إِذَا زُلۡزِلَتِ ٱلۡأَرۡضُ زِلۡزَالَهَا ﴿١﴾
هنگامیکه زمین با شدیدترین لرزههایش به لرزه در آید.
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
إِذَا زُلۡزِلَتِ ٱلۡأَرۡضُ زِلۡزَالَهَا ﴿١﴾
هنگامیکه زمین با شدیدترین لرزههایش به لرزه در آید.
وَأَخۡرَجَتِ ٱلۡأَرۡضُ أَثۡقَالَهَا ﴿٢﴾
و زمین بارهای سنگینش را بیرون ریزد.
وَقَالَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا لَهَا ﴿٣﴾
و انسان گوید: «آن (= زمین) را چه شده است؟!».
يَوۡمَئِذٖ تُحَدِّثُ أَخۡبَارَهَا ﴿٤﴾
در آن روز (زمین) تمام خبرهایش را بازگو میکند.
بِأَنَّ رَبَّكَ أَوۡحَىٰ لَهَا ﴿٥﴾
زیرا که پروردگارت به او (چنین) وحی (و حکم) کرده است.
يَوۡمَئِذٖ يَصۡدُرُ ٱلنَّاسُ أَشۡتَاتٗا لِّيُرَوۡاْ أَعۡمَٰلَهُمۡ ﴿٦﴾
در آن روز مردم پراکنده (از موقف حساب) باز میگردند، تا اعمالشان به آنها نشان داده شود.
فَمَن يَعۡمَلۡ مِثۡقَالَ ذَرَّةٍ خَيۡرٗا يَرَهُۥ ﴿٧﴾
پس هرکس بهاندازۀ ذرهای کار نیک انجام داده باشد (پاداش) آن را میبیند.
وَمَن يَعۡمَلۡ مِثۡقَالَ ذَرَّةٖ شَرّٗا يَرَهُۥ ﴿٨﴾
و هرکس بهاندازۀ ذرهای کار بد کرده باشد، (کیفر) آن را میبیند.