لَآ أُقۡسِمُ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ ﴿١﴾
[1] ขอสาบานด้วยเมืองนี้
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
لَآ أُقۡسِمُ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ ﴿١﴾
[1] ขอสาบานด้วยเมืองนี้
وَأَنتَ حِلُّۢ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ ﴿٢﴾
[2] และเจ้านั้นเป็นผู้อาศัยอยู่ในเมืองนี้
وَوَالِدٖ وَمَا وَلَدَ ﴿٣﴾
[3] และขอสาบานด้วยผู้บังเกิดและผู้ถือกำเนิด
لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ فِي كَبَدٍ ﴿٤﴾
[4] โดยแน่นอนเราได้บังเกิดมนุษย์มาเพื่อเผชิญความยากลำบาก
أَيَحۡسَبُ أَن لَّن يَقۡدِرَ عَلَيۡهِ أَحَدٞ ﴿٥﴾
[5] เขาคิดว่าไม่มีผู้ใดจะมีความสามารถเหนือเขากระนั้นหรือ
يَقُولُ أَهۡلَكۡتُ مَالٗا لُّبَدًا ﴿٦﴾
[6] เขาจึงกล่าวว่า ฉันได้ผลาญทรัพย์สมบัติมามากมายแล้ว
أَيَحۡسَبُ أَن لَّمۡ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ ﴿٧﴾
[7] เขาคิดว่าไม่มีผู้ใดเห็นเขากระนั้นหรือ
أَلَمۡ نَجۡعَل لَّهُۥ عَيۡنَيۡنِ ﴿٨﴾
[8] เรามิได้ทำดวงตาทั้งสองข้างให้แก่เขาดอกหรือ
وَلِسَانٗا وَشَفَتَيۡنِ ﴿٩﴾
[9] และลิ้นและริมฝีปากทั้งสองด้วย
وَهَدَيۡنَٰهُ ٱلنَّجۡدَيۡنِ ﴿١٠﴾
[10] และเราได้ชี้แนะทางแห่งความดี และความชั่วแก่เขาแล้ว
فَلَا ٱقۡتَحَمَ ٱلۡعَقَبَةَ ﴿١١﴾
[11] กระนั้นก็ดี เขาก็ยังไม่พากเพียรบนทางลำบาก
وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡعَقَبَةُ ﴿١٢﴾
[12] และอันใดเล่าที่จะทำให้เจ้ารู้ว่าทางลำบากนั้นคืออะไร
فَكُّ رَقَبَةٍ ﴿١٣﴾
[13] คือการปล่อยทาส
أَوۡ إِطۡعَٰمٞ فِي يَوۡمٖ ذِي مَسۡغَبَةٖ ﴿١٤﴾
[14] หรือการให้อาหารในวันยากลำบากแห่งความหิวโหย
يَتِيمٗا ذَا مَقۡرَبَةٍ ﴿١٥﴾
[15] แก่เด็กกำพร้าที่เป็นญาติใกล้ชิด
أَوۡ مِسۡكِينٗا ذَا مَتۡرَبَةٖ ﴿١٦﴾
[16] หรือคนยากจนขัดสนที่มอมอยู่กับฝุ่นดิน
ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلصَّبۡرِ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلۡمَرۡحَمَةِ ﴿١٧﴾
[17] แล้วเขาได้อยู่ในหมู่ผู้ศรัทธา และตักเตือนกันให้มีความอดทนและตักเตือนกันให้มีความเมตตา
أُوْلَـٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ ﴿١٨﴾
[18] ชนเหล่านี้คือพวกฝ่ายขวา
وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِنَا هُمۡ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ ﴿١٩﴾
[19] ส่วนบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาต่อสัญญาณต่าง ๆ ของเรา พวกเขาคือพวกฝ่ายซ้าย
عَلَيۡهِمۡ نَارٞ مُّؤۡصَدَةُۢ ﴿٢٠﴾
[20] บนพวกเขานั้นมีไฟนรกครอบคลุมอยู่อย่างมิดชิด