quranm◉

سوره القيامة

#
75
↓
M
آیه
40
ترجمه
Mawlawi Muhammad Anwar Badkhashani

◉

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

75:1

لَآ أُقۡسِمُ بِيَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ ﴿١﴾

قسم می‌خورم به روز قیامت.

75:2

وَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلنَّفۡسِ ٱللَّوَّامَةِ ﴿٢﴾

و قسم می‌خورم به نفس ملامت کننده (و پشیمان‌شونده).

75:3

أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجۡمَعَ عِظَامَهُۥ ﴿٣﴾

آیا انسان گمان می‌کند که استخوان‌هایش را جمع نخواهیم کرد؟

75:4

بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّيَ بَنَانَهُۥ ﴿٤﴾

بلی! (چنین خواهیم کرد) در حالیکه قادریم بر آن که (حتى) سرانگشتان او را (هم) برابر سازیم.

75:5

بَلۡ يُرِيدُ ٱلۡإِنسَٰنُ لِيَفۡجُرَ أَمَامَهُۥ ﴿٥﴾

بلکه انسان می‌خواهد (با انکار نمودن) راه فسق و فجور را پیش روی خود باز کند.

75:6

يَسۡـَٔلُ أَيَّانَ يَوۡمُ ٱلۡقِيَٰمَةِ ﴿٦﴾

(و به طور استهزا) می‌پرسد: روز قیامت چه وقت است؟

75:7

فَإِذَا بَرِقَ ٱلۡبَصَرُ ﴿٧﴾

پس وقتی که چشم‌ها خیره شود.

75:8

وَخَسَفَ ٱلۡقَمَرُ ﴿٨﴾

و ماه بی‌نور و تاریک شود.

75:9

وَجُمِعَ ٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُ ﴿٩﴾

و آفتاب و ماه یکجا جمع شود.

75:10

يَقُولُ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذٍ أَيۡنَ ٱلۡمَفَرُّ ﴿١٠﴾

و (وقتی روز قیامت برپا شود) انسان می‌گوید: راه گریز کجاست؟

75:11

كَلَّا لَا وَزَرَ ﴿١١﴾

نه! هرگز جای (گریز و) پناه نیست.

75:12

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمُسۡتَقَرُّ ﴿١٢﴾

(بلکه) در آن روز قرارگاه تنها به‌سوی پروردگار توست.

75:13

يُنَبَّؤُاْ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذِۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ ﴿١٣﴾

انسان در آن روز به آنچه پیش فرستاده و به آنچه پس گذاشته است خبر داده می‌شود.

75:14

بَلِ ٱلۡإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفۡسِهِۦ بَصِيرَةٞ ﴿١٤﴾

بلکه انسان به (خوب و بد) نفس خود بیناست.

75:15

وَلَوۡ أَلۡقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ ﴿١٥﴾

اگرچه (در آن روز) عذرهایی پیش کند.

75:16

لَا تُحَرِّكۡ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعۡجَلَ بِهِۦٓ ﴿١٦﴾

(ای پیغمبر! در وقت نزول وحی) زبانت را حرکت مده تا در یاد کردن آن شتاب کنی.

75:17

إِنَّ عَلَيۡنَا جَمۡعَهُۥ وَقُرۡءَانَهُۥ ﴿١٧﴾

بی‌گمان جمع کردن آن در سینۀ تو و خواندنش بر عهدۀ ماست.

75:18

فَإِذَا قَرَأۡنَٰهُ فَٱتَّبِعۡ قُرۡءَانَهُۥ ﴿١٨﴾

پس چون آن را (به زبان جبریل) خواندیم، پس قرائت آن را پیروی کن.

75:19

ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا بَيَانَهُۥ ﴿١٩﴾

باز بیان (حقایق و تفسیر) آن بر عهدۀ ماست.

75:20

كَلَّا بَلۡ تُحِبُّونَ ٱلۡعَاجِلَةَ ﴿٢٠﴾

نه، چنین نیست (که می‌گویید) بلکه شما دنیای زودگذر را دوست می‌دارید.

75:21

وَتَذَرُونَ ٱلۡأٓخِرَةَ ﴿٢١﴾

و آخرت را ترک می‌کنید.

75:22

وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ نَّاضِرَةٌ ﴿٢٢﴾

(حال آن که کامیاب و ناکام در آخرت معلوم شود) در آن روز چهره‌هایی شاداب (و خرم) هستند.

75:23

إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٞ ﴿٢٣﴾

(چرا که) به پروردگار خود می‌نگرند.

75:24

وَوُجُوهٞ يَوۡمَئِذِۭ بَاسِرَةٞ ﴿٢٤﴾

و چهره‌هایی در آن روز گرفته (و غمگین) است.

75:25

تَظُنُّ أَن يُفۡعَلَ بِهَا فَاقِرَةٞ ﴿٢٥﴾

(چون) یقین دارند که به معصیت کمرشکن گرفتار می‌شوند.

75:26

كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِيَ ﴿٢٦﴾

چنین نیست (که ایشان گمان دارند) هنگامی که جان به گلوگاه رسد.

75:27

وَقِيلَ مَنۡۜ رَاقٖ ﴿٢٧﴾

و گفته شود: آیا کسی هست که افسون بخواند؟

75:28

وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلۡفِرَاقُ ﴿٢٨﴾

و (محتضر) يقين کند که زمان جدایی (روح از بدن) فرا رسیده است.

75:29

وَٱلۡتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ ﴿٢٩﴾

و ساق پا به ساق دیگر بپیچد (که دیگر حرکت نتواند).

75:30

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمَسَاقُ ﴿٣٠﴾

آن روز، روز سوق دادنش به‌سوی پروردگار توست.

75:31

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ ﴿٣١﴾

پس (انسان نافرمان) نه تصدیق کرد و نه نماز گزارد.

75:32

وَلَٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ﴿٣٢﴾

بلکه دروغ شمرد و اعراض نمود.

75:33

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ ﴿٣٣﴾

باز متکبرانه و خرامان به‌سوی خانواده‌اش رفت.

75:34

أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰ ﴿٣٤﴾

وای بر تو، باز وای بر تو.

75:35

ثُمَّ أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰٓ ﴿٣٥﴾

باز وای بر تو، وای بر تو.

75:36

أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَن يُتۡرَكَ سُدًى ﴿٣٦﴾

آیا انسان گمان می‌کند که به حال خود گذاشته می‌شود (و با او حساب و کتاب صورت نمی‌گیرد)؟

75:37

أَلَمۡ يَكُ نُطۡفَةٗ مِّن مَّنِيّٖ يُمۡنَىٰ ﴿٣٧﴾

آیا او نطفه‌ای از منی که در رحم ریخته شده، نبود؟

75:38

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةٗ فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ ﴿٣٨﴾

باز خون بسته‌ای بود که (الله آن را) آفرید باز (خلقت او را) استوار و برابر کرد.

75:39

فَجَعَلَ مِنۡهُ ٱلزَّوۡجَيۡنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰٓ ﴿٣٩﴾

پس از آن (قطرۀ منی) دو جفت مرد و زن را آفرید.

75:40

أَلَيۡسَ ذَٰلِكَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحۡـِۧيَ ٱلۡمَوۡتَىٰ ﴿٤٠﴾

و آیا همین (آفرینندۀ انسان‌ها از منی) قادر نیست که (بار دوم) مُرده‌ها را زنده کند؟