ٱقۡرَأۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلَّذِي خَلَقَ ﴿١﴾
পঢ়া তোমাৰ প্ৰতিপালকৰ নামত, যিজনে সৃষ্টি কৰিছে,
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
ٱقۡرَأۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلَّذِي خَلَقَ ﴿١﴾
পঢ়া তোমাৰ প্ৰতিপালকৰ নামত, যিজনে সৃষ্টি কৰিছে,
خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ مِنۡ عَلَقٍ ﴿٢﴾
তেওঁ মানুহক আলাক্বৰ পৰা সৃষ্টি কৰিছে।
ٱقۡرَأۡ وَرَبُّكَ ٱلۡأَكۡرَمُ ﴿٣﴾
পঢ়া, কাৰণ তোমাৰ প্ৰতিপালক মহামহিম।
ٱلَّذِي عَلَّمَ بِٱلۡقَلَمِ ﴿٤﴾
যিজনে কলমৰ সহায়ত শিক্ষা দিছে।
عَلَّمَ ٱلۡإِنسَٰنَ مَا لَمۡ يَعۡلَمۡ ﴿٥﴾
তেওঁ মানুহক এনে শিক্ষা দিছে, যিটো মানুহে জনা নাছিল।
كَلَّآ إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لَيَطۡغَىٰٓ ﴿٦﴾
বাস্তৱ এই যে, মানুহে সীমালঙ্ঘন কৰি থাকে।
أَن رَّءَاهُ ٱسۡتَغۡنَىٰٓ ﴿٧﴾
কাৰণ সি নিজকে স্বনিৰ্ভৰশীল বুলি ভাৱে।
إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجۡعَىٰٓ ﴿٨﴾
নিশ্চয় তোমাৰ প্ৰতিপালকৰ ওচৰতেই প্ৰত্যাৱৰ্তন।
أَرَءَيۡتَ ٱلَّذِي يَنۡهَىٰ ﴿٩﴾
তুমি তাক দেখা নাইনে? যিয়ে নিষেধ কৰে।
عَبۡدًا إِذَا صَلَّىٰٓ ﴿١٠﴾
এজন বান্দাক, যেতিয়া তেওঁ ছালাত আদায় কৰে।
أَرَءَيۡتَ إِن كَانَ عَلَى ٱلۡهُدَىٰٓ ﴿١١﴾
কোৱাচোন, যদিও তেওঁ হিদায়তৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত,
أَوۡ أَمَرَ بِٱلتَّقۡوَىٰٓ ﴿١٢﴾
অথবা তাক্বৱাৰ নিৰ্দেশ দিয়ে; (তথাপিও তেওঁক কেনেকৈ বাধা দিয়ে?)
أَرَءَيۡتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰٓ ﴿١٣﴾
কোৱাচোন যদি সি (নিষেধকাৰী) অস্বীকাৰ কৰে আৰু মুখ ঘূৰাই লয়,
أَلَمۡ يَعۡلَم بِأَنَّ ٱللَّهَ يَرَىٰ ﴿١٤﴾
সি নাজানে নেকি, নিশ্চয় আল্লাহে দেখি আছে?
كَلَّا لَئِن لَّمۡ يَنتَهِ لَنَسۡفَعَۢا بِٱلنَّاصِيَةِ ﴿١٥﴾
কেতিয়াও নহয়, যদি সি বিৰত নাথাকে, তেন্তে নিশ্চয় আমি তাক আগচুলিত ধৰি টানি আনিম।
نَاصِيَةٖ كَٰذِبَةٍ خَاطِئَةٖ ﴿١٦﴾
মিছলীয়া, পাপিষ্ঠৰ আগচুলি (কপাল)।
فَلۡيَدۡعُ نَادِيَهُۥ ﴿١٧﴾
এতেকে সি নিজ পৰিষদক মাতি আনক।
سَنَدۡعُ ٱلزَّبَانِيَةَ ﴿١٨﴾
অনতিপলমে আমি মাতি আনিম জাহান্নামৰ কঠোৰ প্ৰহৰীসকলক।
كَلَّا لَا تُطِعۡهُ وَٱسۡجُدۡۤ وَٱقۡتَرِب۩ ﴿١٩﴾
কেতিয়াও নহয়, তুমি তাৰ অনুসৰণ নকৰিবা। আৰু তুমি (তোমাৰ প্ৰতিপালকক) ছাজদা কৰা আৰু নৈকট্য লাভ কৰা।