عُذۡرًا أَوۡ نُذۡرًا ﴿٦﴾
i ssmaê ne$ i uâaggen.
113 Ayat · Isental · kab
عُذۡرًا أَوۡ نُذۡرًا ﴿٦﴾
i ssmaê ne$ i uâaggen.
يَوۡمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ صَفّٗاۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنۡ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحۡمَٰنُ وَقَالَ صَوَابٗا ﴿٣٨﴾
Asmi ara beddent lmalayek akked ôôuê, d idurra, siwa win Iooa Uênin ara d immeslayen; a d yini awal uûwib.
إِنَّهُۥ لَقَوۡلُ رَسُولٖ كَرِيمٖ ﴿١٩﴾
Wigi ard awalen Umazan ukyis.
ذِي قُوَّةٍ عِندَ ذِي ٱلۡعَرۡشِ مَكِينٖ ﴿٢٠﴾
Bu tezmert s$uô Bab n usgeld iôesmen.
مُّطَاعٖ ثَمَّ أَمِينٖ ﴿٢١﴾
Bab n wannuz, u Muman.
كَلَّآۖ إِذَا دُكَّتِ ٱلۡأَرۡضُ دَكّٗا دَكّٗا ﴿٢١﴾
Xaîi! Ma temsawi tmurt, yal amsawi,
وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلۡمَلَكُ صَفّٗا صَفّٗا ﴿٢٢﴾
u Iusa d Mass ik, akked lmalayek, d idurra,
وَجِاْيٓءَ يَوۡمَئِذِۭ بِجَهَنَّمَۚ يَوۡمَئِذٖ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكۡرَىٰ ﴿٢٣﴾
assen, a d ters Loahennama. Assen, a d ismekti umdan. Acu ar as d iawi usmekti?
إِنَّآ أَنزَلۡنَٰهُ فِي لَيۡلَةِ ٱلۡقَدۡرِ ﴿١﴾
Ni$ Nessader it id deg iv useyyi.
وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا لَيۡلَةُ ٱلۡقَدۡرِ ﴿٢﴾
Anwa ara k imlen, d acu ay d iv useyyi?
لَيۡلَةُ ٱلۡقَدۡرِ خَيۡرٞ مِّنۡ أَلۡفِ شَهۡرٖ ﴿٣﴾
Iv useyyi yif agim wagguren.
تَنَزَّلُ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ فِيهَا بِإِذۡنِ رَبِّهِم مِّن كُلِّ أَمۡرٖ ﴿٤﴾
Lmalayek akked ôôuê, ppadren d degs, s wannuf n Mass nnsen, i yal lameô.
سَلَٰمٌ هِيَ حَتَّىٰ مَطۡلَعِ ٱلۡفَجۡرِ ﴿٥﴾
Di tifrat i illa alamma d tafrara.