ٱقۡرَأۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلَّذِي خَلَقَ ﴿١﴾
[1] จงอ่านด้วยพระนามแห่งพระเจ้าของเจ้าผู้ทรงบังเกิด
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
ٱقۡرَأۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلَّذِي خَلَقَ ﴿١﴾
[1] จงอ่านด้วยพระนามแห่งพระเจ้าของเจ้าผู้ทรงบังเกิด
خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ مِنۡ عَلَقٍ ﴿٢﴾
[2] ทรงบังเกิดมนุษย์จากก้อนเลือด
ٱقۡرَأۡ وَرَبُّكَ ٱلۡأَكۡرَمُ ﴿٣﴾
[3] จงอ่านเถิด และพระเจ้าของเจ้านั้นผู้ทรงใจบุญยิ่ง
ٱلَّذِي عَلَّمَ بِٱلۡقَلَمِ ﴿٤﴾
[4] ผู้ทรงสอนการใช้ปากกา
عَلَّمَ ٱلۡإِنسَٰنَ مَا لَمۡ يَعۡلَمۡ ﴿٥﴾
[5] ผู้ทรงสอนมนุษย์ในสิ่งที่เขาไม่รู้
كَلَّآ إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لَيَطۡغَىٰٓ ﴿٦﴾
[6] มิใช่เช่นนั้น แท้จริงมนุษย์นั้น ย่อมจะละเมิดขอบเขต
أَن رَّءَاهُ ٱسۡتَغۡنَىٰٓ ﴿٧﴾
[7] เนื่องเพราะเขาคิดว่าเขาพอเพียงแล้ว
إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجۡعَىٰٓ ﴿٨﴾
[8] แท้จริงยังพระเจ้าของเจ้าเท่านั้นคือการกลับไป
أَرَءَيۡتَ ٱلَّذِي يَنۡهَىٰ ﴿٩﴾
[9] เจ้าเห็นแล้วมิใช่หรือ ผู้ที่คอยขัดขวาง
عَبۡدًا إِذَا صَلَّىٰٓ ﴿١٠﴾
[10] บ่าวคนหนึ่ง เมื่อเขากำลังละหมาด
أَرَءَيۡتَ إِن كَانَ عَلَى ٱلۡهُدَىٰٓ ﴿١١﴾
[11] เจ้าคิดบ้างไหมว่า หากบ่าวผู้นั้นอยู่บนแนวทางที่ถูกต้อง
أَوۡ أَمَرَ بِٱلتَّقۡوَىٰٓ ﴿١٢﴾
[12] หรือเขาได้ใช้ให้ผู้คนมีความยำเกรง
أَرَءَيۡتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰٓ ﴿١٣﴾
[13] เจ้าคิดบ้างไหมว่า หากเขาปฏิเสธและผินหลังให้
أَلَمۡ يَعۡلَم بِأَنَّ ٱللَّهَ يَرَىٰ ﴿١٤﴾
[14] เขาไม่รู้ดอกหรือว่า แท้จริงอัลลอฮฺนั้นทรงเห็น
كَلَّا لَئِن لَّمۡ يَنتَهِ لَنَسۡفَعَۢا بِٱلنَّاصِيَةِ ﴿١٥﴾
[15] มิใช่เช่นนั้น ถ้าเขายังไม่หยุดยั้ง เราจะจิกเขาที่ขม่อมอย่างแน่นอน
نَاصِيَةٖ كَٰذِبَةٍ خَاطِئَةٖ ﴿١٦﴾
[16] ขม่อมที่โกหกที่ประพฤติชั่ว
فَلۡيَدۡعُ نَادِيَهُۥ ﴿١٧﴾
[17] แล้วให้เขาเรียกที่ประชุมของเขา
سَنَدۡعُ ٱلزَّبَانِيَةَ ﴿١٨﴾
[18] เราก็จะเรียกผู้คุมนรก
كَلَّا لَا تُطِعۡهُ وَٱسۡجُدۡۤ وَٱقۡتَرِب۩ ﴿١٩﴾
[19] มิใช่เช่นนั้น เจ้าอย่าได้เชื่อฟังมัน แต่จงสุญูด และเข้าใกล้อัลลอฮฺเถิด