quranm◉

ซูเราะฮ์ An-Nazi'at النازعات

#
79
↓
M
อายะฮ์
46
คำแปล
Society of Institutes and Universities

◉

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

79:1

وَٱلنَّـٰزِعَٰتِ غَرۡقٗا ﴿١﴾

[1] ขอสาบานด้วย (มลาอิกะฮฺ) ผู้ฉุดกระชาก (วิญญาณของผู้ปฏิเสธศรัทธา) อย่างแรง

79:2

وَٱلنَّـٰشِطَٰتِ نَشۡطٗا ﴿٢﴾

[2] ขอสาบานด้วย (มลาอิกะฮฺ) ผู้ชัก (วิญญาณของผู้ศรัทธา) อย่างแผ่วเบา

79:3

وَٱلسَّـٰبِحَٰتِ سَبۡحٗا ﴿٣﴾

[3] ขอสาบานด้วย (มลาอิกะฮฺ) ที่แหวกว่ายในท้องนภากาศ

79:4

فَٱلسَّـٰبِقَٰتِ سَبۡقٗا ﴿٤﴾

[4] แล้วพวกเขา (มลาอิกะฮฺ) ผู้รีบรุดหน้าไปอย่างว่องไว

79:5

فَٱلۡمُدَبِّرَٰتِ أَمۡرٗا ﴿٥﴾

[5] แล้วพวกเขา (มลาอิกะฮฺ) ผู้บริหารกิจการ

79:6

يَوۡمَ تَرۡجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ ﴿٦﴾

[6] วันซึ่งการเป่าสังข์ครั้งแรกทำให้สั่นสะเทือน

79:7

تَتۡبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ ﴿٧﴾

[7] การเป่าสังข์ครั้งสองจะติดตามมา

79:8

قُلُوبٞ يَوۡمَئِذٖ وَاجِفَةٌ ﴿٨﴾

[8] ในวันนั้นดวงจิตทั้งหลายจะตระหนก

79:9

أَبۡصَٰرُهَا خَٰشِعَةٞ ﴿٩﴾

[9] สายตาของพวกเขาจะละห้อย

79:10

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرۡدُودُونَ فِي ٱلۡحَافِرَةِ ﴿١٠﴾

[10] พวกเขาจะกล่าวว่า พวกเราจะถูกให้กลับไปอยู่ในสภาพเดิมอีกกระนั้นหรือ

79:11

أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمٗا نَّخِرَةٗ ﴿١١﴾

[11] เมื่อเราได้กลายเป็นกระดูกที่ผุแล้วกระนั้นหรือ

79:12

قَالُواْ تِلۡكَ إِذٗا كَرَّةٌ خَاسِرَةٞ ﴿١٢﴾

[12] พวกเขากล่าวว่า ถ้าเป็นเช่นนั้นก็เป็นการกลับไปที่ขาดทุน

79:13

فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةٞ وَٰحِدَةٞ ﴿١٣﴾

[13] ความจริงมันเป็นเพียงเสียงก้อนครั้งเดียวเท่านั้น

79:14

فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ ﴿١٤﴾

[14] แล้วเมื่อนั้นพวกเขาก็จะออกมายังที่ราบโล่ง

79:15

هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ ﴿١٥﴾

[15] เรื่องราวของมูซาได้มาถึงเจ้าแล้วมิใช่หรือ

79:16

إِذۡ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلۡوَادِ ٱلۡمُقَدَّسِ طُوًى ﴿١٦﴾

[16] ขณะที่พระเจ้าของเขาทรงเรียกเขาที่หว่างหุบเขาฏุวาอันบริสุทธิ์

79:17

ٱذۡهَبۡ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ ﴿١٧﴾

[17] เจ้าจงไปหาฟิรเอานฺ เพราะเขาละเมิดฝ่าฝืน

79:18

فَقُلۡ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ ﴿١٨﴾

[18] แล้วจงกล่าวว่า ท่านประสงค์จะซักฟอกไหม

79:19

وَأَهۡدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخۡشَىٰ ﴿١٩﴾

[19] และจะให้ฉันนำท่านไปสู่พระเจ้าของท่านไหม เพื่อท่านจะได้ยำเกรง

79:20

فَأَرَىٰهُ ٱلۡأٓيَةَ ٱلۡكُبۡرَىٰ ﴿٢٠﴾

[20] แล้วมูซาก็แสดงให้เขาเห็นสัญญาณอันยิ่งใหญ่

79:21

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ ﴿٢١﴾

[21] แต่เขาได้ปฏิเสธและดื้อรั้น

79:22

ثُمَّ أَدۡبَرَ يَسۡعَىٰ ﴿٢٢﴾

[22] แล้วเขาก็ผินหลังกลับหนีออกไปอย่างเร็ว

79:23

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ ﴿٢٣﴾

[23] แล้วเขาก็ได้เรียกชุมนุม แล้วประกาศออกไป

79:24

فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلۡأَعۡلَىٰ ﴿٢٤﴾

[24] แล้วกล่าวว่า ฉันคือพระเจ้าสูงสุดของพวกท่าน

79:25

فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلۡأٓخِرَةِ وَٱلۡأُولَىٰٓ ﴿٢٥﴾

[25] ดังนั้นอัลลอฮ์จึงคร่าเขาเป็นการลงโทษที่เป็นแบบอย่างทั้งในปรโลกและในโลกนี้

79:26

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبۡرَةٗ لِّمَن يَخۡشَىٰٓ ﴿٢٦﴾

[26] แท้จริงในการนี้ย่อมเป็นข้อเตือนใจสำหรับผู้ยำเกรงของอัลลอฮ์

79:27

ءَأَنتُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُۚ بَنَىٰهَا ﴿٢٧﴾

[27] พวกเจ้าลำบากยิ่งในการสร้างกระนั้นหรือ หรือว่าชั้นฟ้าที่พระองค์ทรงสร้างมัน

79:28

رَفَعَ سَمۡكَهَا فَسَوَّىٰهَا ﴿٢٨﴾

[28] พระองค์ทรงยกให้มันสูงขึ้นแล้วทรง ทำให้มันสมบูรณ์

79:29

وَأَغۡطَشَ لَيۡلَهَا وَأَخۡرَجَ ضُحَىٰهَا ﴿٢٩﴾

[29] และทรงทำให้กลางคืนของมันมืดทึบ และทรงทำให้ความสว่างของมันออกมา

79:30

وَٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ ﴿٣٠﴾

[30] และหลังจากนั้นทรงทำให้แผ่นดินเป็นพื้นราบเรียบ

79:31

أَخۡرَجَ مِنۡهَا مَآءَهَا وَمَرۡعَىٰهَا ﴿٣١﴾

[31] ทรงให้ออกมาจากแผ่นดินเป็นน้ำของมัน และทุ่งหญ้าของมัน

79:32

وَٱلۡجِبَالَ أَرۡسَىٰهَا ﴿٣٢﴾

[32] ส่วนเทือกเขานั้นทรงทำให้มันมั่นคง

79:33

مَتَٰعٗا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ ﴿٣٣﴾

[33] ทั้งหมดนี้เป็นปัจจัยยังชีพสำหรับพวกเจ้า และสำหรับปศุสัตว์ของพวกเจ้า

79:34

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلۡكُبۡرَىٰ ﴿٣٤﴾

[34] ดังนั้นเมื่อความหายนะอันใหญ่หลวงได้เกิดขึ้น

79:35

يَوۡمَ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ ﴿٣٥﴾

[35] เป็นวันที่มนุษย์จะนึกถึงสิ่งที่เขาได้ขวนขวายไว้

79:36

وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ ﴿٣٦﴾

[36] และนรกหรือเปลวไฟจะถูกเผยให้แก่ผู้ที่มองมัน

79:37

فَأَمَّا مَن طَغَىٰ ﴿٣٧﴾

[37] ส่วนผู้ที่ละเมิดฝ่าฝืนนั้น

79:38

وَءَاثَرَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا ﴿٣٨﴾

[38] และเขาได้เลือกเอาการมีชีวิตอยู่ในโลกนี้

79:39

فَإِنَّ ٱلۡجَحِيمَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ ﴿٣٩﴾

[39] ดังนั้นนรกหรือเปลวไฟคือที่พำนักของเขา

79:40

وَأَمَّا مَنۡ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفۡسَ عَنِ ٱلۡهَوَىٰ ﴿٤٠﴾

[40] และส่วนผู้ที่หวาดหวั่นต่อการยืนเบื้องหน้าพระเจ้าของเขา และได้หน่วงเหนี่ยวจิตใจจากกิเลสต่ำ

79:41

فَإِنَّ ٱلۡجَنَّةَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ ﴿٤١﴾

[41] ดังนั้นสวนสวรรค์ก็จะเป็นที่พำนักของเขา

79:42

يَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرۡسَىٰهَا ﴿٤٢﴾

[42] พวกเขาจะถามเจ้าถึงยามอวสาน (วันกิยามะฮฺ) ว่า เมื่อใดเล่ามันจะเกิดขึ้น

79:43

فِيمَ أَنتَ مِن ذِكۡرَىٰهَآ ﴿٤٣﴾

[43] ด้วยเหตุอันใดเจ้าจึงชอบกล่าวถึงมันนัก

79:44

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ ﴿٤٤﴾

[44] ยังพระเจ้าของเจ้าเท่านั้นคือวาระสุดท้ายของมัน

79:45

إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخۡشَىٰهَا ﴿٤٥﴾

[45] ความจริงเจ้าเป็นแต่เพียงผู้ตักเตือนแก่คนที่หวาดหวั่นมัน (วันกิยามะฮฺ) เท่านั้น

79:46

كَأَنَّهُمۡ يَوۡمَ يَرَوۡنَهَا لَمۡ يَلۡبَثُوٓاْ إِلَّا عَشِيَّةً أَوۡ ضُحَىٰهَا ﴿٤٦﴾

[46] วันที่พวกเขาจะเห็นมัน (วันกิยามะฮฺ) ประหนึ่งว่าพวกเขามิได้พำนักอยู่โลกนี้เว้นแต่เพียงชั่วครู่หนึ่งของยามเย็นและยามเช้าของมันเท่านั้น