وَٱلنَّـٰزِعَٰتِ غَرۡقٗا ﴿١﴾
૧) ડુબીને સખ્તીથી ખેંચવાવાળાઓ ના સોગંદ.
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
وَٱلنَّـٰزِعَٰتِ غَرۡقٗا ﴿١﴾
૧) ડુબીને સખ્તીથી ખેંચવાવાળાઓ ના સોગંદ.
وَٱلنَّـٰشِطَٰتِ نَشۡطٗا ﴿٢﴾
૨) બંધ ખોલીને છોડાવી દેનારાઓ ના સોગંદ.
وَٱلسَّـٰبِحَٰتِ سَبۡحٗا ﴿٣﴾
૩) અને તરવા-ફરનારાઓ ના સોગંદ.
فَٱلسَّـٰبِقَٰتِ سَبۡقٗا ﴿٤﴾
૪) પછી દોડીને આગળ વધનારાઓ ના સોગંદ.
فَٱلۡمُدَبِّرَٰتِ أَمۡرٗا ﴿٥﴾
૫) પછી કાર્યની વ્યવસ્થા કરનારાઓ ના સોગંદ.
يَوۡمَ تَرۡجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ ﴿٦﴾
૬) જે દિવસ ધ્રુજવાવાળી ધ્રુજશે.
تَتۡبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ ﴿٧﴾
૭) ત્યારપછી એક પાછળ આવવાવાળી (પાછળ-પાછળ) આવશે.
قُلُوبٞ يَوۡمَئِذٖ وَاجِفَةٌ ﴿٨﴾
૮) (કેટલાક) હૃદય તે દિવસે ધડકી રહ્યા હશે.
أَبۡصَٰرُهَا خَٰشِعَةٞ ﴿٩﴾
૯) તેમની આંખો ઝુકેલી હશે.
يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرۡدُودُونَ فِي ٱلۡحَافِرَةِ ﴿١٠﴾
૧૦) કહે છે કે શું અમે ફરી પહેલાની સ્થિતિમાં લાવવામાં આવીશું ?
أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمٗا نَّخِرَةٗ ﴿١١﴾
૧૧) શું તે વખતે જ્યારે કે અમે ઓગળી ગયેલા હાડકા થઇ જઇશું ?
قَالُواْ تِلۡكَ إِذٗا كَرَّةٌ خَاسِرَةٞ ﴿١٢﴾
૧૨) કહે છે, પછી તો આ પાછુ ફરવુ નુકશાનકારક છે.
فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةٞ وَٰحِدَةٞ ﴿١٣﴾
૧૩) (ખબર હોવી જોઇએ ) બસ આ એક (ડરાવની) ઝાટકણી છે.
فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ ﴿١٤﴾
૧૪) પછી (જેના પ્રકટ થવાની સાથે જ) તેઓ તરત જ મેદાનમાં ભેગા થઇ જશે.
هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ ﴿١٥﴾
૧૫) શું મૂસા (અ.સ.) ની વાત તમને નથી પહોંચી ?
إِذۡ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلۡوَادِ ٱلۡمُقَدَّسِ طُوًى ﴿١٦﴾
૧૬) જ્યારે પવિત્ર ઘાટી “તુવા” માં તેને તેના પાલનહારે પોકાર્યો.
ٱذۡهَبۡ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ ﴿١٧﴾
૧૭) (કે) તમે ફિરઔન પાસે જાઓ, નિ:શંક તે વિદ્રોહી બની ગયો છે.
فَقُلۡ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ ﴿١٨﴾
૧૮) અને તેને કહો, શું તું પવિત્ર થવા માગે છે ?
وَأَهۡدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخۡشَىٰ ﴿١٩﴾
૧૯) અને હું તારા પાલનહાર તરફ માર્ગદર્શન કરું જેથી તુ (તેનાથી) ડરવા લાગે.
فَأَرَىٰهُ ٱلۡأٓيَةَ ٱلۡكُبۡرَىٰ ﴿٢٠﴾
૨૦) પછી તેને મોટી નિશાની બતાવી.
فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ ﴿٢١﴾
૨૧) તો તેણે જુઠલાવ્યું અને અવગણના કરી.
ثُمَّ أَدۡبَرَ يَسۡعَىٰ ﴿٢٢﴾
૨૨) પછી પીઠ બતાવીને દોડવા લાગ્યો.
فَحَشَرَ فَنَادَىٰ ﴿٢٣﴾
૨૩) પછી સૌને ભેગા કરી પોકાર્યા.
فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلۡأَعۡلَىٰ ﴿٢٤﴾
૨૪) તમારા સૌનો પાલનહાર હું જ છું.
فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلۡأٓخِرَةِ وَٱلۡأُولَىٰٓ ﴿٢٥﴾
૨૫) તો (સૌથી ઊંચો) અલ્લાહએ પણ તેને પરલોક અને સંસારની યાતનામાં ઘેરી લીધો.
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبۡرَةٗ لِّمَن يَخۡشَىٰٓ ﴿٢٦﴾
૨૬) હકીકતમાં આમાં તેઓ માટે શિક્ષા છે જેઓ ડરે છે.
ءَأَنتُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُۚ بَنَىٰهَا ﴿٢٧﴾
૨૭) શું તમારૂ સર્જન વધુ કઠિન છે કે આકાશ નું ? અલ્લાહએ તેનું સર્જન કર્યુ.
رَفَعَ سَمۡكَهَا فَسَوَّىٰهَا ﴿٢٨﴾
૨૮) તેની છત ઊંચી ઉઠાવી અને તેને સંતુલન આપ્યું.
وَأَغۡطَشَ لَيۡلَهَا وَأَخۡرَجَ ضُحَىٰهَا ﴿٢٩﴾
૨૯) અને તેની રાત અંધારી બનાવી અને દિવસને પ્રકાશિત કર્યો.
وَٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ ﴿٣٠﴾
૩૦) અને ત્યારપછી ધરતીને (સમતોલ) પાથરી દીધી.
أَخۡرَجَ مِنۡهَا مَآءَهَا وَمَرۡعَىٰهَا ﴿٣١﴾
૩૧) તેનાથી પાણી અને ઘાસ-ચારો ઉપજાવ્યો.
وَٱلۡجِبَالَ أَرۡسَىٰهَا ﴿٣٢﴾
૩૨) અને પર્વતોને (સખત) ખોડી દીધા.
مَتَٰعٗا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ ﴿٣٣﴾
૩૩) આ બધુ તમારા અને તમારા પશુઓના લાભ માટે (છે).
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلۡكُبۡرَىٰ ﴿٣٤﴾
૩૪) તો જ્યારે મોટી આફત (પ્રલય) આવશે.
يَوۡمَ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ ﴿٣٥﴾
૩૫) તે દિવસ માનવી પોતાના કર્મોને યાદ કરશે.
وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ ﴿٣٦﴾
૩૬) અને (દરેક) જોવાવાળા સામે જહન્નમ દેખીતી કરી દેવામાં આવશે.
فَأَمَّا مَن طَغَىٰ ﴿٣٧﴾
૩૭) તો જે (માનવીએ) અવજ્ઞા કરી (હશે).
وَءَاثَرَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا ﴿٣٨﴾
૩૮) અને દુન્યવી જીવનને પ્રાથમિકતા આપી (હશે).
فَإِنَّ ٱلۡجَحِيمَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ ﴿٣٩﴾
૩૯) (તેનું) ઠેકાણું જહન્નમ જ છે.
وَأَمَّا مَنۡ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفۡسَ عَنِ ٱلۡهَوَىٰ ﴿٤٠﴾
૪૦) હા ! જે વ્યક્તિ પોતાના પાલનહાર સામે ઉભો રહેવાથી ડરતો રહ્યો હશે, અને પોતાના મનને મનમાની કરવાથી રોકી રાખ્યું હશે.
فَإِنَّ ٱلۡجَنَّةَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ ﴿٤١﴾
૪૧) તો ચોક્કસ પણે તેનું ઠેકાણું જન્નત જ છે.
يَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرۡسَىٰهَا ﴿٤٢﴾
૪૨) લોકો તમારાથી કયામત આવવાનો સમય પૂછે છે.
فِيمَ أَنتَ مِن ذِكۡرَىٰهَآ ﴿٤٣﴾
૪૩) તમને તેની ચર્ચા કરવાની શી જરૂર ?
إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ ﴿٤٤﴾
૪૪) તેનું જ્ઞાન તો અલ્લાહ પાસે જ છે.
إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخۡشَىٰهَا ﴿٤٥﴾
૪૫) તમે તો ફકત તેનાથી ડરવાવાળાઓ ને સચેત કરનારા છો.
كَأَنَّهُمۡ يَوۡمَ يَرَوۡنَهَا لَمۡ يَلۡبَثُوٓاْ إِلَّا عَشِيَّةً أَوۡ ضُحَىٰهَا ﴿٤٦﴾
૪૬) જે દિવસ તેઓ તેને જોઇ લેશે તો એવું લાગશે કે ફકત દિવસની એક સાંજ અથવા તેની પહોર (દુનિયામાં) રોકાયા છે.