quranmباز کردن در قرآن‌خوان

سوره البلد

شماره
90
نزول
مکی
آیات
20
ترجمه
Hussein Taji Kal Dari

باز کردن در قرآن‌خوان

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

90:1

لَآ أُقۡسِمُ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ ﴿١﴾

سوگند به این شهر (مکه).

90:2

وَأَنتَ حِلُّۢ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ ﴿٢﴾

و تو در این شهر ساکنی (و جنگ در این شهر برای تو حلال خواهد شد).

90:3

وَوَالِدٖ وَمَا وَلَدَ ﴿٣﴾

و سوگند به پدر (= آدم) و فرزندانش.

90:4

لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ فِي كَبَدٍ ﴿٤﴾

یقیناً ما انسان را در رنج آفریدیم.

90:5

أَيَحۡسَبُ أَن لَّن يَقۡدِرَ عَلَيۡهِ أَحَدٞ ﴿٥﴾

آیا او گمان می‌کند هیچ کس بر او (توانا و) قادر نیست؟

90:6

يَقُولُ أَهۡلَكۡتُ مَالٗا لُّبَدًا ﴿٦﴾

می‌گوید: «مال زیادی را تباه (و خرج) کرده‌ام».

90:7

أَيَحۡسَبُ أَن لَّمۡ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ ﴿٧﴾

آیا می‌پندارد که هیچ کس او را ندیده است؟

90:8

أَلَمۡ نَجۡعَل لَّهُۥ عَيۡنَيۡنِ ﴿٨﴾

آیا برای او دو چشم قرار ندادیم،

90:9

وَلِسَانٗا وَشَفَتَيۡنِ ﴿٩﴾

و یک زبان و دو لب؟

90:10

وَهَدَيۡنَٰهُ ٱلنَّجۡدَيۡنِ ﴿١٠﴾

و او را به دو راه (خیر و شر) راهنمایی کردیم.

90:11

فَلَا ٱقۡتَحَمَ ٱلۡعَقَبَةَ ﴿١١﴾

پس به گردنۀ (سخت) قدم نگذاشت (و نیامد).

90:12

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡعَقَبَةُ ﴿١٢﴾

و تو چه می‌دانی که گردنۀ (سخت) چیست؟

90:13

فَكُّ رَقَبَةٍ ﴿١٣﴾

آزاد کردن برده است.

90:14

أَوۡ إِطۡعَٰمٞ فِي يَوۡمٖ ذِي مَسۡغَبَةٖ ﴿١٤﴾

یا طعام دادن در روز قحطی (و گرسنگی)،

90:15

يَتِيمٗا ذَا مَقۡرَبَةٍ ﴿١٥﴾

یتیمی را از خویشاوندان،

90:16

أَوۡ مِسۡكِينٗا ذَا مَتۡرَبَةٖ ﴿١٦﴾

یا مستمندی خاک نشین را،

90:17

ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلصَّبۡرِ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلۡمَرۡحَمَةِ ﴿١٧﴾

آنگاه از کسانی باشد که ایمان آورده‌اند و یکدیگر را به صبر سفارش کرده‌اند، و یکدیگر را به (محبت و) مهربانی توصیه نموده‌اند.

90:18

أُوْلَـٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ ﴿١٨﴾

اینان اهل سعادت‌اند (که نامۀ اعمالشان به دست راست‌شان داده می‌شوند و به بهشت می‌روند).

90:19

وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِنَا هُمۡ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ ﴿١٩﴾

و کسانی‌که به آیات (و نشانه‌های) ما کفر ورزیدند، آنان اهل شقاوتند (که نامۀ اعمال‌شان به دست چپ‌شان داده می‌شود و به جهنم می‌روند).

90:20

عَلَيۡهِمۡ نَارٞ مُّؤۡصَدَةُۢ ﴿٢٠﴾

بر آن‌ها (از هر سو) آتشی سر پوشیده است (که راه فرار ندارند).