عَبۡدًا إِذَا صَلَّىٰٓ ﴿١٠﴾
بندهای را که نماز گزارد.
710 آیه · موضوعات · fa-af
عَبۡدًا إِذَا صَلَّىٰٓ ﴿١٠﴾
بندهای را که نماز گزارد.
أَرَءَيۡتَ إِن كَانَ عَلَى ٱلۡهُدَىٰٓ ﴿١١﴾
آیا دیدهای (ای مخاطب) که (آن بندۀ نمازگزار) بر راه راست باشد.
أَوۡ أَمَرَ بِٱلتَّقۡوَىٰٓ ﴿١٢﴾
یا به پرهیزگاری سفارش کند (بازهم او را منع میکند)؟
أَرَءَيۡتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰٓ ﴿١٣﴾
آیا دیدهای (ای مخاطب که) اگر (حق را) تکذیب کند و اعراض نماید (آیا الله او را به حالش میگذارد؟)
أَلَمۡ يَعۡلَم بِأَنَّ ٱللَّهَ يَرَىٰ ﴿١٤﴾
آیا ندانست که الله میبیند؟
كَلَّا لَئِن لَّمۡ يَنتَهِ لَنَسۡفَعَۢا بِٱلنَّاصِيَةِ ﴿١٥﴾
چنین نیست (که او گمان دارد، اگر بازنیاید (آن منعکننده) البته پیشانیاش را خواهیم کشید.
نَاصِيَةٖ كَٰذِبَةٍ خَاطِئَةٖ ﴿١٦﴾
پیشانی دروغگوی خطاکار.
فَلۡيَدۡعُ نَادِيَهُۥ ﴿١٧﴾
پس باید اهل مجلسش را بخواهد.
سَنَدۡعُ ٱلزَّبَانِيَةَ ﴿١٨﴾
ما هم به زودی فرشتههای موظف دوزخ را طلب میکنیم.
كَلَّا لَا تُطِعۡهُ وَٱسۡجُدۡۤ وَٱقۡتَرِب۩ ﴿١٩﴾
نه، چنین نیست، هرگز از او اطاعت مکن (بلکه) سجده کن (به دربار پروردگارت) و تقرب جوی.