أَلَا يَعۡلَمُ مَنۡ خَلَقَ وَهُوَ ٱللَّطِيفُ ٱلۡخَبِيرُ ﴿١٤﴾
Ткъа ца хаьа Цунна‚ ша кхоьллинчунна? Иза ву сов дика кхетаме верг а‚ сов дика хууш верг а.
481 Аят · Тема · ce
أَلَا يَعۡلَمُ مَنۡ خَلَقَ وَهُوَ ٱللَّطِيفُ ٱلۡخَبِيرُ ﴿١٤﴾
Ткъа ца хаьа Цунна‚ ша кхоьллинчунна? Иза ву сов дика кхетаме верг а‚ сов дика хууш верг а.
هُوَ ٱلَّذِي جَعَلَ لَكُمُ ٱلۡأَرۡضَ ذَلُولٗا فَٱمۡشُواْ فِي مَنَاكِبِهَا وَكُلُواْ مِن رِّزۡقِهِۦۖ وَإِلَيۡهِ ٱلنُّشُورُ ﴿١٥﴾
Иза ву шуна латта кIеда /лела атта/ динарг – лела /шу, хIай нах/ цуьнан агIонашкахула, даа цуьнан рицкъах (Дала лаьттахь делла ниIматаш хьанал къахьегарца). − Цуьнга ду /шун кешнашкара/ гIовтар.
ءَأَمِنتُم مَّن فِي ٱلسَّمَآءِ أَن يَخۡسِفَ بِكُمُ ٱلۡأَرۡضَ فَإِذَا هِيَ تَمُورُ ﴿١٦﴾
Шу тешна дуй /хIай Далла инкарло еш берш/ стиглахь волчух, Цо шаьш лаьттах худор дац аьлла, т1аккха и /латта/ детталуш?
أَمۡ أَمِنتُم مَّن فِي ٱلسَّمَآءِ أَن يُرۡسِلَ عَلَيۡكُمۡ حَاصِبٗاۖ فَسَتَعۡلَمُونَ كَيۡفَ نَذِيرِ ﴿١٧﴾
Я шу тешна дуй стиглахь волчух Цо шайна боуьйтур бац аьлла тIулгех /буьзна/ чIогIа мох? ТIаьхьа хуур ду шуна‚ муха бу Сан кхерам.
وَلَقَدۡ كَذَّبَ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡ فَكَيۡفَ كَانَ نَكِيرِ ﴿١٨﴾
Харцбира /элчанаш/ царал хьалха хиллачара а − муха хилира /царна/ Сан инкарло! (Ма ирча хилира Сан Iазап!).
أَوَلَمۡ يَرَوۡاْ إِلَى ٱلطَّيۡرِ فَوۡقَهُمۡ صَـٰٓفَّـٰتٖ وَيَقۡبِضۡنَۚ مَا يُمۡسِكُهُنَّ إِلَّا ٱلرَّحۡمَٰنُۚ إِنَّهُۥ بِكُلِّ شَيۡءِۭ بَصِيرٌ ﴿١٩﴾
Царна ца го олхазаршшайна тIехула лелаш долу − /шайн тIамаш/ даржадеш‚ тIаккха тIегулдеш? Уьш сацадеш верг-м Сов Къинхетаме волу Дела бен вац. Баккъалла а, Иза ву-кх массо а хIума гуш верг.
أَمَّنۡ هَٰذَا ٱلَّذِي هُوَ جُندٞ لَّكُمۡ يَنصُرُكُم مِّن دُونِ ٱلرَّحۡمَٰنِۚ إِنِ ٱلۡكَٰفِرُونَ إِلَّا فِي غُرُورٍ ﴿٢٠﴾
Мила ву и шуна бIо хилла гIо дийр дерг ша сов къинхетаме волчу Делан Iазап духатоха? Цатешнарш ма бац Iехабаларгахь бен.
أَمَّنۡ هَٰذَا ٱلَّذِي يَرۡزُقُكُمۡ إِنۡ أَمۡسَكَ رِزۡقَهُۥۚ بَل لَّجُّواْ فِي عُتُوّٖ وَنُفُورٍ ﴿٢١﴾
Мила ву иза шуна рицкъ лур дерг, Цо Шен рицкъ сацадича? ХIаъ‚ ма /Далла/ дуьхьалбевлла уьш‚ ма /бакъдолчунна/ гена бевлла уьш.
أَفَمَن يَمۡشِي مُكِبًّا عَلَىٰ وَجۡهِهِۦٓ أَهۡدَىٰٓ أَمَّن يَمۡشِي سَوِيًّا عَلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ ﴿٢٢﴾
Ткъа шен юьхь тIехь лелаш верг ву нийса‚ я нийсачу новкъа нийсса лелаш верг ву?
قُلۡ هُوَ ٱلَّذِيٓ أَنشَأَكُمۡ وَجَعَلَ لَكُمُ ٱلسَّمۡعَ وَٱلۡأَبۡصَٰرَ وَٱلۡأَفۡـِٔدَةَۚ قَلِيلٗا مَّا تَشۡكُرُونَ ﴿٢٣﴾
Ахь āла /цаьрга, хIай Мухьаммад/: "Иза ву шу кхиинарг а‚ шуна хазар а‚ бIаьрса а‚ дегнаш а динарг а. КIеззиг ду-кх аш баркалла олург!"
قُلۡ هُوَ ٱلَّذِي ذَرَأَكُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَإِلَيۡهِ تُحۡشَرُونَ ﴿٢٤﴾
Ахь āла: "Иза ву шу лаьттахь даржийнарг‚ Цуьнга гулдийр долуш а ду шу".
فَإِذَا نُفِخَ فِي ٱلصُّورِ نَفۡخَةٞ وَٰحِدَةٞ ﴿١٣﴾
Сурлекхча цхьана лакхарца‚
وَحُمِلَتِ ٱلۡأَرۡضُ وَٱلۡجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةٗ وَٰحِدَةٗ ﴿١٤﴾
Латта а дIадихьча‚ лаьмнаш а /айдича/‚ царах аьтта х1ур бича цхьана атарца -
فَيَوۡمَئِذٖ وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ ﴿١٥﴾
Оцу дийнахь дог1ур ду данза ца даьлларг (къематде).
وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِيَ يَوۡمَئِذٖ وَاهِيَةٞ ﴿١٦﴾
Стигал йедар ю‚ оцу дийнахь хир ю иза ледаръяьлла (ч1аг1о йоцуш),
وَٱلۡمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرۡجَآئِهَاۚ وَيَحۡمِلُ عَرۡشَ رَبِّكَ فَوۡقَهُمۡ يَوۡمَئِذٖ ثَمَٰنِيَةٞ ﴿١٧﴾
Маликаш хир ду цуьнан йисташкахула. Хьо Кхиош-кхобуш волчу хьан Делан Iарш хьур ю оцу дийнахь бархIамошайна т1ехула.
يَوۡمَئِذٖ تُعۡرَضُونَ لَا تَخۡفَىٰ مِنكُمۡ خَافِيَةٞ ﴿١٨﴾
Оцу дийнахь шу хIоттор ду /кхиэлна/ хьалха‚ цхьа а хьуллеш хуьлу хIума хьулделла хир дац шух.
سَأَلَ سَآئِلُۢ بِعَذَابٖ وَاقِعٖ ﴿١﴾
Дийхира цхьана доьхучо дужу Iазап
لِّلۡكَٰفِرِينَ لَيۡسَ لَهُۥ دَافِعٞ ﴿٢﴾
Цатешачарна яц цунна ян дуьхьало.
مِّنَ ٱللَّهِ ذِي ٱلۡمَعَارِجِ ﴿٣﴾
Делера /Iазап/ ду иза‚ Шен /маликашна хьаладовла/ кензаш йолчу.
تَعۡرُجُ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيۡهِ فِي يَوۡمٖ كَانَ مِقۡدَارُهُۥ خَمۡسِينَ أَلۡفَ سَنَةٖ ﴿٤﴾
Хьаладовлу маликаш а‚ Са (Джибрил малик) а Иза волчу‚ шен барам /нахана гергахь/ шовзткъе итт эзар шо долчу дийнахь.
فَٱصۡبِرۡ صَبۡرٗا جَمِيلًا ﴿٥﴾
Ахь собар делахь /хIай Мухьаммад цу керстанаша хьо сийсазаван гIерташ дуьйцуш долчунгахь/ хазчу собарца.
إِنَّهُمۡ يَرَوۡنَهُۥ بَعِيدٗا ﴿٦﴾
Баккъалла а, царна иза (Делан Iазап) гуш ду генахь‚
وَنَرَىٰهُ قَرِيبٗا ﴿٧﴾
Тхуна иза гуш ду гергахь.
يَوۡمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلۡمُهۡلِ ﴿٨﴾
Оцу дийнахь стигал хир ю лалина цIеста санна.
وَتَكُونُ ٱلۡجِبَالُ كَٱلۡعِهۡنِ ﴿٩﴾
Лаьмнаш хир ду /бежнийн тIера схьадаьккхина/ цIока санна.
وَلَا يَسۡـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمٗا ﴿١٠﴾
/Оцу дийнахь/ доттагIчо доттагIчух хоттур ма дац /шен бāла совбаларна/−
فَقُلۡتُ ٱسۡتَغۡفِرُواْ رَبَّكُمۡ إِنَّهُۥ كَانَ غَفَّارٗا ﴿١٠﴾
Ас элира: "Гечдар деха шаьш кхиош-кхобуш волчу Деле‚ баккъалла а, Иза хилла дукха гечдийриг.
يُرۡسِلِ ٱلسَّمَآءَ عَلَيۡكُم مِّدۡرَارٗا ﴿١١﴾
Цо стигал йоуьйтур юшуна алсам /догIица/.
وَيُمۡدِدۡكُم بِأَمۡوَٰلٖ وَبَنِينَ وَيَجۡعَل لَّكُمۡ جَنَّـٰتٖ وَيَجۡعَل لَّكُمۡ أَنۡهَٰرٗا ﴿١٢﴾
Цо гIодийр ду шуна хьолаца‚ кIенташца‚ хуьлуьйтур ю шуна бошмаш‚ хуьлуьйтур ду шуна хиш-татолаш.
مَّا لَكُمۡ لَا تَرۡجُونَ لِلَّهِ وَقَارٗا ﴿١٣﴾
Шуна хIун хилла? ХIунда дог ца доху аш Деле /Иза/ лийрарца?
وَقَدۡ خَلَقَكُمۡ أَطۡوَارًا ﴿١٤﴾
Цо кхоьллина шу даржаца (хьалха тIадам‚ тIаккха детина цIи хуьлуш‚ тIаккха − т1ехк (даьIахк) хуьлуш‚ тIаккха цунна тIе жижиг латош…).
أَلَمۡ تَرَوۡاْ كَيۡفَ خَلَقَ ٱللَّهُ سَبۡعَ سَمَٰوَٰتٖ طِبَاقٗا ﴿١٥﴾
Шуна ца го‚ муха кхоьллира Дала тIеттIа ворхI стигал?
وَجَعَلَ ٱلۡقَمَرَ فِيهِنَّ نُورٗا وَجَعَلَ ٱلشَّمۡسَ سِرَاجٗا ﴿١٦﴾
Цо хилийтира бутт царна чохь нур хилла‚ Цо хилийтира малх чиркх хилла.
وَٱللَّهُ أَنۢبَتَكُم مِّنَ ٱلۡأَرۡضِ نَبَاتٗا ﴿١٧﴾
Дала шу схьадалийтира лаьттах орамат /санна кхуьуш/. (Āдам лаьттах кхоьллира).
ثُمَّ يُعِيدُكُمۡ فِيهَا وَيُخۡرِجُكُمۡ إِخۡرَاجٗا ﴿١٨﴾
ТIаккха Цо шу юха дIадерзор ду цуьнга (лаьтте)‚ арадохур ду /лаьтта чуьра/ арадахарца /къематдийнахь/.
وَٱللَّهُ جَعَلَ لَكُمُ ٱلۡأَرۡضَ بِسَاطٗا ﴿١٩﴾
Дала хилийтина шуна латта, /дIабаржина/ куз санна.
لِّتَسۡلُكُواْ مِنۡهَا سُبُلٗا فِجَاجٗا ﴿٢٠﴾
Шу цунна тIехула лелийтархьама, шайна шуьйра некъаш луьйцуш".
لَآ أُقۡسِمُ بِيَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ ﴿١﴾
ХIан-хIа! Дуй боу Ас къематденца.
وَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلنَّفۡسِ ٱللَّوَّامَةِ ﴿٢﴾
ХIан-хIа! Дуй боу Ас дукха бехкаш бохучусица.
أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجۡمَعَ عِظَامَهُۥ ﴿٣﴾
Адамна моьтту-те Оха янне гулйийр яц шен даьIахкаш?
بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّيَ بَنَانَهُۥ ﴿٤﴾
ХIаъ! Ницкъ болуш ду /Тхо/ цуьнан пIелгаш /гулдина‚ вовшахтоьхна/ дIанисдан.
بَلۡ يُرِيدُ ٱلۡإِنسَٰنُ لِيَفۡجُرَ أَمَامَهُۥ ﴿٥﴾
ХIаъ‚ луу адамна къинош дан /и къематде харцдарца/ шен хьалха /йисинчу заманчохь/.
يَسۡـَٔلُ أَيَّانَ يَوۡمُ ٱلۡقِيَٰمَةِ ﴿٦﴾
Хотту цо /къинош динчу керста адамо, ца вешаш/: "Маца хир ду и къематде?" −
فَإِذَا بَرِقَ ٱلۡبَصَرُ ﴿٧﴾
БIаьрса /хьере хилла/ дIатохаделча.
وَخَسَفَ ٱلۡقَمَرُ ﴿٨﴾
Бутт лаьцича /шен нур дIадихьна‚ бода хилча/.
وَجُمِعَ ٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُ ﴿٩﴾
Малх а‚ бутт а вовшахтоьхча.
يَقُولُ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذٍ أَيۡنَ ٱلۡمَفَرُّ ﴿١٠﴾
Эр ду адамо оцу /къемат/дийнахь: "Мичахь ю дIавадан меттиг?"
كَلَّا لَا وَزَرَ ﴿١١﴾
ХIан-хIа! ДIавадан меттиг ма яц!
إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمُسۡتَقَرُّ ﴿١٢﴾
Хьуо Кхиош-кхобучунна тIе ю оцу дийнахь дIанисвалан меттиг.