสงลง
وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتۡ ﴿٢﴾
[2] และเมื่อบรรดาดวงดาวร่วงหล่นลงมากระจัดกระจาย
وَإِذَا ٱلۡجِبَالُ سُيِّرَتۡ ﴿٣﴾
[3] และเมื่อบรรดาภูเขาถูกเคลื่อนย้าย
وَإِذَا ٱلۡعِشَارُ عُطِّلَتۡ ﴿٤﴾
[4] และเมื่ออูฐท้องสิบเดือนถูกทอดทิ้ง
وَإِذَا ٱلۡوُحُوشُ حُشِرَتۡ ﴿٥﴾
[5] และเมื่อสัตว์ถูกนำมารวมกัน
وَإِذَا ٱلۡبِحَارُ سُجِّرَتۡ ﴿٦﴾
[6] และเมื่อทะเลลุกเป็นไฟ
وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتۡ ﴿٧﴾
[7] และเมื่อชีวิตทั้งหลายถูกจัดเป็นคู่
وَإِذَا ٱلۡمَوۡءُۥدَةُ سُئِلَتۡ ﴿٨﴾
[8] และเมื่อทารกหญิงที่ถูกฝังทั้งเป็นถูกถาม
بِأَيِّ ذَنۢبٖ قُتِلَتۡ ﴿٩﴾
[9] ด้วยความผิดอันใดเขาจงถูกฆ่า
وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتۡ ﴿١٠﴾
[10] และเมื่อบันทึกทั้งหลายถูกกางแผ่
وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتۡ ﴿١١﴾
[11] และเมื่อชั้นฟ้าถูกเลิกออก
وَإِذَا ٱلۡجَحِيمُ سُعِّرَتۡ ﴿١٢﴾
[12] และเมื่อนรกถูกจุดให้ลุกสว่างจ้า
وَإِذَا ٱلۡجَنَّةُ أُزۡلِفَتۡ ﴿١٣﴾
[13] และเมื่อสวรรค์ถูกนำมาใกล้
عَلِمَتۡ نَفۡسٞ مَّآ أَحۡضَرَتۡ ﴿١٤﴾
[14] ทุกชีวิตย่อมรู้สิ่งที่ตนได้นำมา
فَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلۡخُنَّسِ ﴿١٥﴾
[15] ข้าสาบานต่อดวงดาวที่ซ่อนตัวในเวลากลางวัน
ٱلۡجَوَارِ ٱلۡكُنَّسِ ﴿١٦﴾
[16] ที่โคจรลับดวง
وَٱلَّيۡلِ إِذَا عَسۡعَسَ ﴿١٧﴾
[17] ข้าสาบานด้วยกลางคืนเมื่อมันเหือดหายไป
وَٱلصُّبۡحِ إِذَا تَنَفَّسَ ﴿١٨﴾
[18] และด้วยเวลาเช้าตรู่เมื่อมันทอแสง
إِنَّهُۥ لَقَوۡلُ رَسُولٖ كَرِيمٖ ﴿١٩﴾
[19] แท้จริง อัลกุรอานคือคำพูดของรอซูล (ญิบรีล) ผู้ทรงเกียรติ
ذِي قُوَّةٍ عِندَ ذِي ٱلۡعَرۡشِ مَكِينٖ ﴿٢٠﴾
[20] ผู้ทรงพลัง ผู้ทรงตำแหน่งสูง ณ พระเจ้าแห่งบัลลังก์
مُّطَاعٖ ثَمَّ أَمِينٖ ﴿٢١﴾
[21] ผู้ใดรับการจงรักภักดี ผู้ซื่อสัตย์ ณ ที่โน้น
وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجۡنُونٖ ﴿٢٢﴾
[22] และสหาย (มุฮัมมัด) ของพวกเจ้านั้นมิใช่เป็นคนวิกลจริตแต่ประการใด
وَلَقَدۡ رَءَاهُ بِٱلۡأُفُقِ ٱلۡمُبِينِ ﴿٢٣﴾
[23] และโดยแน่นอนเขา (มุฮัมมัด) ได้เห็นเขา (ญิบรีล) ณ ขอบฟ้าอย่างชัดแจ้ง
وَمَا هُوَ عَلَى ٱلۡغَيۡبِ بِضَنِينٖ ﴿٢٤﴾
[24] และเขา (มุฮัมมัด) มิใช่เป็นผู้ตระหนี่ในเรื่องเร้นลับ
وَمَا هُوَ بِقَوۡلِ شَيۡطَٰنٖ رَّجِيمٖ ﴿٢٥﴾
[25] และอัลกุรอานนี้มิใช่คำกล่าวของชัยตอนที่ถูกสาปแช่ง
فَأَيۡنَ تَذۡهَبُونَ ﴿٢٦﴾
[26] แล้วพวกเจ้าจะไปทางไหนเล่า
إِنۡ هُوَ إِلَّا ذِكۡرٞ لِّلۡعَٰلَمِينَ ﴿٢٧﴾
[27] อัลกุรอานนั้นมิใช่อื่นใด นอกจากเป็นข้อตักเตือนแก่ประชาชาติทั้งมวล
لِمَن شَآءَ مِنكُمۡ أَن يَسۡتَقِيمَ ﴿٢٨﴾
[28] สำหรับบุคคลในหมู่พวกเจ้าที่ประสงค์จะอยู่ในทางอันเที่ยงตรง
وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ﴿٢٩﴾
[29] และพวกเจ้าจะไม่สมประสงค์สิ่งใด เว้นแต่อัลลอฮฺพระเจ้าแห่งสากลโลกจะทรงประสงค์