وَلَقَدۡ رَٰوَدُوهُ عَن ضَيۡفِهِۦ فَطَمَسۡنَآ أَعۡيُنَهُمۡ فَذُوقُواْ عَذَابِي وَنُذُرِ ﴿٣٧﴾
Ampa sε wͻpεε sε wͻhwim n’ahͻhoͻ firi ne nsam. Na Yɛfiraa wͻn ani (kaa sε): “Ɛneε monka M’asotwee ne Me kͻkͻbͻ no nhwε “.
288 Ayɛ · Nsɛm · ak
وَلَقَدۡ رَٰوَدُوهُ عَن ضَيۡفِهِۦ فَطَمَسۡنَآ أَعۡيُنَهُمۡ فَذُوقُواْ عَذَابِي وَنُذُرِ ﴿٣٧﴾
Ampa sε wͻpεε sε wͻhwim n’ahͻhoͻ firi ne nsam. Na Yɛfiraa wͻn ani (kaa sε): “Ɛneε monka M’asotwee ne Me kͻkͻbͻ no nhwε “.
فَإِذَا ٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتۡ وَرۡدَةٗ كَٱلدِّهَانِ ﴿٣٧﴾
Sε ͻsoro mu dwidwa a afei εbεyε kͻͻ tesε aboa nwoma (a yɛahyε no) kͻͻ.
فِيهِمَا عَيۡنَانِ تَجۡرِيَانِ ﴿٥٠﴾
Asutire mmienu bi wͻ mu a εtenee,
فِيهِنَّ خَيۡرَٰتٌ حِسَانٞ ﴿٧٠﴾
Mmaa papa ahoͻfεfoͻ wͻ mu.
فَلَوۡلَآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلۡحُلۡقُومَ ﴿٨٣﴾
Afei adεn na sε (obi a ͻrewuo nkwa no) duru ne mene mu a (monsi nkwa no kwan)?
وَأَنتُمۡ حِينَئِذٖ تَنظُرُونَ ﴿٨٤﴾
Na saa berε no na morehwε.
ٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّمَا ٱلۡحَيَوٰةُ ٱلدُّنۡيَا لَعِبٞ وَلَهۡوٞ وَزِينَةٞ وَتَفَاخُرُۢ بَيۡنَكُمۡ وَتَكَاثُرٞ فِي ٱلۡأَمۡوَٰلِ وَٱلۡأَوۡلَٰدِۖ كَمَثَلِ غَيۡثٍ أَعۡجَبَ ٱلۡكُفَّارَ نَبَاتُهُۥ ثُمَّ يَهِيجُ فَتَرَىٰهُ مُصۡفَرّٗا ثُمَّ يَكُونُ حُطَٰمٗاۖ وَفِي ٱلۡأٓخِرَةِ عَذَابٞ شَدِيدٞ وَمَغۡفِرَةٞ مِّنَ ٱللَّهِ وَرِضۡوَٰنٞۚ وَمَا ٱلۡحَيَوٰةُ ٱلدُّنۡيَآ إِلَّا مَتَٰعُ ٱلۡغُرُورِ ﴿٢٠﴾
Monhunu sε, wiase asetena yi yε agodie ne ahurusie ne afεεfεdeε ne ahotuo a εda montεm, ne agyapadeε ne mma ho apere-apereε. Ne mfatoho te sε mfudeε a nsutͻ akyi no akuafoͻ anigye ne nnuaba no ho, afei wobɛhunu sε ahoa afei na adwan. Daakye no asotwee a ano yε den paa wͻ hͻ, ne bͻnefakyε a efri Nyankopͻn hͻ ne nyetumu. Wiase asetena deε εyε anigyesεm a εyε nnaadaa.
مَآ أَصَابَ مِن مُّصِيبَةٖ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَا فِيٓ أَنفُسِكُمۡ إِلَّا فِي كِتَٰبٖ مِّن قَبۡلِ أَن نَّبۡرَأَهَآۚ إِنَّ ذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ يَسِيرٞ ﴿٢٢﴾
Mmusuo biara a εbesi wͻ asaase soͻ, anaasε εbεto mo nnipa dua no, na εwͻ Nwoma mu ansa na Yɛama no asi. Nokorε sε εno deε εyε adeε a εyε mmrε ma Nyankopͻn.
لِّكَيۡلَا تَأۡسَوۡاْ عَلَىٰ مَا فَاتَكُمۡ وَلَا تَفۡرَحُواْ بِمَآ ءَاتَىٰكُمۡۗ وَٱللَّهُ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخۡتَالٖ فَخُورٍ ﴿٢٣﴾
Sεdeε mo werε nho (pii) wͻ deε moahwereε no ho, na monfa deε yεde ama mo no nso ntu mo ho. Nyankopͻn deε Ɔmpε obi a ͻyε ahomasoͻ na otu ne ho no asεm;
لِّئَلَّا يَعۡلَمَ أَهۡلُ ٱلۡكِتَٰبِ أَلَّا يَقۡدِرُونَ عَلَىٰ شَيۡءٖ مِّن فَضۡلِ ٱللَّهِ وَأَنَّ ٱلۡفَضۡلَ بِيَدِ ٱللَّهِ يُؤۡتِيهِ مَن يَشَآءُۚ وَٱللَّهُ ذُو ٱلۡفَضۡلِ ٱلۡعَظِيمِ ﴿٢٩﴾
Sεdeε wͻn a yɛama wͻn Nyamesom ho Nwoma no bɛhunu sε wͻnni tumi biara wͻ Nyankopͻn adom no so; na adom no deε Nyankopͻn nsam na εwͻ, na Ɔde ma obi a Ɔpε. Onyankopͻn ne Adom Kεseε no Wura no
وَٱلَّذِينَ تَبَوَّءُو ٱلدَّارَ وَٱلۡإِيمَٰنَ مِن قَبۡلِهِمۡ يُحِبُّونَ مَنۡ هَاجَرَ إِلَيۡهِمۡ وَلَا يَجِدُونَ فِي صُدُورِهِمۡ حَاجَةٗ مِّمَّآ أُوتُواْ وَيُؤۡثِرُونَ عَلَىٰٓ أَنفُسِهِمۡ وَلَوۡ كَانَ بِهِمۡ خَصَاصَةٞۚ وَمَن يُوقَ شُحَّ نَفۡسِهِۦ فَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُفۡلِحُونَ ﴿٩﴾
Ɛna (asadeε no mu kyεfa bi nso wͻ Ansoaarfoͻ) no a wͻdii (amantufoͻ no) anim kan tenaa kuro no mu a wͻasͻ gyidie no mu no; wͻdͻ wͻn a wͻatu amantuo abεsoε wͻn no, na ahoͻyaa biara nni wͻn (Ansoaarfoͻ no) akoma mu fa deε yεde ama (amantufoͻ) no ho, na sε (Ansoaarfoͻ no) ho kyere wͻn mpo a wͻpε ma (amantufoͻ no) mpo kyεn wͻn ara wͻn ho. Obia yεbεbͻ ne ho ban afiri adefodepε ho no, saa nkorͻfoͻ no ne nkonimdifoͻ no.
وَٱلَّذِينَ جَآءُو مِنۢ بَعۡدِهِمۡ يَقُولُونَ رَبَّنَا ٱغۡفِرۡ لَنَا وَلِإِخۡوَٰنِنَا ٱلَّذِينَ سَبَقُونَا بِٱلۡإِيمَٰنِ وَلَا تَجۡعَلۡ فِي قُلُوبِنَا غِلّٗا لِّلَّذِينَ ءَامَنُواْ رَبَّنَآ إِنَّكَ رَءُوفٞ رَّحِيمٌ ﴿١٠﴾
Ɛna (asadeε no mu kyεfa bi nso wͻ) wͻn a wͻbaa wͻn akyi na wͻkaa sε: “Yɛ Wura Nyankopͻn, fa yεn bͻne kyε yεn, ne yɛ nuanom a wͻde gyidie dii y’anim kan no; na εmma yɛnya wͻn a wͻagye adie no ho tan biara wͻ y’akoma mu. Yɛ Wura Nyankopͻn, nokorε sε Wo ne Ayεmyε Wura, na Wo ne Mmͻborͻhunufoͻ Hene“.
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَلۡتَنظُرۡ نَفۡسٞ مَّا قَدَّمَتۡ لِغَدٖۖ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَۚ إِنَّ ٱللَّهَ خَبِيرُۢ بِمَا تَعۡمَلُونَ ﴿١٨﴾
Mo a moagye adie, monsuro Nyankopͻn, na ͻkra biara (ntwa n’ani) nhwε dwuma a (wadi) de ato hͻ ama (ne ho) ͻkyena; na monsuro Nyankopͻn. Nokorε sε Nyankopͻn ne dwuma a modie nyinaa ho amane bͻ Wura.
إِن يَثۡقَفُوكُمۡ يَكُونُواْ لَكُمۡ أَعۡدَآءٗ وَيَبۡسُطُوٓاْ إِلَيۡكُمۡ أَيۡدِيَهُمۡ وَأَلۡسِنَتَهُم بِٱلسُّوٓءِ وَوَدُّواْ لَوۡ تَكۡفُرُونَ ﴿٢﴾
Sε wͻtumi di moso nkonim a wᴐbεyε mo atamfo, atene wͻn nsa ne wͻn kεterεma wͻ mo so de ayε mo bͻne; deε wͻpε n esε anka mobԑpo (Nokorԑ no).
۞وَإِذَا رَأَيۡتَهُمۡ تُعۡجِبُكَ أَجۡسَامُهُمۡۖ وَإِن يَقُولُواْ تَسۡمَعۡ لِقَوۡلِهِمۡۖ كَأَنَّهُمۡ خُشُبٞ مُّسَنَّدَةٞۖ يَحۡسَبُونَ كُلَّ صَيۡحَةٍ عَلَيۡهِمۡۚ هُمُ ٱلۡعَدُوُّ فَٱحۡذَرۡهُمۡۚ قَٰتَلَهُمُ ٱللَّهُۖ أَنَّىٰ يُؤۡفَكُونَ ﴿٤﴾
(Nkͻmhyεni), sε wohu wͻn a w’ani gye wͻn nnipa dua no ho; sε wͻkasa nso a wotie wͻn asεm. Wͻte sε dunsini bi a yɛahyε no atadeε. Wͻn adwen yε wͻn sε nteamu biara tia wͻn. Wͻn ne atamfoͻ no, enti yε ahwεyie wͻ wͻn ho. Nyankopͻn nnomee nka wͻn. Sεdeε wͻsi dane wͻn ho (firi nokorε no ho no).
ٱلَّذِي خَلَقَ سَبۡعَ سَمَٰوَٰتٖ طِبَاقٗاۖ مَّا تَرَىٰ فِي خَلۡقِ ٱلرَّحۡمَٰنِ مِن تَفَٰوُتٖۖ فَٱرۡجِعِ ٱلۡبَصَرَ هَلۡ تَرَىٰ مِن فُطُورٖ ﴿٣﴾
Ɔno na W’abͻ soro nson a εtoatoa soͻ. Wonnhunu deε atͻ sin wͻ Ahummͻborͻ Hene no abͻdeε no mu; enti san hwε bio, woahunu baabi a apaepaeε?
ثُمَّ ٱرۡجِعِ ٱلۡبَصَرَ كَرَّتَيۡنِ يَنقَلِبۡ إِلَيۡكَ ٱلۡبَصَرُ خَاسِئٗا وَهُوَ حَسِيرٞ ﴿٤﴾
Afei dane w’ani hwε, na san hwε bio, nhwεeε no bedane aba wͻ hͻ ama w’ani so ayε wo basaa abrε kwa.
فَلَمَّا رَأَوۡهُ زُلۡفَةٗ سِيٓـَٔتۡ وُجُوهُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ وَقِيلَ هَٰذَا ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تَدَّعُونَ ﴿٢٧﴾
Ɛberε a wͻbehunu sε ato (wͻn awie) no, boniayεfoͻ no anim bεyε awerεho (anaasε mͻbͻmͻbͻ), na yεbεka akyerε wͻn sε: “Woi na na morefrε (sε εmmra mosoͻ) no.
وَدُّواْ لَوۡ تُدۡهِنُ فَيُدۡهِنُونَ ﴿٩﴾
Wͻpɛεsε, anka wogo wo ho (ma wͻn), na wͻnso ayε bͻkͻͻ (ama wo).
وَلَا تُطِعۡ كُلَّ حَلَّافٖ مَّهِينٍ ﴿١٠﴾
Entie obi a odi nse hunu bebrebe biara.
هَمَّازٖ مَّشَّآءِۭ بِنَمِيمٖ ﴿١١﴾
(Obi a) ͻka nkyisεm, nsekubͻni a ͻde (nkorͻfoͻ ho) nsεm nenam,
مَّنَّاعٖ لِّلۡخَيۡرِ مُعۡتَدٍ أَثِيمٍ ﴿١٢﴾
(Obi a) osi papayε ho kwan, mmratofoͻ, bͻneyεfoͻ no.
فَلَمَّا رَأَوۡهَا قَالُوٓاْ إِنَّا لَضَآلُّونَ ﴿٢٦﴾
Ɛberε a wͻhunuu (afuo) no, wͻkaa sε: “Nokorε sε, yɛayera (kwan no)“.
بَلۡ نَحۡنُ مَحۡرُومُونَ ﴿٢٧﴾
Daabi, (εnyε kwan na ya yɛayera, na mmom y'adwen bͻne nti) ahwere yεn.
لَّوۡلَآ أَن تَدَٰرَكَهُۥ نِعۡمَةٞ مِّن رَّبِّهِۦ لَنُبِذَ بِٱلۡعَرَآءِ وَهُوَ مَذۡمُومٞ ﴿٤٩﴾
Sε ne nsa anka ne Wura Nyankopͻn adom no a, anka (ͻkaa bonsu no yεm, nanso N’adom no nti) yεtoo no twenee asaase petee bi so wͻ εberε a na ͻfata soboͻ.
فَٱجۡتَبَٰهُ رَبُّهُۥ فَجَعَلَهُۥ مِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿٥٠﴾
Enti ne Wura Nyankopͻn yii no de no kaa apapafoͻ no ho.
وَإِن يَكَادُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَيُزۡلِقُونَكَ بِأَبۡصَٰرِهِمۡ لَمَّا سَمِعُواْ ٱلذِّكۡرَ وَيَقُولُونَ إِنَّهُۥ لَمَجۡنُونٞ ﴿٥١﴾
Sε wͻn a wͻnnye nnie no te (Qur’aan mu) Afutusεm no a, na εkaa wͻn ko a anka wͻde wͻn ani (abu wo anikyeε) atwa wo afri hͻ; na deε wͻka ne sε: “Nokorԑ wabͻ dam.”
وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكۡرٞ لِّلۡعَٰلَمِينَ ﴿٥٢﴾
(Qur’aan adwuma ara ne sε) εyε Afutusεm de ma amansan nyinaa.
ثُمَّ نَظَرَ ﴿٢١﴾
Afei ͻhwεε (ne ho hyiae).
ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ ﴿٢٢﴾
Afei omunae, εna ͻkaa n’ani ntͻn sii soͻ.
وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ نَّاضِرَةٌ ﴿٢٢﴾
Saa Da no ebinom anim bεhyerεn,
إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٞ ﴿٢٣﴾
Ahwε wͻn Wura Nyankopͻn.
وَوُجُوهٞ يَوۡمَئِذِۭ بَاسِرَةٞ ﴿٢٤﴾
Saa Da no ebinom nso anim bɛmuna kusuu.
تَظُنُّ أَن يُفۡعَلَ بِهَا فَاقِرَةٞ ﴿٢٥﴾
(Saa nkorͻfoͻ no) adwen sε mmusuo kεseε bi reba wͻn so.
إِنَّآ أَنذَرۡنَٰكُمۡ عَذَابٗا قَرِيبٗا يَوۡمَ يَنظُرُ ٱلۡمَرۡءُ مَا قَدَّمَتۡ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلۡكَافِرُ يَٰلَيۡتَنِي كُنتُ تُرَٰبَۢا ﴿٤٠﴾
Nokorε sε Yεrebͻ mo kͻkͻ fa asotwee a abεn no ho. Ɛda a onipa bɛhunu dwuma a ne nsa adi ato n’anim no, boniayεni no bεka sε: “Ɛkaa menkoa anka meyε mfuturo”.
۞وَيَطُوفُ عَلَيۡهِمۡ وِلۡدَٰنٞ مُّخَلَّدُونَ إِذَا رَأَيۡتَهُمۡ حَسِبۡتَهُمۡ لُؤۡلُؤٗا مَّنثُورٗا ﴿١٩﴾
Mmeranteε a wͻn mfeɛ no te sε deε εteε daa bɛdi wͻn ho akͻneaba (asom wͻn); sε wohu (saa mmeranteε) no a wobεka sε nhwene pa bi a yɛato apete.
كَأَنَّهُمۡ يَوۡمَ يَرَوۡنَهَا لَمۡ يَلۡبَثُوٓاْ إِلَّا عَشِيَّةً أَوۡ ضُحَىٰهَا ﴿٤٦﴾
Ɛda a (wͻn a wͻnnye nnie no) bɛhunu (saa Da) no no, εbεyε wͻn sε anyumerε mu anaa anͻpa mu berε tiaa bi na wͻde tenaa (wiaseε).
فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ ﴿٢٤﴾
Enti onipa nhwε n’aduane (ahyε ase),
وَيَنقَلِبُ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ مَسۡرُورٗا ﴿٩﴾
Na ͻbεdane ne ho akͻ n’abusuafoͻ hͻ wͻ anigyeε mu.
إِنَّهُۥ كَانَ فِيٓ أَهۡلِهِۦ مَسۡرُورًا ﴿١٣﴾
(Ԑberε a na ͻwͻ wiaseε no) na n’ani gye wͻ n’abusuafoͻ mu.
فِيهَا عَيۡنٞ جَارِيَةٞ ﴿١٢﴾
Asutire a εretene bi wͻ mu.
فَأَمَّا ٱلۡإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكۡرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَكۡرَمَنِ ﴿١٥﴾
Onipa deε sε ne Wura Nyankopͻn sͻ no hwε, hyε no animuonyam, na Ɔyε no adom bi a, ͻka (de tu ne ho) sε: “Me Wura Nyankopͻn ahyε me animuonyam".
وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيۡهِ رِزۡقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَهَٰنَنِ ﴿١٦﴾
Na mmom sε Ɔsͻ no hwε na Ɔma ne ho kyere no wͻ akͻnhoma ho (anaa sε Ɔma no hia no) a, ͻka sε: “Me Wura Nyankopͻn agu m’anim ase “.
أَيَحۡسَبُ أَن لَّمۡ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ ﴿٧﴾
Anaa sε n’adwen yε no sε, obi nnhu no anaa?
أَلَمۡ نَجۡعَل لَّهُۥ عَيۡنَيۡنِ ﴿٨﴾
Yɛamma no ani mmienu,-
وَلِسَانٗا وَشَفَتَيۡنِ ﴿٩﴾
Ɛna kεterεma εna anofafa mmienu?
وَنَفۡسٖ وَمَا سَوَّىٰهَا ﴿٧﴾
Ne (onipa) kraa, ne Nea Osiesiee no pεpεεpε,
فَأَلۡهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقۡوَىٰهَا ﴿٨﴾
Na Oyii deε εyε bͻne, ne deε εyε papa adi kyerεε (ͻkra) no, di nse sε:
قَدۡ أَفۡلَحَ مَن زَكَّىٰهَا ﴿٩﴾
Nokorε, obi a ͻbεyε ne kraa kronkron no adi nkonim.
وَقَدۡ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا ﴿١٠﴾
Na nea ɔbɛtia ne kraa soͻ (anaa obegu ne kraa ho fii) no adi nkoguo.