لِّلطَّـٰغِينَ مَـَٔابٗا ﴿٢٢﴾
و برای سرکشان جای بازگشت است.
710 آیه · موضوعات · fa-af
لِّلطَّـٰغِينَ مَـَٔابٗا ﴿٢٢﴾
و برای سرکشان جای بازگشت است.
لَّـٰبِثِينَ فِيهَآ أَحۡقَابٗا ﴿٢٣﴾
در آن جا مدت طولانی میمانند.
لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرۡدٗا وَلَا شَرَابًا ﴿٢٤﴾
در آن جا نه سردی میچشند و نه نوشیدنی گوارائی مینوشند.
إِلَّا حَمِيمٗا وَغَسَّاقٗا ﴿٢٥﴾
مگر آب جوش و زرداب زخم دوزخیان را.
جَزَآءٗ وِفَاقًا ﴿٢٦﴾
این جزایی است مناسب و موافق (حال و وضعیت آنها).
إِنَّهُمۡ كَانُواْ لَا يَرۡجُونَ حِسَابٗا ﴿٢٧﴾
(چون) آنها (در دنیا) حساب روز قیامت را امید نداشتند.
وَكَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابٗا ﴿٢٨﴾
و آیات ما را به شدت تکذیب کردند.
وَكُلَّ شَيۡءٍ أَحۡصَيۡنَٰهُ كِتَٰبٗا ﴿٢٩﴾
ولی ما هرچیز را با نوشتن حفظ نمودهایم.
فَذُوقُواْ فَلَن نَّزِيدَكُمۡ إِلَّا عَذَابًا ﴿٣٠﴾
پس (برایشان گفته میشود که) بچشید عذاب را، چون هرگز به شما جز عذاب نخواهیم افزود.
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلۡكُبۡرَىٰ ﴿٣٤﴾
پس وقتی که بزرگترین حادثۀ (قیامت) بیاید.
يَوۡمَ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ ﴿٣٥﴾
روزی که انسان آن کوشش خود را (در دنیا) به یاد میآورد.
وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ ﴿٣٦﴾
و دوزخ برای هر بینندهای آشکار و نمایان شود.
فَأَمَّا مَن طَغَىٰ ﴿٣٧﴾
اما هر کسی طغیان و سرکشی کرد
وَءَاثَرَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا ﴿٣٨﴾
و زندگانی دنیا را (بر آخرت) ترجیح داد.
فَإِنَّ ٱلۡجَحِيمَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ ﴿٣٩﴾
پس یقیناً دوزخ جایگاه اوست.
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ ﴿٣٣﴾
پس چون آواز سخت و هولناک (قیامت) بیاید.
يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ ﴿٣٤﴾
روزی که انسان از برادر خود میگریزد.
وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ ﴿٣٥﴾
و از مادر و پدر خود.
وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ ﴿٣٦﴾
و از زن و فرزند خود.
لِكُلِّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذٖ شَأۡنٞ يُغۡنِيهِ ﴿٣٧﴾
(چون) هرکس از آنان در آن روز حالتی دارد که برایش کفایت میکند.
وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ مُّسۡفِرَةٞ ﴿٣٨﴾
در آن روز چهرههایی شاد و درخشانند.
ضَاحِكَةٞ مُّسۡتَبۡشِرَةٞ ﴿٣٩﴾
و خوش و خندانند.
وَوُجُوهٞ يَوۡمَئِذٍ عَلَيۡهَا غَبَرَةٞ ﴿٤٠﴾
و در آن روز چهرههایی است که بر آنها غبار نشسته است.
تَرۡهَقُهَا قَتَرَةٌ ﴿٤١﴾
چهرۀ آنها را سیاهی و تاریکی پوشانده است.
أُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَفَرَةُ ٱلۡفَجَرَةُ ﴿٤٢﴾
اینها همان گروه کافرِ بدکاراند.
كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلۡفُجَّارِ لَفِي سِجِّينٖ ﴿٧﴾
چنین نیست (که آنان گمان دارند) البته عملنامۀ بدکاران در سجّین (درج) است.
وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا سِجِّينٞ ﴿٨﴾
و تو چه میدانی که سجّین چیست؟
كِتَٰبٞ مَّرۡقُومٞ ﴿٩﴾
کتاب نوشته شده است.
وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ﴿١٠﴾
وای بر تکذیبکنندگان (منکران) در آن روز.
ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ ﴿١١﴾
آنانی که روز جزا را انکار میکنند.
وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعۡتَدٍ أَثِيمٍ ﴿١٢﴾
و تکذیب (و انکار) نمیکند روز جزا را مگر هر تجاوزگر گنهگار.
إِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ ﴿١٣﴾
چون آیات ما بر او خوانده شود میگوید: این افسانههای پیشینیان است.
كَلَّاۖ بَلۡۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ ﴿١٤﴾
چنین نیست، بلکه آنچه میکردند (از کفر و معاصی) بر دلهایشان زنگ نهاده است.
كَلَّآ إِنَّهُمۡ عَن رَّبِّهِمۡ يَوۡمَئِذٖ لَّمَحۡجُوبُونَ ﴿١٥﴾
چنین نیست؛ بیگمان آنان آن روز از (دیدار) پروردگارشان در حجاباند.
ثُمَّ إِنَّهُمۡ لَصَالُواْ ٱلۡجَحِيمِ ﴿١٦﴾
باز بیگمان آنها در دوزخ داخل خواهند شد.
ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ﴿١٧﴾
باز (برایشان) گفته خواهد شد که این همان عذابی است که آن را دروغ میدانستید.
كَلَّآۖ إِذَا دُكَّتِ ٱلۡأَرۡضُ دَكّٗا دَكّٗا ﴿٢١﴾
چنین نیست، بلکه وقتی زمین به شدت درهم کوبیده شود.
وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلۡمَلَكُ صَفّٗا صَفّٗا ﴿٢٢﴾
و پروردگارت بیاید و فرشتگان صف بسته حاضر شوند.
وَجِاْيٓءَ يَوۡمَئِذِۭ بِجَهَنَّمَۚ يَوۡمَئِذٖ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكۡرَىٰ ﴿٢٣﴾
و آن روز دوزخ در میان آورده شود، آن روز انسان (کافر) عبرت میگیرد، ولی چنین عبرت گرفتن چه سودی برای او دارد؟!
يَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي قَدَّمۡتُ لِحَيَاتِي ﴿٢٤﴾
میگوید: ای کاش برای این زندگیام چیزی قبلاً میفرستادم.
فَيَوۡمَئِذٖ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٞ ﴿٢٥﴾
پس آن روز هیچ کسی چون عذاب الله عذاب نکند.
وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٞ ﴿٢٦﴾
و هیچ کسی هم چون الله او را به بند (زنجیرها) نمیبندد.
يَـٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ ﴿٢٧﴾
(و در حالت نزع گفته شود که) ای نفس (شخص) آرامگیرنده (به ایمان)!
ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةٗ مَّرۡضِيَّةٗ ﴿٢٨﴾
بهسوی پروردگارت بازگرد، (در حالی که) تو از او راضی و او از تو راضی است.
فَٱدۡخُلِي فِي عِبَٰدِي ﴿٢٩﴾
پس در زمره بندگانم داخل شو.
وَٱدۡخُلِي جَنَّتِي ﴿٣٠﴾
و در جنت من داخل شو.
كَلَّآ إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لَيَطۡغَىٰٓ ﴿٦﴾
نه چنین نیست، بیگمان انسان طغیان میکند.
أَن رَّءَاهُ ٱسۡتَغۡنَىٰٓ ﴿٧﴾
چون خود را مستغنی (بینیاز) میبیند.
إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجۡعَىٰٓ ﴿٨﴾
البته بازگشت همه بهسوی پروردگار توست.
أَرَءَيۡتَ ٱلَّذِي يَنۡهَىٰ ﴿٩﴾
آیا دیدی آن را که منع میکند.