عُذۡرًا أَوۡ نُذۡرًا ﴿٦﴾
برای رفع عذر یا بیم دادن (از عذاب الله).
113 آیه · موضوعات · fa-af
عُذۡرًا أَوۡ نُذۡرًا ﴿٦﴾
برای رفع عذر یا بیم دادن (از عذاب الله).
يَوۡمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ صَفّٗاۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنۡ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحۡمَٰنُ وَقَالَ صَوَابٗا ﴿٣٨﴾
روزی که جبرئیل و دیگر فرشتهها (به دربار الله) صفبسته میایستند، سخن نمیگویند، مگر کسی که پروردگار مهربان به او اجازه دهد و او نیز سخن حق و درست بگوید.
إِنَّهُۥ لَقَوۡلُ رَسُولٖ كَرِيمٖ ﴿١٩﴾
یقیناً (قرآن) سخن رسول گرامی است.
ذِي قُوَّةٍ عِندَ ذِي ٱلۡعَرۡشِ مَكِينٖ ﴿٢٠﴾
(که) او نیرومند است و در بارگاه صاحب عرش (الله) دارای منزلت والایی است.
مُّطَاعٖ ثَمَّ أَمِينٖ ﴿٢١﴾
از او فرمان میبرند، در آن جا (او) امین است.
كَلَّآۖ إِذَا دُكَّتِ ٱلۡأَرۡضُ دَكّٗا دَكّٗا ﴿٢١﴾
چنین نیست، بلکه وقتی زمین به شدت درهم کوبیده شود.
وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلۡمَلَكُ صَفّٗا صَفّٗا ﴿٢٢﴾
و پروردگارت بیاید و فرشتگان صف بسته حاضر شوند.
وَجِاْيٓءَ يَوۡمَئِذِۭ بِجَهَنَّمَۚ يَوۡمَئِذٖ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكۡرَىٰ ﴿٢٣﴾
و آن روز دوزخ در میان آورده شود، آن روز انسان (کافر) عبرت میگیرد، ولی چنین عبرت گرفتن چه سودی برای او دارد؟!
إِنَّآ أَنزَلۡنَٰهُ فِي لَيۡلَةِ ٱلۡقَدۡرِ ﴿١﴾
یقیناً ما قرآن را در شب قدر (شب دارای مرتبه و فضیلت) نازل کردیم.
وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا لَيۡلَةُ ٱلۡقَدۡرِ ﴿٢﴾
و تو چه میدانی که شب قدر چیست؟
لَيۡلَةُ ٱلۡقَدۡرِ خَيۡرٞ مِّنۡ أَلۡفِ شَهۡرٖ ﴿٣﴾
شب قدر بهتر است از هزار ماه.
تَنَزَّلُ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ فِيهَا بِإِذۡنِ رَبِّهِم مِّن كُلِّ أَمۡرٖ ﴿٤﴾
(خاصیت آن شب این است که) فرشتگان و جبرئیل در آن شب به حکم پروردگار خود فرود میآیند، برای انجام دادن هر کاری (که الله خواهد).
سَلَٰمٌ هِيَ حَتَّىٰ مَطۡلَعِ ٱلۡفَجۡرِ ﴿٥﴾
آن شب محل نزول سلامتی و رحمت است تا طلوع صبح.