لِّلطَّـٰغِينَ مَـَٔابٗا ﴿٢٢﴾
Азғындардың барар жері.
710 Аят · Тақырыптар · kk
لِّلطَّـٰغِينَ مَـَٔابٗا ﴿٢٢﴾
Азғындардың барар жері.
لَّـٰبِثِينَ فِيهَآ أَحۡقَابٗا ﴿٢٣﴾
Олар онда ғасырларша тұрады.
لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرۡدٗا وَلَا شَرَابًا ﴿٢٤﴾
Олар онда салқындамайды да сусын татпайды.
إِلَّا حَمِيمٗا وَغَسَّاقٗا ﴿٢٥﴾
Бірақ қайнап тұрған су және ірің ішеді.
جَزَآءٗ وِفَاقًا ﴿٢٦﴾
Қылмыстарына сай бір жаза.
إِنَّهُمۡ كَانُواْ لَا يَرۡجُونَ حِسَابٗا ﴿٢٧﴾
Өйткені олар, есепке тартылуды ойламаған еді.
وَكَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابٗا ﴿٢٨﴾
Аяттарымызды мүлде жасынға шығарған еді.
وَكُلَّ شَيۡءٍ أَحۡصَيۡنَٰهُ كِتَٰبٗا ﴿٢٩﴾
Әр нәрсені жазып, сақтадық.
فَذُوقُواْ فَلَن نَّزِيدَكُمۡ إِلَّا عَذَابًا ﴿٣٠﴾
"Енді татыңдар; ал енді сендерге азаптан басқа еш нәрсе таттырмаймыз" (делінеді.)
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلۡكُبۡرَىٰ ﴿٣٤﴾
Бірақ ол ірі уақиға (қиямет) келген сәтте;
يَوۡمَ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ ﴿٣٥﴾
Ол күні адамзат не нәрсеге тырысқанын есіне алады.
وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ ﴿٣٦﴾
Тозақ, көретіндерге көрсетіледі.
فَأَمَّا مَن طَغَىٰ ﴿٣٧﴾
Ал енді кім шектен шыққан болса,
وَءَاثَرَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا ﴿٣٨﴾
Оған дүние әсер еткен болса,
فَإِنَّ ٱلۡجَحِيمَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ ﴿٣٩﴾
Сонда рас оның орны тозақ.
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ ﴿٣٣﴾
Ал енді қатты дауыс келген сәтте;
يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ ﴿٣٤﴾
Сол күні,кісі туысынан қашады;
وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ ﴿٣٥﴾
Шешесінен,әкесінен
وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ ﴿٣٦﴾
Әйелінен және балаларынан.
لِكُلِّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذٖ شَأۡنٞ يُغۡنِيهِ ﴿٣٧﴾
Ол күні әркімнің ісі ауыр.(Әркім өз халымен әлек.)
وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ مُّسۡفِرَةٞ ﴿٣٨﴾
Ол күні кейбір жүздер,жарқырайды,
ضَاحِكَةٞ مُّسۡتَبۡشِرَةٞ ﴿٣٩﴾
Күлген қуанышты.
وَوُجُوهٞ يَوۡمَئِذٍ عَلَيۡهَا غَبَرَةٞ ﴿٤٠﴾
Ол күні кейбір жүздің үстін шаң басқан болады;
تَرۡهَقُهَا قَتَرَةٌ ﴿٤١﴾
Оны қара түнек қаптаған болады.
أُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَفَرَةُ ٱلۡفَجَرَةُ ﴿٤٢﴾
Міне солар,қарсы келген бұзақылар.
كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلۡفُجَّارِ لَفِي سِجِّينٖ ﴿٧﴾
Олай емес. Негізінен бұзықтардың дәптері төменгі орында болады.
وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا سِجِّينٞ ﴿٨﴾
Төменгі орынның не екенін қайдан білесің?
كِتَٰبٞ مَّرۡقُومٞ ﴿٩﴾
Ол жазулы бір кітап.
وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ﴿١٠﴾
Ол күні,жасынға шығарушыларға нендей өкініш!
ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ ﴿١١﴾
Олар,сондай қиямет күнін өтіріксінгендер.
وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعۡتَدٍ أَثِيمٍ ﴿١٢﴾
Оны,шектен шыққан,күнәкар өтіріксінеді.
إِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ ﴿١٣﴾
Қашан оған аяттарымыз оқылса: ''Бұрынғылардың ертегісі'' деді.
كَلَّاۖ بَلۡۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ ﴿١٤﴾
Жоқ,бәкім олардың жүректерін істеген қылықтарының таты басты.
كَلَّآ إِنَّهُمۡ عَن رَّبِّهِمۡ يَوۡمَئِذٖ لَّمَحۡجُوبُونَ ﴿١٥﴾
Жоқ,олай емес. Негізінде олар ол күні Раббыларының дидарыннан махрұм қалады.
ثُمَّ إِنَّهُمۡ لَصَالُواْ ٱلۡجَحِيمِ ﴿١٦﴾
Сосын олар,әлбетте тозаққа кіреді.
ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ﴿١٧﴾
Сосын: ''Міне сендердің өтірік дегендерің осы!'', -деліндеді.
كَلَّآۖ إِذَا دُكَّتِ ٱلۡأَرۡضُ دَكّٗا دَكّٗا ﴿٢١﴾
Тіпті олай емес.Жер соғылысып,быт шыт болған сәтте,
وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلۡمَلَكُ صَفّٗا صَفّٗا ﴿٢٢﴾
Раббың келіп,періштелер сап сап болған кезде
وَجِاْيٓءَ يَوۡمَئِذِۭ بِجَهَنَّمَۚ يَوۡمَئِذٖ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكۡرَىٰ ﴿٢٣﴾
Сол күні,тозақ келтіріледі де әрі сол күні,адамзат түсінеді. Ол түсінуден оған не пайда?
يَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي قَدَّمۡتُ لِحَيَاتِي ﴿٢٤﴾
Әттең! Тіршілігім үшін бір нәрсе жіберген болсам еді» дейді.
فَيَوۡمَئِذٖ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٞ ﴿٢٥﴾
Сонда,сол күні ешкім Алланың істеген азабын істей алмайды.
وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٞ ﴿٢٦﴾
Сондайақ ешкім Оның матауын матай алмайды.
يَـٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ ﴿٢٧﴾
Әй орныққан нәпсі!
ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةٗ مَّرۡضِيَّةٗ ﴿٢٨﴾
Раббыңа,Ол сенен,сен Одан разы болған түрде қайт!
فَٱدۡخُلِي فِي عِبَٰدِي ﴿٢٩﴾
Енді құлдарымның арасына кір!
وَٱدۡخُلِي جَنَّتِي ﴿٣٠﴾
Сондайақ жаннатыма кір!
كَلَّآ إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لَيَطۡغَىٰٓ ﴿٦﴾
Сөз жоқ,адам баласы әрине азады;
أَن رَّءَاهُ ٱسۡتَغۡنَىٰٓ ﴿٧﴾
Ол,өзін мұңсыз көргендіктен.
إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجۡعَىٰٓ ﴿٨﴾
Шын мәнінде қайту Раббың жақ.
أَرَءَيۡتَ ٱلَّذِي يَنۡهَىٰ ﴿٩﴾
Көрдің бе,сондай тыйым салғанды;