وَٱلۡمُؤۡتَفِكَةَ أَهۡوَىٰ ﴿٥٣﴾
Төңкерілген кентті жермен-жексен етті. (Лұт Ғ.С. ның елі.)
710 Аят · Тақырыптар · kk
وَٱلۡمُؤۡتَفِكَةَ أَهۡوَىٰ ﴿٥٣﴾
Төңкерілген кентті жермен-жексен етті. (Лұт Ғ.С. ның елі.)
فَغَشَّىٰهَا مَا غَشَّىٰ ﴿٥٤﴾
Сонда оларды апат қаптаған сайын қаптады.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكَ تَتَمَارَىٰ ﴿٥٥﴾
Ал енді Раббыңның қай нығметтерінен күмәнданасыңдар.
هَٰذَا نَذِيرٞ مِّنَ ٱلنُّذُرِ ٱلۡأُولَىٰٓ ﴿٥٦﴾
Бұл Пайғамбар бұрынғы ескертушіден бір ескертуші.
أَزِفَتِ ٱلۡأٓزِفَةُ ﴿٥٧﴾
Қиямет жақындады.
لَيۡسَ لَهَا مِن دُونِ ٱللَّهِ كَاشِفَةٌ ﴿٥٨﴾
Оны Алладан өзге әшкерелеуші жоқ.
أَفَمِنۡ هَٰذَا ٱلۡحَدِيثِ تَعۡجَبُونَ ﴿٥٩﴾
Ал енді сендер осы сөзге таңырқайсыңдар ма?
وَتَضۡحَكُونَ وَلَا تَبۡكُونَ ﴿٦٠﴾
Күлесіңдер, жыламайсыңдар.
وَأَنتُمۡ سَٰمِدُونَ ﴿٦١﴾
(Сәжде бар.) Сендер кәперсізсіңдер.
فَٱسۡجُدُواْۤ لِلَّهِۤ وَٱعۡبُدُواْ۩ ﴿٦٢﴾
Ал енді Аллаға сәжде қылып, құлшылық істеңдер.
أَكُفَّارُكُمۡ خَيۡرٞ مِّنۡ أُوْلَـٰٓئِكُمۡ أَمۡ لَكُم بَرَآءَةٞ فِي ٱلزُّبُرِ ﴿٤٣﴾
Сендердің қасарысуларың олардан артық па? Немесе сендер үшін кітаптарда бір ақтама бар ма?
أَمۡ يَقُولُونَ نَحۡنُ جَمِيعٞ مُّنتَصِرٞ ﴿٤٤﴾
Не олар: "Біз өш алушы бір топпыз" дей ме?
سَيُهۡزَمُ ٱلۡجَمۡعُ وَيُوَلُّونَ ٱلدُّبُرَ ﴿٤٥﴾
Ол топ, таяуда жеңіліске ұшырап, арттарына бұрылып қашады.
بَلِ ٱلسَّاعَةُ مَوۡعِدُهُمۡ وَٱلسَّاعَةُ أَدۡهَىٰ وَأَمَرُّ ﴿٤٦﴾
Әлбетте оларға уәде етілген қиямет, ол; үрейлі, тым ащы бір мезгіл.
إِنَّ ٱلۡمُجۡرِمِينَ فِي ضَلَٰلٖ وَسُعُرٖ ﴿٤٧﴾
Шәксіз күнәкарлар, адасуда және құтыруда.
يَوۡمَ يُسۡحَبُونَ فِي ٱلنَّارِ عَلَىٰ وُجُوهِهِمۡ ذُوقُواْ مَسَّ سَقَرَ ﴿٤٨﴾
Ол күні, олар, тозақта етпетінен сұйреледі: "Тозақтың азабын татыңдар" (делінеді.)
إِنَّا كُلَّ شَيۡءٍ خَلَقۡنَٰهُ بِقَدَرٖ ﴿٤٩﴾
Шын мәнінде әр нәрсені бір өлшеумен жараттық.
وَمَآ أَمۡرُنَآ إِلَّا وَٰحِدَةٞ كَلَمۡحِۭ بِٱلۡبَصَرِ ﴿٥٠﴾
Әміріміз бір-ақ қас қаққандай.
وَلَقَدۡ أَهۡلَكۡنَآ أَشۡيَاعَكُمۡ فَهَلۡ مِن مُّدَّكِرٖ ﴿٥١﴾
Расында сендер сияқтыларды жоқ еткен едік. Ал сонда түсінуші бар ма?
وَكُلُّ شَيۡءٖ فَعَلُوهُ فِي ٱلزُّبُرِ ﴿٥٢﴾
Олар істеген әр нәрсе дәптерде бекітілген.
وَكُلُّ صَغِيرٖ وَكَبِيرٖ مُّسۡتَطَرٌ ﴿٥٣﴾
Үлкен-кіші әр нәрсе жазулы.
سَنَفۡرُغُ لَكُمۡ أَيُّهَ ٱلثَّقَلَانِ ﴿٣١﴾
Әй екі топ! (Адамзат пен жын.) Есептеріңді көреміз.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٣٢﴾
Ендеше, Раббыларыңның қай нығметтерін өтірік дейсіңдер?
يَٰمَعۡشَرَ ٱلۡجِنِّ وَٱلۡإِنسِ إِنِ ٱسۡتَطَعۡتُمۡ أَن تَنفُذُواْ مِنۡ أَقۡطَارِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ فَٱنفُذُواْۚ لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلۡطَٰنٖ ﴿٣٣﴾
Әй жын мен адамзат тобы! Көктер мен жердің шектерінен өтуге шамаларың келсе, өтіңдер. Өте алмайсыңдар! Бірақ бір қуатпен өте аласындар.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٣٤﴾
Ендеше, Раббыларыңның қай нығметтерін өтірік дейсіңдер?
يُرۡسَلُ عَلَيۡكُمَا شُوَاظٞ مِّن نَّارٖ وَنُحَاسٞ فَلَا تَنتَصِرَانِ ﴿٣٥﴾
Сендерге түтінсіз жалын, отсыз түтін жіберіледі. Өздеріңді құтқара алмайсыңдар.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٣٦﴾
Ендеше, Раббыларыңның қай нығметтерін өтірік дейсіңдер?
فَإِذَا ٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتۡ وَرۡدَةٗ كَٱلدِّهَانِ ﴿٣٧﴾
Көк жарылып, майдай еріп, гүлдей қызарған кезде.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٣٨﴾
Ендеше Раббыларыңның қай нығметтерін өтірік дейсіңдер?
فَيَوۡمَئِذٖ لَّا يُسۡـَٔلُ عَن ذَنۢبِهِۦٓ إِنسٞ وَلَا جَآنّٞ ﴿٣٩﴾
Сонда ол күні, адамзат пен жындар күнәсынан сұралмайды. (Өйткені, Аллаға мәлік.)
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٤٠﴾
Ендеше, Раббыларыңның қай нығметтерін өтірік дейсіңдер?
يُعۡرَفُ ٱلۡمُجۡرِمُونَ بِسِيمَٰهُمۡ فَيُؤۡخَذُ بِٱلنَّوَٰصِي وَٱلۡأَقۡدَامِ ﴿٤١﴾
Күнәкарлар кескіндерінен танылады да кекілдері мен аяқтарынан ұсталады.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٤٢﴾
Ендеше, Раббыларықның қай нығметтерін өтірік дейсіңдер?
هَٰذِهِۦ جَهَنَّمُ ٱلَّتِي يُكَذِّبُ بِهَا ٱلۡمُجۡرِمُونَ ﴿٤٣﴾
Міне осы күнәкарлардың жасынға шығарған тозағы.
يَطُوفُونَ بَيۡنَهَا وَبَيۡنَ حَمِيمٍ ءَانٖ ﴿٤٤﴾
Олар тозақ пен қайнар судың арасында айналып жүреді.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٤٥﴾
Ендеше, Раббыларыңның қай нығметтерін өтірік дейсіңдер?
وَأَصۡحَٰبُ ٱلشِّمَالِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلشِّمَالِ ﴿٤١﴾
Солшылдар, сол шолшылдар невдей сұмырай.
فِي سَمُومٖ وَحَمِيمٖ ﴿٤٢﴾
Олар ыстық бу, қайнар суда болады.
وَظِلّٖ مِّن يَحۡمُومٖ ﴿٤٣﴾
Қара түнек көлеңкеде болады.
لَّا بَارِدٖ وَلَا كَرِيمٍ ﴿٤٤﴾
Салқын да емес, жайлы да емес.
إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَبۡلَ ذَٰلِكَ مُتۡرَفِينَ ﴿٤٥﴾
Өйткені олар, бұдан бұрын (дүниеде) тоң мойын әуесқорлар еді.
وَكَانُواْ يُصِرُّونَ عَلَى ٱلۡحِنثِ ٱلۡعَظِيمِ ﴿٤٦﴾
Зор күнәда қасарысушы еді.
وَكَانُواْ يَقُولُونَ أَئِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابٗا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ ﴿٤٧﴾
"Өліп, топырақ және сүйектер болсақ та шын тірілеміз бе?",- дейді.
أَوَءَابَآؤُنَا ٱلۡأَوَّلُونَ ﴿٤٨﴾
"Бұрынғы аталарымыз да тіріле ме?",- (дейді.)
قُلۡ إِنَّ ٱلۡأَوَّلِينَ وَٱلۡأٓخِرِينَ ﴿٤٩﴾
(Мұхаммед Ғ.С.): "Сөзсіз бұрынғылар да, соңғылар да.",- де.
لَمَجۡمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَٰتِ يَوۡمٖ مَّعۡلُومٖ ﴿٥٠﴾
"Әлбетте, мәлім күнде белгілі орынға жиналады" (де.)
ثُمَّ إِنَّكُمۡ أَيُّهَا ٱلضَّآلُّونَ ٱلۡمُكَذِّبُونَ ﴿٥١﴾
Сосын сендер әй адасқан өтірікшілер!
لَأٓكِلُونَ مِن شَجَرٖ مِّن زَقُّومٖ ﴿٥٢﴾
Әлбетте ағаштан, Заққұмнан жейсіңдер.
فَمَالِـُٔونَ مِنۡهَا ٱلۡبُطُونَ ﴿٥٣﴾
Одан қарындарыңды толтырасыңдар.
فَشَٰرِبُونَ عَلَيۡهِ مِنَ ٱلۡحَمِيمِ ﴿٥٤﴾
Оның үстіне қайнар судан ішесіңдер.