وَلَقَدۡ رَٰوَدُوهُ عَن ضَيۡفِهِۦ فَطَمَسۡنَآ أَعۡيُنَهُمۡ فَذُوقُواْ عَذَابِي وَنُذُرِ ﴿٣٧﴾
Ni$ ssutren t $ef inebgawen is. Nesder$el allen nnsen: "jeôôbet aâaqeb iW, akked uâaggen iW".
288 Ayat · Isental · kab
وَلَقَدۡ رَٰوَدُوهُ عَن ضَيۡفِهِۦ فَطَمَسۡنَآ أَعۡيُنَهُمۡ فَذُوقُواْ عَذَابِي وَنُذُرِ ﴿٣٧﴾
Ni$ ssutren t $ef inebgawen is. Nesder$el allen nnsen: "jeôôbet aâaqeb iW, akked uâaggen iW".
فَإِذَا ٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتۡ وَرۡدَةٗ كَٱلدِّهَانِ ﴿٣٧﴾
Ma ifelleq igenni, iu$al d azeggwa$ am u$eggwad,
فِيهِمَا عَيۡنَانِ تَجۡرِيَانِ ﴿٥٠﴾
Degs sin i$bula pfeggiven.
فِيهِنَّ خَيۡرَٰتٌ حِسَانٞ ﴿٧٠﴾
Degsen tiferni akked ûûam.
فَلَوۡلَآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلۡحُلۡقُومَ ﴿٨٣﴾
Mara d tawev s agerjum,
وَأَنتُمۡ حِينَئِذٖ تَنظُرُونَ ﴿٨٤﴾
kunwi, imiren, teppaôoum,
ٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّمَا ٱلۡحَيَوٰةُ ٱلدُّنۡيَا لَعِبٞ وَلَهۡوٞ وَزِينَةٞ وَتَفَاخُرُۢ بَيۡنَكُمۡ وَتَكَاثُرٞ فِي ٱلۡأَمۡوَٰلِ وَٱلۡأَوۡلَٰدِۖ كَمَثَلِ غَيۡثٍ أَعۡجَبَ ٱلۡكُفَّارَ نَبَاتُهُۥ ثُمَّ يَهِيجُ فَتَرَىٰهُ مُصۡفَرّٗا ثُمَّ يَكُونُ حُطَٰمٗاۖ وَفِي ٱلۡأٓخِرَةِ عَذَابٞ شَدِيدٞ وَمَغۡفِرَةٞ مِّنَ ٱللَّهِ وَرِضۡوَٰنٞۚ وَمَا ٱلۡحَيَوٰةُ ٱلدُّنۡيَآ إِلَّا مَتَٰعُ ٱلۡغُرُورِ ﴿٢٠﴾
Cfut ar tameddurt n ddunit d urar kan, d zzhu, d acebbeê, d zzux garawen, asuget n wayla akked derya. Am umedya ugeffur. Im$an is âaoben ijehliyen; sinna, ad isliwen, a ten twaliv ppiwôi$en; d$a ad êevmen. Di laxeôt, aâaqeb uqsiê akked ssmaê s$uô Öebbi, akked llza. Tameddurt n ddunit d zzehwa kan ip$uôôun.
مَآ أَصَابَ مِن مُّصِيبَةٖ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَا فِيٓ أَنفُسِكُمۡ إِلَّا فِي كِتَٰبٖ مِّن قَبۡلِ أَن نَّبۡرَأَهَآۚ إِنَّ ذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ يَسِيرٞ ﴿٢٢﴾
Ur d tveôôu twa$it di tmurt, ne$ deg iman nnwen, siwa ma tura di Tezmamt, uqbel a p id Nawi. Ayagi, s tidep, d ayen isehlen i Öebbi.
لِّكَيۡلَا تَأۡسَوۡاْ عَلَىٰ مَا فَاتَكُمۡ وَلَا تَفۡرَحُواْ بِمَآ ءَاتَىٰكُمۡۗ وَٱللَّهُ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخۡتَالٖ فَخُورٍ ﴿٢٣﴾
Iwakken ur kwen ip$av wayen tzeglem, ur kwen issefôaê wayen i wen Ifka. Öebbi ur Iêemmel ara yal amzuxi, imnefxi,
لِّئَلَّا يَعۡلَمَ أَهۡلُ ٱلۡكِتَٰبِ أَلَّا يَقۡدِرُونَ عَلَىٰ شَيۡءٖ مِّن فَضۡلِ ٱللَّهِ وَأَنَّ ٱلۡفَضۡلَ بِيَدِ ٱللَّهِ يُؤۡتِيهِ مَن يَشَآءُۚ وَٱللَّهُ ذُو ٱلۡفَضۡلِ ٱلۡعَظِيمِ ﴿٢٩﴾
Akken ad éôen At Tezmamt, ar ur zmiren acemma di lfevl n Öebbi. Ih, lfevl deg ufus n Öebbi; Ippak it i win i S ihwan. Öebbi d Bab n lfevl ameqwôaêan.
وَٱلَّذِينَ تَبَوَّءُو ٱلدَّارَ وَٱلۡإِيمَٰنَ مِن قَبۡلِهِمۡ يُحِبُّونَ مَنۡ هَاجَرَ إِلَيۡهِمۡ وَلَا يَجِدُونَ فِي صُدُورِهِمۡ حَاجَةٗ مِّمَّآ أُوتُواْ وَيُؤۡثِرُونَ عَلَىٰٓ أَنفُسِهِمۡ وَلَوۡ كَانَ بِهِمۡ خَصَاصَةٞۚ وَمَن يُوقَ شُحَّ نَفۡسِهِۦ فَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُفۡلِحُونَ ﴿٩﴾
Wid ized$en ixxamen, iumnen uqbel nnsen, êemmlen wid id iunagen $uôsen. Ur néifen idmaren nnsen af wayen i sen ippunefken, smenyafen ten i iman nnsen, xas ma gwran d xuûûen. Wid irran akin ccêa af yiman nnsen, widak d imerbaê.
وَٱلَّذِينَ جَآءُو مِنۢ بَعۡدِهِمۡ يَقُولُونَ رَبَّنَا ٱغۡفِرۡ لَنَا وَلِإِخۡوَٰنِنَا ٱلَّذِينَ سَبَقُونَا بِٱلۡإِيمَٰنِ وَلَا تَجۡعَلۡ فِي قُلُوبِنَا غِلّٗا لِّلَّذِينَ ءَامَنُواْ رَبَّنَآ إِنَّكَ رَءُوفٞ رَّحِيمٌ ﴿١٠﴾
Wid id iusan deffir sen, qqaôen: "a Mass nne$! Semmeê a$, akked wamaten nne$, i $ d izwaren ar liman. Ur Ppara deg ulawen nne$, a$ullu n wid iumnen. A Mass nne$! Keçç, s tidep, d Umâin Ipêunun".
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَلۡتَنظُرۡ نَفۡسٞ مَّا قَدَّمَتۡ لِغَدٖۖ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَۚ إِنَّ ٱللَّهَ خَبِيرُۢ بِمَا تَعۡمَلُونَ ﴿١٨﴾
A wid iumnen! Ëezzbet i Öebbi. Yal yiwen iwata ad iwali acu ihegga i uzekka. Ëezzbet i Öebbi. Ih, Öebbi Ippuxebbeô $ef wayen txeddmem.
إِن يَثۡقَفُوكُمۡ يَكُونُواْ لَكُمۡ أَعۡدَآءٗ وَيَبۡسُطُوٓاْ إِلَيۡكُمۡ أَيۡدِيَهُمۡ وَأَلۡسِنَتَهُم بِٱلسُّوٓءِ وَوَدُّواْ لَوۡ تَكۡفُرُونَ ﴿٢﴾
Ma $elben kwen, ad u$alen d icenga nnwen, a kwen merten s ifassen nnsen akked yilsawen nnsen, ad ssirmen a pjehlem.
۞وَإِذَا رَأَيۡتَهُمۡ تُعۡجِبُكَ أَجۡسَامُهُمۡۖ وَإِن يَقُولُواْ تَسۡمَعۡ لِقَوۡلِهِمۡۖ كَأَنَّهُمۡ خُشُبٞ مُّسَنَّدَةٞۖ يَحۡسَبُونَ كُلَّ صَيۡحَةٍ عَلَيۡهِمۡۚ هُمُ ٱلۡعَدُوُّ فَٱحۡذَرۡهُمۡۚ قَٰتَلَهُمُ ٱللَّهُۖ أَنَّىٰ يُؤۡفَكُونَ ﴿٤﴾
Mi ten twalav, a k taâoeb tiddi nnsen. Ma mmeslayen, tessemêasev i wawal nnsen. Amzun nitni d is$aôen i isenden, $ilen yal ti$ôi fellasen. Acengu, d nitni; êader iman ik segsen. A ten Ine$ Öebbi! Acêal wexxôen!
ٱلَّذِي خَلَقَ سَبۡعَ سَمَٰوَٰتٖ طِبَاقٗاۖ مَّا تَرَىٰ فِي خَلۡقِ ٱلرَّحۡمَٰنِ مِن تَفَٰوُتٖۖ فَٱرۡجِعِ ٱلۡبَصَرَ هَلۡ تَرَىٰ مِن فُطُورٖ ﴿٣﴾
i Ixelqen ûa igenwan d idurra. Deg wayen Ixleq Uênin, ur tepwaliv ayen ixuûûen. Ernu sikked ma a pwaliv i$isiyen!
ثُمَّ ٱرۡجِعِ ٱلۡبَصَرَ كَرَّتَيۡنِ يَنقَلِبۡ إِلَيۡكَ ٱلۡبَصَرُ خَاسِئٗا وَهُوَ حَسِيرٞ ﴿٤﴾
Sinna, ger tiî ik berdayen. Iéôi a d iu$al $uôek, iêfa, u inzef.
فَلَمَّا رَأَوۡهُ زُلۡفَةٗ سِيٓـَٔتۡ وُجُوهُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ وَقِيلَ هَٰذَا ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تَدَّعُونَ ﴿٢٧﴾
Mara a t walin iqeôb ed, ad ndellen wudmawen n wid ijehlen. A d inin: "atan wayen tessuturem".
وَدُّواْ لَوۡ تُدۡهِنُ فَيُدۡهِنُونَ ﴿٩﴾
Ssaramen a ppestaâmlev, akken ad staâmlen.
وَلَا تُطِعۡ كُلَّ حَلَّافٖ مَّهِينٍ ﴿١٠﴾
Ur ssemêas i yal afuêan ipgallan,
هَمَّازٖ مَّشَّآءِۭ بِنَمِيمٖ ﴿١١﴾
aqeôôad ileêêun iplemmim,
مَّنَّاعٖ لِّلۡخَيۡرِ مُعۡتَدٍ أَثِيمٍ ﴿١٢﴾
i igelden lxiô, ippawven, idenben,
فَلَمَّا رَأَوۡهَا قَالُوٓاْ إِنَّا لَضَآلُّونَ ﴿٢٦﴾
Mi t walan, nnan: "nekwni d im$eôôqen.
بَلۡ نَحۡنُ مَحۡرُومُونَ ﴿٢٧﴾
Ih, aql a$ nepwaêeôôem".
لَّوۡلَآ أَن تَدَٰرَكَهُۥ نِعۡمَةٞ مِّن رَّبِّهِۦ لَنُبِذَ بِٱلۡعَرَآءِ وَهُوَ مَذۡمُومٞ ﴿٤٩﴾
Lemmer ur t id issukkes l$it n Mass is, a d iu$al ar lxali, d amaâfun.
فَٱجۡتَبَٰهُ رَبُّهُۥ فَجَعَلَهُۥ مِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿٥٠﴾
Ifren it Mass is, Irra t seg iâaôviyen.
وَإِن يَكَادُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَيُزۡلِقُونَكَ بِأَبۡصَٰرِهِمۡ لَمَّا سَمِعُواْ ٱلذِّكۡرَ وَيَقُولُونَ إِنَّهُۥ لَمَجۡنُونٞ ﴿٥١﴾
Qôib i k smalen ijehliyen, s wallen nnsen, mi slan i usmekti. La qqaôen: "ar neppa d aôehbani".
وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكۡرٞ لِّلۡعَٰلَمِينَ ﴿٥٢﴾
Neppa, d asmekti kan i imavalen.
ثُمَّ نَظَرَ ﴿٢١﴾
Sinna, imuqel.
ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ ﴿٢٢﴾
Sinna, ikres tagwenza, innu$ben.
وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ نَّاضِرَةٌ ﴿٢٢﴾
Udmawen, assen, ad feooeoen.
إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٞ ﴿٢٣﴾
Ar Mass nnsen, ad pmuqulen.
وَوُجُوهٞ يَوۡمَئِذِۭ بَاسِرَةٞ ﴿٢٤﴾
Udmawen, assen, ad neééfen.
تَظُنُّ أَن يُفۡعَلَ بِهَا فَاقِرَةٞ ﴿٢٥﴾
Ëûan, i twa$it ad ppunefken.
إِنَّآ أَنذَرۡنَٰكُمۡ عَذَابٗا قَرِيبٗا يَوۡمَ يَنظُرُ ٱلۡمَرۡءُ مَا قَدَّمَتۡ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلۡكَافِرُ يَٰلَيۡتَنِي كُنتُ تُرَٰبَۢا ﴿٤٠﴾
Ih, Nâaggen awen: aâaqeb d ayen iqeôben. Ass ideg ara iéeô umdan, acu xedmen ifassen is, ad yini ujehli: "a ssexv iw, a lemmer lli$ d akal"!
۞وَيَطُوفُ عَلَيۡهِمۡ وِلۡدَٰنٞ مُّخَلَّدُونَ إِذَا رَأَيۡتَهُمۡ حَسِبۡتَهُمۡ لُؤۡلُؤٗا مَّنثُورٗا ﴿١٩﴾
Ilmeéiyen imezgiyen tezzin asen. Ma twalav ten, ad as tiniv d tiyuqat imfaôaqen.
كَأَنَّهُمۡ يَوۡمَ يَرَوۡنَهَا لَمۡ يَلۡبَثُوٓاْ إِلَّا عَشِيَّةً أَوۡ ضُحَىٰهَا ﴿٤٦﴾
Ihi, nitni, ass ideg ara t walin, amzun qqimen kan tameddit, ne$ tasebêit nni.
فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ ﴿٢٤﴾
Ad iwali tagwella s, umdan.
وَيَنقَلِبُ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ مَسۡرُورٗا ﴿٩﴾
s lferê ara iqqwel ar twacult is.
إِنَّهُۥ كَانَ فِيٓ أَهۡلِهِۦ مَسۡرُورًا ﴿١٣﴾
Ni$ illa ifôeê ar twacult is.
فِيهَا عَيۡنٞ جَارِيَةٞ ﴿١٢﴾
Degs, tala ippazalen.
فَأَمَّا ٱلۡإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكۡرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَكۡرَمَنِ ﴿١٥﴾
Amdan ma Ijeôôeb it Mass is, I$at it, Iga yas ccan, ad yini: "d Mass iw iyi Iâuzzen".
وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيۡهِ رِزۡقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَهَٰنَنِ ﴿١٦﴾
Wanag, ma Ijeôôeb it, I$at it kan s lmizan, ad yini: "d Mass iw iyi Igelzen".
أَيَحۡسَبُ أَن لَّمۡ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ ﴿٧﴾
Day inwa ur t iéôi yiwen?
أَلَمۡ نَجۡعَل لَّهُۥ عَيۡنَيۡنِ ﴿٨﴾
Day ur as Nefka ara snat wallen,
وَلِسَانٗا وَشَفَتَيۡنِ ﴿٩﴾
iles, sin icenfiren?
وَنَفۡسٖ وَمَا سَوَّىٰهَا ﴿٧﴾
S teôwiêt, akked Win ip imeslen!
فَأَلۡهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقۡوَىٰهَا ﴿٨﴾
Iwehheb as laâwayeô is, aêezzeb is.
قَدۡ أَفۡلَحَ مَن زَكَّىٰهَا ﴿٩﴾
Ni$ irbeê win ip izzazdgen.
وَقَدۡ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا ﴿١٠﴾
Ni$ ixseô win ip itelfen.