عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ ﴿١﴾
គាត់(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់)បានធ្វើមុខក្រញូវ ហើយងាកចេញ
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ ﴿١﴾
គាត់(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់)បានធ្វើមុខក្រញូវ ហើយងាកចេញ
أَن جَآءَهُ ٱلۡأَعۡمَىٰ ﴿٢﴾
ដោយសារមានជនពិការភ្នែកម្នាក់បានមកជួបគាត់។
وَمَا يُدۡرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ ﴿٣﴾
តើអ្វីដែលធ្វើឲ្យអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)អាចដឹង(ពីរឿងនោះ)? ជួនកាលគេអាច(មក)សម្អាតខ្លួនរបស់គេ(ពីបាបកម្ម)ក៏ថាបាន។
أَوۡ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكۡرَىٰٓ ﴿٤﴾
ឬក៏គេអាចទទួលបានការដាស់រំលឹក(ពីអ្នក) ហើយការដាស់រំលឹកនោះអាចផ្ដល់ជាប្រយោជន៍ដល់គេ។
أَمَّا مَنِ ٱسۡتَغۡنَىٰ ﴿٥﴾
រីឯអ្នកដែលមិនត្រូវការ(ការណែនាំពីអ្នក)
فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ ﴿٦﴾
អ្នកបែរជាយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះគេទៅវិញ។
وَمَا عَلَيۡكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ ﴿٧﴾
តើមានអ្វីកើតឡើងចំពោះអ្នក ប្រសិនបើគេមិនសម្អាតខ្លួន(ពីភាពគ្មានជំនឿ)ទេនោះ?
وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسۡعَىٰ ﴿٨﴾
រីឯអ្នកដែលខំព្យាយាមមកជួបអ្នក
وَهُوَ يَخۡشَىٰ ﴿٩﴾
ហើយរូបគេក៏ខ្លាច(អល់ឡោះ)ផងនោះ
فَأَنتَ عَنۡهُ تَلَهَّىٰ ﴿١٠﴾
អ្នកបែរជាព្រងើយកន្តើយចំពោះគេទៅវិញ។
كَلَّآ إِنَّهَا تَذۡكِرَةٞ ﴿١١﴾
មិនដូច្នោះឡើយ! ពិតណាស់ វា(ជំពូកនេះ)ជាការដាស់រំលឹកប៉ុណ្ណោះ។
فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ﴿١٢﴾
ដូចនេះ ជនណាដែលចង់ទទួលការដាស់រំលឹក គេនឹងយកវា(គម្ពីរ)ជាការដាស់រំលឹក
فِي صُحُفٖ مُّكَرَّمَةٖ ﴿١٣﴾
(ដែលវា)ស្ថិតនៅក្នុងគម្ពីរដែលត្រូវបានគេលើកតម្កើង
مَّرۡفُوعَةٖ مُّطَهَّرَةِۭ ﴿١٤﴾
ដែលមានឋានៈខ្ពង់ខ្ពស់ និងជ្រះស្អាត។
بِأَيۡدِي سَفَرَةٖ ﴿١٥﴾
វា(គម្ពីរគួរអាន)នៅនឹងដៃម៉ាឡាអ៊ីកាត់។
كِرَامِۭ بَرَرَةٖ ﴿١٦﴾
ជាអ្នកដែលថ្កុំថ្កើង និងជាអ្នកដែលប្រព្រឹត្តតែអំពើល្អ។
قُتِلَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَآ أَكۡفَرَهُۥ ﴿١٧﴾
គេបានដាក់បណ្តាសាលើមនុស្ស(ដែលប្រឆាំង)។ តើមានអ្វីដែលខ្លាំងជាងការប្រឆាំងនឹងទ្រង់ទៀតនោះ!
مِنۡ أَيِّ شَيۡءٍ خَلَقَهُۥ ﴿١٨﴾
តើទ្រង់បានបង្កើតរូបគេពីអ្វី?
مِن نُّطۡفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ ﴿١٩﴾
គឺទ្រង់បានបង្កើតរូបគេពីទឹកកាម ហើយទ្រង់បានកំណត់(ដំណាក់កាលរបស់)វា។
ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ ﴿٢٠﴾
បន្ទាប់មក ទ្រង់បានសម្រួលនូវមាគ៌ា(ល្អ អាក្រក់)ដល់គេ។
ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقۡبَرَهُۥ ﴿٢١﴾
ក្រោយមក ទ្រង់បានឱ្យគេស្លាប់ រួចឱ្យគេស្ថិតក្នុងផ្នូរ។
ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ ﴿٢٢﴾
បន្ទាប់មក នៅពេលដែលទ្រង់មានចេតនា ទ្រង់នឹងឲ្យគេរស់ឡើងវិញ។
كَلَّا لَمَّا يَقۡضِ مَآ أَمَرَهُۥ ﴿٢٣﴾
មិនដូច្នោះឡើយ! គេមិនបានបំពេញនូវអ្វីដែលទ្រង់បានដាក់បទបញ្ជាលើរូបគេឡើយ។
فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ ﴿٢٤﴾
ដូចេ្នះ ចូរឱ្យមនុស្សលោកមើលទៅកាន់ចំណីអាហាររបស់គេចុះ។
أَنَّا صَبَبۡنَا ٱلۡمَآءَ صَبّٗا ﴿٢٥﴾
ពិតប្រាកដណាស់ យើងបានស្រោចស្រពនូវទឹកភ្លៀងយ៉ាងច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់។
ثُمَّ شَقَقۡنَا ٱلۡأَرۡضَ شَقّٗا ﴿٢٦﴾
បន្ទាប់មក យើងបានបំបែកដីជាបំណែកៗ។
فَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا حَبّٗا ﴿٢٧﴾
ពេលនោះ យើងបានបណ្តុះនៅក្នុងវានូវគ្រាប់ធញ្ញជាតិជាច្រើន
وَعِنَبٗا وَقَضۡبٗا ﴿٢٨﴾
និងទំពាំងបាយជូរ រុក្ខជាតិបៃតង(សម្រាប់ជាចំណីសត្វ)
وَزَيۡتُونٗا وَنَخۡلٗا ﴿٢٩﴾
និងដើមអូលីវ ដើមលើ្ម
وَحَدَآئِقَ غُلۡبٗا ﴿٣٠﴾
ហើយនិងចម្ការជាច្រើនដែលមានដើមឈើធំៗ
وَفَٰكِهَةٗ وَأَبّٗا ﴿٣١﴾
ព្រមទាំងផលានុផល និងស្មៅ
مَّتَٰعٗا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ ﴿٣٢﴾
ដើម្បីជាប្រយោជន៍សម្រាប់ពួកអ្នក និងសត្វពាហនៈរបស់ពួកអ្នក។
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ ﴿٣٣﴾
ហើយនៅពេលដែលសម្រែកយ៉ាងខ្លាំង(នៃការផ្លុំត្រែលើកទីពីរ)បានមកដល់
يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ ﴿٣٤﴾
គឺនៅថ្ងៃដែលបុគ្គលម្នាក់ៗរត់គេចពីបងប្អូនរបស់ខ្លួន
وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ ﴿٣٥﴾
និងពីម្តាយរបស់ខ្លួន ពីឪពុករបស់ខ្លួន
وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ ﴿٣٦﴾
ហើយនិងពីភរិយារបស់ខ្លួន និងកូនចៅរបស់ខ្លួន។
لِكُلِّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذٖ شَأۡنٞ يُغۡنِيهِ ﴿٣٧﴾
នៅថ្ងៃនោះ បុគ្គលម្នាក់ៗក្នុងចំណោមពួកគេ គឺមានកិច្ចការដែលធ្វើឲ្យរូបគេរវល់(ខ្វល់ខ្វាយរៀងៗខ្លួន)។
وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ مُّسۡفِرَةٞ ﴿٣٨﴾
ទឹកមុខ(អ្នកមានជំនឿ)នៅថ្ងៃនោះ គឺភាពត្រចេះត្រចង់
ضَاحِكَةٞ مُّسۡتَبۡشِرَةٞ ﴿٣٩﴾
(ដោយពួកគេ)សើចសប្បាយ និងមានភាពរីករាយ។
وَوُجُوهٞ يَوۡمَئِذٍ عَلَيۡهَا غَبَرَةٞ ﴿٤٠﴾
ហើយទឹកមុខ(ពួកគ្មានជំនឿ)នៅថ្ងៃនោះ គឺប្រឡាក់ដោយធូលី។
تَرۡهَقُهَا قَتَرَةٌ ﴿٤١﴾
ល្អងខ្មៅងងឹតបានគ្របដណ្តប់លើផ្ទៃមុខ(របស់ពួកគេ)។
أُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَفَرَةُ ٱلۡفَجَرَةُ ﴿٤٢﴾
ពួកទាំងនោះ គឺជាពួកដែលប្រឆាំង និងពួកដែលបំពាន។