وَأَنَّا مِنَّا ٱلۡمُسۡلِمُونَ وَمِنَّا ٱلۡقَٰسِطُونَۖ فَمَنۡ أَسۡلَمَ فَأُوْلَـٰٓئِكَ تَحَرَّوۡاْ رَشَدٗا ﴿١٤﴾
او دا چې له موږ ځينى مسلمانان دي او ځينى مو ظالمان، نو چا چې اسلام راوړ، هغوى سمه لار وموندله.
710 آیت · موضوعات · ps
وَأَنَّا مِنَّا ٱلۡمُسۡلِمُونَ وَمِنَّا ٱلۡقَٰسِطُونَۖ فَمَنۡ أَسۡلَمَ فَأُوْلَـٰٓئِكَ تَحَرَّوۡاْ رَشَدٗا ﴿١٤﴾
او دا چې له موږ ځينى مسلمانان دي او ځينى مو ظالمان، نو چا چې اسلام راوړ، هغوى سمه لار وموندله.
وَأَمَّا ٱلۡقَٰسِطُونَ فَكَانُواْ لِجَهَنَّمَ حَطَبٗا ﴿١٥﴾
او كوم چې بې انصافه دي، هغوى به د جهنم خس خشاك وي.
وَأَلَّوِ ٱسۡتَقَٰمُواْ عَلَى ٱلطَّرِيقَةِ لَأَسۡقَيۡنَٰهُم مَّآءً غَدَقٗا ﴿١٦﴾
او دا چې (الله ويلي) كه هغوى پر سمه لار برابر شوي واى نو موږ به پر ډېرو اوبو خړوبه كړي وو.
لِّنَفۡتِنَهُمۡ فِيهِۚ وَمَن يُعۡرِضۡ عَن ذِكۡرِ رَبِّهِۦ يَسۡلُكۡهُ عَذَابٗا صَعَدٗا ﴿١٧﴾
چې هغوى پكې وازمويو، او څوك چې د خپل رب له ذكره مخ اړوي، هغه به يې سخت عذاب ته ورننباسي.
فَإِذَا نُقِرَ فِي ٱلنَّاقُورِ ﴿٨﴾
نو كله چې په شپېلۍ كې پو كړل شي.
فَذَٰلِكَ يَوۡمَئِذٖ يَوۡمٌ عَسِيرٌ ﴿٩﴾
بيا به دغه ورځ سخته ورځ وي.
عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ غَيۡرُ يَسِيرٖ ﴿١٠﴾
چې پر كافرانو به آسانه نه وي.
ذَرۡنِي وَمَنۡ خَلَقۡتُ وَحِيدٗا ﴿١١﴾
ما او هغه سره پرېږده چې يوازې مې پيدا كړی.
وَجَعَلۡتُ لَهُۥ مَالٗا مَّمۡدُودٗا ﴿١٢﴾
او بيا مې ډېر مال وركړ.
وَبَنِينَ شُهُودٗا ﴿١٣﴾
او حاضر (چمتو) زامن.
وَمَهَّدتُّ لَهُۥ تَمۡهِيدٗا ﴿١٤﴾
او پراخه پراختيا مې وركړه.
ثُمَّ يَطۡمَعُ أَنۡ أَزِيدَ ﴿١٥﴾
(خو) بيا هم هيله كوي چې لا يې ورزيات كړم.
كَلَّآۖ إِنَّهُۥ كَانَ لِأٓيَٰتِنَا عَنِيدٗا ﴿١٦﴾
هيڅكله نه، هغه خو زموږ د آيتونو دښمن و.
سَأُرۡهِقُهُۥ صَعُودًا ﴿١٧﴾
عذاب به ورکړم عذاب سخت [د غره ختلو ته به یې اړ کړم]
سَأُصۡلِيهِ سَقَرَ ﴿٢٦﴾
(الله فرمايي) ژر به يې دوزخ ته ننباسم.
وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا سَقَرُ ﴿٢٧﴾
او ته څه پوهېږې چې سقر څه دى؟
لَا تُبۡقِي وَلَا تَذَرُ ﴿٢٨﴾
هغه يې نه پاتې کوي او نه يې خوشې كوي.
لَوَّاحَةٞ لِّلۡبَشَرِ ﴿٢٩﴾
د پوستكي سوځوونكى دى.
عَلَيۡهَا تِسۡعَةَ عَشَرَ ﴿٣٠﴾
پر هغه نولس (پرېښتې) ټاكل شوې دي.
وَمَا جَعَلۡنَآ أَصۡحَٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَـٰٓئِكَةٗۖ وَمَا جَعَلۡنَا عِدَّتَهُمۡ إِلَّا فِتۡنَةٗ لِّلَّذِينَ كَفَرُواْ لِيَسۡتَيۡقِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ وَيَزۡدَادَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِيمَٰنٗا وَلَا يَرۡتَابَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡمُؤۡمِنُونَ وَلِيَقُولَ ٱلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٞ وَٱلۡكَٰفِرُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَٰذَا مَثَلٗاۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهۡدِي مَن يَشَآءُۚ وَمَا يَعۡلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَۚ وَمَا هِيَ إِلَّا ذِكۡرَىٰ لِلۡبَشَرِ ﴿٣١﴾
او موږ د دوزخ دا څوكيداران پرته له پرېښتو بل څوك نه دي ګومارلي او د هغو شمېر مو هم يوازې د كافرانو لپاره ازمویښت ګرځولى، تر څو اهل كتاب يقين وكړي او د مومنانو ايمان زيات شي او اهل كتاب او مومنان څه شک ونه كړي او د دې لپاره چې په زړه ناروغان او كافران ووايي چې الله په دې بيان سره څه غوښتي دي؟ په همدې ډول چا ته چې الله وغواړي بې لارې كوي يې او چا ته چې وغواړي هدايت ورته كوي او ستا د رب لښكرې له هغه پرته بل چا ته نه دي معلومې او هغه (دوزخ) بل څه نه دى مګر د بشر لپاره يو نصيحت.
كَلَّا وَٱلۡقَمَرِ ﴿٣٢﴾
هيڅكله نه، قسم دى په سپوږمۍ.
وَٱلَّيۡلِ إِذۡ أَدۡبَرَ ﴿٣٣﴾
او په شپه چې بېرته وګرځي.
وَٱلصُّبۡحِ إِذَآ أَسۡفَرَ ﴿٣٤﴾
او په سهار چې رڼا شي.
إِنَّهَا لَإِحۡدَى ٱلۡكُبَرِ ﴿٣٥﴾
چې په رېښتيا هغه (دوزخ) له سترو شيانو څخه يو دى.
نَذِيرٗا لِّلۡبَشَرِ ﴿٣٦﴾
د انسانانو لپاره وېروونكى دی.
لِمَن شَآءَ مِنكُمۡ أَن يَتَقَدَّمَ أَوۡ يَتَأَخَّرَ ﴿٣٧﴾
له تاسي څخه د هغه چا لپاره چې پرمختګ غواړي يا وروسته كېدل.
كُلُّ نَفۡسِۭ بِمَا كَسَبَتۡ رَهِينَةٌ ﴿٣٨﴾
هر څوک په خپلو کړو اعمالو کې نيولی شوی دی، يا به يې اعمال تباه کوي او يا به يې خلاصوي او له تباهۍ به يې ژغوري.
إِلَّآ أَصۡحَٰبَ ٱلۡيَمِينِ ﴿٣٩﴾
پرته له ښي لاس والا و.
فِي جَنَّـٰتٖ يَتَسَآءَلُونَ ﴿٤٠﴾
چې جنتو كې به سره پوښتي.
عَنِ ٱلۡمُجۡرِمِينَ ﴿٤١﴾
د مجرمانو په باره کې.
مَا سَلَكَكُمۡ فِي سَقَرَ ﴿٤٢﴾
چې دوزخ ته څه شي بوتلئ؟
قَالُواْ لَمۡ نَكُ مِنَ ٱلۡمُصَلِّينَ ﴿٤٣﴾
هغوى به وايي: موږ خو له لمونځ كوونكو څخه نه وو.
وَلَمۡ نَكُ نُطۡعِمُ ٱلۡمِسۡكِينَ ﴿٤٤﴾
او نه مو مسكين ته خواړه وركول.
وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلۡخَآئِضِينَ ﴿٤٥﴾
او غلطو بحث كوونكو سره يوځاى موږ هم بحثونه كول.
وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ ﴿٤٦﴾
او د جزا ورځ مو درواغ ګڼله.
حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلۡيَقِينُ ﴿٤٧﴾
تر دې چې همغه يقيني شى [مرګ] راته راغى.
فَمَا تَنفَعُهُمۡ شَفَٰعَةُ ٱلشَّـٰفِعِينَ ﴿٤٨﴾
نو بيا به د سپارښت كوونكو سپارښت څه ګټه ور ونه رسوي.
فَمَا لَهُمۡ عَنِ ٱلتَّذۡكِرَةِ مُعۡرِضِينَ ﴿٤٩﴾
نو څه پرې شوي چې له دې نصيحته مخ اړوونكي دي؟
كَأَنَّهُمۡ حُمُرٞ مُّسۡتَنفِرَةٞ ﴿٥٠﴾
هغوی لكه ترېدلي خره داسې دي.
فَرَّتۡ مِن قَسۡوَرَةِۭ ﴿٥١﴾
چې له زمري تښتېدلي وي.
بَلۡ يُرِيدُ كُلُّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُمۡ أَن يُؤۡتَىٰ صُحُفٗا مُّنَشَّرَةٗ ﴿٥٢﴾
اصلاً هغوى هر يو غواړي چې (ځانګړي) پرانيستي ليكونه وركړل شي.
كَلَّاۖ بَل لَّا يَخَافُونَ ٱلۡأٓخِرَةَ ﴿٥٣﴾
هيڅكله نه، په اصل كې هغوى له آخرته نه وېريږي.
كَلَّآ إِنَّهُۥ تَذۡكِرَةٞ ﴿٥٤﴾
هيڅكله نه، دا خو يو نصيحت دى.
فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ﴿٥٥﴾
نو د چا چې خوښه وي درس دې ترې واخلي.
وَمَا يَذۡكُرُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُۚ هُوَ أَهۡلُ ٱلتَّقۡوَىٰ وَأَهۡلُ ٱلۡمَغۡفِرَةِ ﴿٥٦﴾
او هغوى څه درس نه شي اخيستلاى پرته له دې چې الله وغواړي، همغه د دې وړ دى چې ترې وېره وشي او همغه د بخښلو واک لري.
وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ﴿١٥﴾
تباهي ده په هغه ورځ درواغ ګڼونكو لره.
أَلَمۡ نُهۡلِكِ ٱلۡأَوَّلِينَ ﴿١٦﴾
آيا موږ مخکېني نه دي تباه كړي؟
ثُمَّ نُتۡبِعُهُمُ ٱلۡأٓخِرِينَ ﴿١٧﴾
بيا به وروستني هم ورپسې كړو.
كَذَٰلِكَ نَفۡعَلُ بِٱلۡمُجۡرِمِينَ ﴿١٨﴾
دغسې کار کوو موږ د مجرمانو سره.
إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتۡ مِرۡصَادٗا ﴿٢١﴾
بېشكه چې دوزخ يو څارنځى دى.