وَأَنَّا مِنَّا ٱلۡمُسۡلِمُونَ وَمِنَّا ٱلۡقَٰسِطُونَۖ فَمَنۡ أَسۡلَمَ فَأُوْلَـٰٓئِكَ تَحَرَّوۡاْ رَشَدٗا ﴿١٤﴾
"Бізден Мұсылмандар да туралықтан адасқандар да бар. Сонда кім Мұсылман болса, ал міне солар, туралықты іздейді."
710 Аят · Тақырыптар · kk
وَأَنَّا مِنَّا ٱلۡمُسۡلِمُونَ وَمِنَّا ٱلۡقَٰسِطُونَۖ فَمَنۡ أَسۡلَمَ فَأُوْلَـٰٓئِكَ تَحَرَّوۡاْ رَشَدٗا ﴿١٤﴾
"Бізден Мұсылмандар да туралықтан адасқандар да бар. Сонда кім Мұсылман болса, ал міне солар, туралықты іздейді."
وَأَمَّا ٱلۡقَٰسِطُونَ فَكَانُواْ لِجَهَنَّمَ حَطَبٗا ﴿١٥﴾
"Ал енді адасқандар, тозаққа отын болады."
وَأَلَّوِ ٱسۡتَقَٰمُواْ عَلَى ٱلطَّرِيقَةِ لَأَسۡقَيۡنَٰهُم مَّآءً غَدَقٗا ﴿١٦﴾
(Егер жындар мен адамдар,) ол жолда тұп-тура жүрсе, әрине оларға мол су нәсіп етеміз;
لِّنَفۡتِنَهُمۡ فِيهِۚ وَمَن يُعۡرِضۡ عَن ذِكۡرِ رَبِّهِۦ يَسۡلُكۡهُ عَذَابٗا صَعَدٗا ﴿١٧﴾
Оларды онда сынау үшін. Кім Раббының зікірінен жалтарса, Раббы оны барған сайын арта түсетін азапқа ұшыратады.
فَإِذَا نُقِرَ فِي ٱلنَّاقُورِ ﴿٨﴾
Қашан Сұр ұрілсе;
فَذَٰلِكَ يَوۡمَئِذٖ يَوۡمٌ عَسِيرٌ ﴿٩﴾
Міне сол күн, өте ауыр күн.
عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ غَيۡرُ يَسِيرٖ ﴿١٠﴾
Негізінен қарсы келушілерге қолайсыз. (Құрайш руынан Мұғайяра ұлы Уәлит Құранды әсерлі жады деген. Б.Ж.Р.М.Х.Т.)
ذَرۡنِي وَمَنۡ خَلَقۡتُ وَحِيدٗا ﴿١١﴾
Мен жалғыз жаратқан кісіні өзіме таста.
وَجَعَلۡتُ لَهُۥ مَالٗا مَّمۡدُودٗا ﴿١٢﴾
Оған көптеген мал бердім.
وَبَنِينَ شُهُودٗا ﴿١٣﴾
Әзір тұратын ұлдар бердім.
وَمَهَّدتُّ لَهُۥ تَمۡهِيدٗا ﴿١٤﴾
Оның жағдайын кеңітіп, ықпалын арттырдым.
ثُمَّ يَطۡمَعُ أَنۡ أَزِيدَ ﴿١٥﴾
Сосын тағы да арттыра түсуімді үміт етті.
كَلَّآۖ إِنَّهُۥ كَانَ لِأٓيَٰتِنَا عَنِيدٗا ﴿١٦﴾
Әсте болмайды. Өйткені ол, қасарысқан еді.
سَأُرۡهِقُهُۥ صَعُودًا ﴿١٧﴾
Жақында оны өрге зорлаймын.
سَأُصۡلِيهِ سَقَرَ ﴿٢٦﴾
Оны жағатын тозаққа саламын.
وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا سَقَرُ ﴿٢٧﴾
Ол тозақтың не екенін қайдан білдің?
لَا تُبۡقِي وَلَا تَذَرُ ﴿٢٨﴾
Кейін қалдырмайды да шала тастамайды.
لَوَّاحَةٞ لِّلۡبَشَرِ ﴿٢٩﴾
Ол, адам терісін өртеп кетеді.
عَلَيۡهَا تِسۡعَةَ عَشَرَ ﴿٣٠﴾
Оған он тоғыз (періште) қарайды.
وَمَا جَعَلۡنَآ أَصۡحَٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَـٰٓئِكَةٗۖ وَمَا جَعَلۡنَا عِدَّتَهُمۡ إِلَّا فِتۡنَةٗ لِّلَّذِينَ كَفَرُواْ لِيَسۡتَيۡقِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ وَيَزۡدَادَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِيمَٰنٗا وَلَا يَرۡتَابَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡمُؤۡمِنُونَ وَلِيَقُولَ ٱلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٞ وَٱلۡكَٰفِرُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَٰذَا مَثَلٗاۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهۡدِي مَن يَشَآءُۚ وَمَا يَعۡلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَۚ وَمَا هِيَ إِلَّا ذِكۡرَىٰ لِلۡبَشَرِ ﴿٣١﴾
Тозақтың күзетшілерін періштелерден ғана қылдық. Сондай-ақ олардың сандарын қарсы келушілерге анық бір сынау қылдық... Өздеріне кітап берілгендер, сенсін. (Олардың кітаптарында да он тоғыз жазылған. Б.Ж.М.) Әрі иман келтіргендердің сенімдері арта түссін. Кітап иелерімен мүміндер күмәнданбасын. Сондай-ақ жүректерінде дерті болғандар мен қарсы болғандар: "Алла, бүл мысалмен нені қалайды?",- десін. Осылайша Алла, қалағанын адастырып және кімді қаласа, тура жолға салады. Раббың жасақтарының санын өзі ғана біледі. Бұл адамдар үшін бір насихат.
كَلَّا وَٱلۡقَمَرِ ﴿٣٢﴾
Жоқ олай емес. Айға серт,
وَٱلَّيۡلِ إِذۡ أَدۡبَرَ ﴿٣٣﴾
Қайтқан сәтте, түнге серт,
وَٱلصُّبۡحِ إِذَآ أَسۡفَرَ ﴿٣٤﴾
Ағарған сәтте, таңға серт.
إِنَّهَا لَإِحۡدَى ٱلۡكُبَرِ ﴿٣٥﴾
Шын мәнінде ол тозақ, әрине ірі уақиғаның бірі.
نَذِيرٗا لِّلۡبَشَرِ ﴿٣٦﴾
Адамдар үшін ескерту.
لِمَن شَآءَ مِنكُمۡ أَن يَتَقَدَّمَ أَوۡ يَتَأَخَّرَ ﴿٣٧﴾
Сендерден ілгері кетуді немесе кейін қалуды қалаған біреулер үшін ескерту.
كُلُّ نَفۡسِۭ بِمَا كَسَبَتۡ رَهِينَةٌ ﴿٣٨﴾
Әркім істеген ісінің орнына ұсталады. (С.21-А.)
إِلَّآ أَصۡحَٰبَ ٱلۡيَمِينِ ﴿٣٩﴾
Бірақ ғамал дәптері оңынан берілгендер басқа. (С. 27-А.)
فِي جَنَّـٰتٖ يَتَسَآءَلُونَ ﴿٤٠﴾
Олар жаннаттарда сұрасады!
عَنِ ٱلۡمُجۡرِمِينَ ﴿٤١﴾
Қылмыстылардан;
مَا سَلَكَكُمۡ فِي سَقَرَ ﴿٤٢﴾
"Сендерді тозаққа кіргізген не нәрсе?"
قَالُواْ لَمۡ نَكُ مِنَ ٱلۡمُصَلِّينَ ﴿٤٣﴾
Олар: "Біз намаз оқушылардан емес едік."
وَلَمۡ نَكُ نُطۡعِمُ ٱلۡمِسۡكِينَ ﴿٤٤﴾
"Әрі міскінді тамақтандырмайтын едік."
وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلۡخَآئِضِينَ ﴿٤٥﴾
"Бұзықтыққа кірісушілермен бірге кірісіп жүрген едік."
وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ ﴿٤٦﴾
"Қиямет күнін өтірік деген едік."
حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلۡيَقِينُ ﴿٤٧﴾
"Өзімізге өлім келгенге дейін (жалғаса берді" дейді.)
فَمَا تَنفَعُهُمۡ شَفَٰعَةُ ٱلشَّـٰفِعِينَ ﴿٤٨﴾
Сонда оларға шапағатшылардың шапағаты пайда бермейді.
فَمَا لَهُمۡ عَنِ ٱلتَّذۡكِرَةِ مُعۡرِضِينَ ﴿٤٩﴾
Ал оларға насихаттан жалтаратын не болды?
كَأَنَّهُمۡ حُمُرٞ مُّسۡتَنفِرَةٞ ﴿٥٠﴾
Олар мүлде үріккен құлан сияқты;
فَرَّتۡ مِن قَسۡوَرَةِۭ ﴿٥١﴾
Арыстаннан қашқан...
بَلۡ يُرِيدُ كُلُّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُمۡ أَن يُؤۡتَىٰ صُحُفٗا مُّنَشَّرَةٗ ﴿٥٢﴾
Жоқ, олардан әрбіреуі өзіне бір ашық нұсқа берілуін қалайды.
كَلَّاۖ بَل لَّا يَخَافُونَ ٱلۡأٓخِرَةَ ﴿٥٣﴾
Жоқ, олар ахиреттен қорықпайды.
كَلَّآ إِنَّهُۥ تَذۡكِرَةٞ ﴿٥٤﴾
Олай емес. Шын мәнінде Құран бір насихат.
فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ﴿٥٥﴾
Кім қаласа, одан үгіт алады.
وَمَا يَذۡكُرُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُۚ هُوَ أَهۡلُ ٱلتَّقۡوَىٰ وَأَهۡلُ ٱلۡمَغۡفِرَةِ ﴿٥٦﴾
Алла қаламайынша, олар, үгіт ала алмайды. Ол Алла, қорқылуға лайық, жарылқау иесі.
وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ﴿١٥﴾
Ол күні, жасынға шығарушыларға нендей өкініш!
أَلَمۡ نُهۡلِكِ ٱلۡأَوَّلِينَ ﴿١٦﴾
Бұрынғыларды жоқ етпедік пе?
ثُمَّ نُتۡبِعُهُمُ ٱلۡأٓخِرِينَ ﴿١٧﴾
Сосын кейінгілерді де. Солардың аяғын құштырамыз.
كَذَٰلِكَ نَفۡعَلُ بِٱلۡمُجۡرِمِينَ ﴿١٨﴾
Күнәкарларға осылай істейміз.
إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتۡ مِرۡصَادٗا ﴿٢١﴾
Әлбетте тозақ күтіп тұрады;