لَآ أُقۡسِمُ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ ﴿١﴾
মই শপত কৰিছো এই নগৰখনৰ,
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
لَآ أُقۡسِمُ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ ﴿١﴾
মই শপত কৰিছো এই নগৰখনৰ,
وَأَنتَ حِلُّۢ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ ﴿٢﴾
আৰু তুমি এই নগৰৰ অধিবাসী,
وَوَالِدٖ وَمَا وَلَدَ ﴿٣﴾
শপত জন্মদাতাৰ আৰু যিটো সি জন্ম দিছে।
لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ فِي كَبَدٍ ﴿٤﴾
নিসন্দেহে আমি মানুহক সৃষ্টি কৰিছো কঠোৰ দুখ-কষ্টৰ মাজত।
أَيَحۡسَبُ أَن لَّن يَقۡدِرَ عَلَيۡهِ أَحَدٞ ﴿٥﴾
সি ভাবে নেকি যে, কেতিয়াও তাৰ ওপৰত কোনোৱেই ক্ষমতাবান নহ’ব?
يَقُولُ أَهۡلَكۡتُ مَالٗا لُّبَدًا ﴿٦﴾
সি কয়, 'মই প্ৰচুৰ ধন-সম্পদ নাশ কৰিছো'।
أَيَحۡسَبُ أَن لَّمۡ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ ﴿٧﴾
সি ভাবে নেকি যে, কোনেও তাক দেখা নাই?
أَلَمۡ نَجۡعَل لَّهُۥ عَيۡنَيۡنِ ﴿٨﴾
তাৰ বাবে আমি দুটা চকু সৃষ্টি কৰা নাইনে?
وَلِسَانٗا وَشَفَتَيۡنِ ﴿٩﴾
এখন জিভা আৰু দুটা ওঁঠ?
وَهَدَيۡنَٰهُ ٱلنَّجۡدَيۡنِ ﴿١٠﴾
আৰু আমি তাক দুটা পথ দেখুৱাইছো।
فَلَا ٱقۡتَحَمَ ٱلۡعَقَبَةَ ﴿١١﴾
কিন্তু সি দুৰ্গম গিৰিপথত প্ৰৱেশ কৰা নাই।
وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡعَقَبَةُ ﴿١٢﴾
আৰু তোমাক কিহে জনাব যে, দুৰ্গম গিৰিপথ কি?
فَكُّ رَقَبَةٍ ﴿١٣﴾
সেইটো হৈছে, দাসমুক্তি।
أَوۡ إِطۡعَٰمٞ فِي يَوۡمٖ ذِي مَسۡغَبَةٖ ﴿١٤﴾
অথবা দুৰ্ভিক্ষৰ দিনত খাদ্যদান কৰা,
يَتِيمٗا ذَا مَقۡرَبَةٍ ﴿١٥﴾
নিকটাত্মীয় এতীমক,
أَوۡ مِسۡكِينٗا ذَا مَتۡرَبَةٖ ﴿١٦﴾
অথবা দৰিদ্ৰ-নিষ্পেষিত অভাৱগ্ৰস্তক,
ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلصَّبۡرِ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلۡمَرۡحَمَةِ ﴿١٧﴾
তাৰ পিছত সি এনেলোকৰ অন্তৰ্ভূক্ত হৈ যায় যিসকলে ঈমান আনিছে আৰু পৰস্পৰক ধৈৰ্য ধাৰণ কৰিবলৈ উপদেশ দিছে আৰু উপদেশ দিছে পৰস্পৰক দয়া-অনুগ্ৰহ কৰিবলৈ;
أُوْلَـٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ ﴿١٨﴾
এওঁলোকেই সৌভাগ্যশালী।
وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِنَا هُمۡ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ ﴿١٩﴾
আৰু যিসকলে আমাৰ আয়াতসমূহক অস্বীকাৰ কৰিছে, সিহঁতেই হতভাগ্য।
عَلَيۡهِمۡ نَارٞ مُّؤۡصَدَةُۢ ﴿٢٠﴾
সিহঁত অবৰুদ্ধ জুইত পৰিবেষ্টিত থাকিব।