وَٱلۡمُؤۡتَفِكَةَ أَهۡوَىٰ ﴿٥٣﴾
ههر ئهو زاتهتاوانباران و شهرواڵ پیسانیشی ژێرهو ژوورکرد....
710 Ayêt · Babêt · ku
وَٱلۡمُؤۡتَفِكَةَ أَهۡوَىٰ ﴿٥٣﴾
ههر ئهو زاتهتاوانباران و شهرواڵ پیسانیشی ژێرهو ژوورکرد....
فَغَشَّىٰهَا مَا غَشَّىٰ ﴿٥٤﴾
ئینجا ئهو دێهاتانهی داپۆشی ئهوهی کهدای پۆشی. (بهبهرد باران)
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكَ تَتَمَارَىٰ ﴿٥٥﴾
جا ئیتر ئهی بێ ئیمان تۆ لهکام یهک لهنازو نیعمهتهکانی خوا دوودڵیت...
هَٰذَا نَذِيرٞ مِّنَ ٱلنُّذُرِ ٱلۡأُولَىٰٓ ﴿٥٦﴾
ئهم پێغهمبهرهش هۆشیارکهرهوهیه لههۆشیارکهرهوانی پێشوو
أَزِفَتِ ٱلۡأٓزِفَةُ ﴿٥٧﴾
(ئهوهچاک بزانن) قیامهت و لێپرسینهوه نزیک بووتهوه (نزیکه بهنیسبهت ههر ئادهمیزادێکهوه ههر کهمردن ئهوهقیامهت لهو بهرپا بووه، قیامهتی گهورهش کاتێک بهرپا دهبێت ههمووان واههست دهکهن کهچهند سهعات لهوهوپێش دنیا بوو وا ئێستهش قیامهته)!!
لَيۡسَ لَهَا مِن دُونِ ٱللَّهِ كَاشِفَةٌ ﴿٥٨﴾
کهسیش ناتونێت ئهو ڕۆژه دهربخات و بهرپای بکات جگهلهخوای باڵادهست
أَفَمِنۡ هَٰذَا ٱلۡحَدِيثِ تَعۡجَبُونَ ﴿٥٩﴾
جا ئایا ئێوه لهم قسهیه کهقورئانهسهرسام دهبن؟!
وَتَضۡحَكُونَ وَلَا تَبۡكُونَ ﴿٦٠﴾
پێ دهکهنن و گریانتان نایهت (بۆ ئهو چارهنووسهرهشهی کهچاوهڕێتانه)
وَأَنتُمۡ سَٰمِدُونَ ﴿٦١﴾
ئێوه بهردهوام سهرگهرمی ڕابوردنن و بێ هۆشن؟!
فَٱسۡجُدُواْۤ لِلَّهِۤ وَٱعۡبُدُواْ۩ ﴿٦٢﴾
(دهی کهواتهبێداربنهوه و داچڵهکێن) کهواتهسوژدهبۆ خوای بهدیهێنهر ببهن، ههر ئهویش بپهرستن
أَكُفَّارُكُمۡ خَيۡرٞ مِّنۡ أُوْلَـٰٓئِكُمۡ أَمۡ لَكُم بَرَآءَةٞ فِي ٱلزُّبُرِ ﴿٤٣﴾
باشه... ئایا کافرهکانی ئێوه ئازاترو چاکترن لهئا ئهوانهکهلهناومان بردن؟ یان پهیمانتان دراوهتێ لهنامهئاسمانیهکاندا کهتووشی ئهو بهڵایانه نابن کهباسکراون؟
أَمۡ يَقُولُونَ نَحۡنُ جَمِيعٞ مُّنتَصِرٞ ﴿٤٤﴾
یان دهڵێن ئێمه ههموومان کۆین و سهرکهوتووین و شکست ناهێنین
سَيُهۡزَمُ ٱلۡجَمۡعُ وَيُوَلُّونَ ٱلدُّبُرَ ﴿٤٥﴾
له ئاییندهیهکی نزیکدا لهشکرو کۆمهڵیان شکست دههێنێت و ههڵدێن (لهغهزای بهدردا ئهو مژدهیه هاتهدی)
بَلِ ٱلسَّاعَةُ مَوۡعِدُهُمۡ وَٱلسَّاعَةُ أَدۡهَىٰ وَأَمَرُّ ﴿٤٦﴾
جگهلهوهش قیامهت کاتی لێ پرسینهوهیانه، کهرۆژێکی زۆر سهختترو تاڵ تره
إِنَّ ٱلۡمُجۡرِمِينَ فِي ضَلَٰلٖ وَسُعُرٖ ﴿٤٧﴾
بهڕاستی تاوانبارو تاوانکاران لهگومڕایی و شێتیهکی زۆردا ڕۆچوون
يَوۡمَ يُسۡحَبُونَ فِي ٱلنَّارِ عَلَىٰ وُجُوهِهِمۡ ذُوقُواْ مَسَّ سَقَرَ ﴿٤٨﴾
ڕۆژێک دێت کهلهسهر ڕوویان ڕادهکێشرێن لهناو ئاگری دۆزهخدا، پێیان دهوترێت: دهبچێژن تاڵاوی دۆزهخ
إِنَّا كُلَّ شَيۡءٍ خَلَقۡنَٰهُ بِقَدَرٖ ﴿٤٩﴾
بێگومان ئێمه ههموو شتێکمان بهئهندازهو نهخشهی دیاریکراو دروست کردووه
وَمَآ أَمۡرُنَآ إِلَّا وَٰحِدَةٞ كَلَمۡحِۭ بِٱلۡبَصَرِ ﴿٥٠﴾
فهرمانی ئێمه تهنها یهک وشهیه دهڵێین ببهدهستبهجێ دهبێت وهک چاو تروکاندنێک
وَلَقَدۡ أَهۡلَكۡنَآ أَشۡيَاعَكُمۡ فَهَلۡ مِن مُّدَّكِرٖ ﴿٥١﴾
بێگومان ئێمه زۆر لهپێشینانی خوانهناسی وهک ئێوهمان لهناو بردوه، جا ئایا کهس ههیه دهرس و عیبرهت و پهندو ئامۆژگاری وهربگرێت
وَكُلُّ شَيۡءٖ فَعَلُوهُ فِي ٱلزُّبُرِ ﴿٥٢﴾
ههرچی کارو کردهوهیهک کهئهنجامیان داوهله (لوح المحفوظ) و لهلای فریشته چاودێرهکان تۆمارکراوه
وَكُلُّ صَغِيرٖ وَكَبِيرٖ مُّسۡتَطَرٌ ﴿٥٣﴾
ههرچی وردو درشت ههیه، لهکارو کردهوهیان نووسراوهو تۆمارکراوه
سَنَفۡرُغُ لَكُمۡ أَيُّهَ ٱلثَّقَلَانِ ﴿٣١﴾
ئهی گرۆی ئادهمیزادو پهری، ڕۆژێک دێت بهتایبهت لێتان دهپرسینهوه و دادگایتان دهکهین ( خوای باڵادهست ههڕهشه لهم دوو دهستهیه لهدروستکراوهکانی دهکات، کهلهههندێک ڕووهوه سهرپشکی کردوون و ئازادی داونهتێ، بهڵام زۆربهیان یاخی و سهرکهشن، قوڕ بهسهر یاخیهکان لهو ڕۆژهدا )
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٣٢﴾
جا ئیتر گرۆی ئادهمیزادو پهری بهکام لهنازو نیعمهتهکانی پهروهردگار بڕوا ناکهن، کامهی پهسهند ناکهن
يَٰمَعۡشَرَ ٱلۡجِنِّ وَٱلۡإِنسِ إِنِ ٱسۡتَطَعۡتُمۡ أَن تَنفُذُواْ مِنۡ أَقۡطَارِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ فَٱنفُذُواْۚ لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلۡطَٰنٖ ﴿٣٣﴾
ئهی گرۆی پهری و ئادهمیزاد ئهگهر دهتوانن بهبهشهکانی ئاسمانهکان و زهویدا دهرچن، ئهوکارهئهنجام بدهن، دڵنیاش بن کهئهوکارهبههۆی دهزگای ماددی و توانای مهعنهویهوه نهبێت ئهنجام نادرێت
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٣٤﴾
جا ئیتر گرۆی ئادهمیزادو پهری بهکام لهنازو نیعمهتهکانی پهروهردگار بڕوا ناکهن، کامهی پهسهند ناکهن
يُرۡسَلُ عَلَيۡكُمَا شُوَاظٞ مِّن نَّارٖ وَنُحَاسٞ فَلَا تَنتَصِرَانِ ﴿٣٥﴾
خۆ ئهگهر لهسنوور دهرچوون، بڵێسهی ئاگرتان هاوڕێ لهگهڵ مسی تواوهدا بۆ ڕهوانهدهکرێت، ئیتر شکست دهخۆن و سهرکهوتوو نابن
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٣٦﴾
جا ئیتر گرۆی ئادهمیزادو پهری بهکام لهنازو نیعمهتهکانی پهروهردگار بڕوا ناکهن، کامهی پهسهند ناکهن
فَإِذَا ٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتۡ وَرۡدَةٗ كَٱلدِّهَانِ ﴿٣٧﴾
کاتێک دێت ئاسمان لهت دهبێت و وهکو گوڵێکی سوور دێته بهرچاو، یاخود وهک ڕۆنی قرچاوی لێ دێت ( ئهمهش قۆناغێکه لهقۆناغهکانی تێکچوونی )
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٣٨﴾
جا ئیتر گرۆی ئادهمیزادو پهری بهکام لهنازو نیعمهتهکانی پهروهردگار بڕوا ناکهن، کامهی پهسهند ناکهن
فَيَوۡمَئِذٖ لَّا يُسۡـَٔلُ عَن ذَنۢبِهِۦٓ إِنسٞ وَلَا جَآنّٞ ﴿٣٩﴾
ئهو ڕۆژه ههموو شت ڕوون و ئاشکرایه، پرسیار لهگوناهانی ئادهمیزاد و پهریهکان ناکرێت، ( ڕهنگهئهوهقۆناغێک بێت لهقۆناغهکان، کهبهروخساریان جیادهکرێنهوه )
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٤٠﴾
جا ئیتر گرۆی ئادهمیزادو پهری بهکام لهنازو نیعمهتهکانی پهروهردگار بڕوا ناکهن، کامهی پهسهند ناکهن
يُعۡرَفُ ٱلۡمُجۡرِمُونَ بِسِيمَٰهُمۡ فَيُؤۡخَذُ بِٱلنَّوَٰصِي وَٱلۡأَقۡدَامِ ﴿٤١﴾
ئینجا تاوانکارو گوناهباران بهرووخساریاندا دهناسرێتهوه، ئهوسا دهست گیر دهکرێت لهناوچهوانیان و قاچیان و گڵۆڵیان دهکهن و فڕێ دهدرێنه ناو ئاگری دۆزهخهوه
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٤٢﴾
جا ئیتر گرۆی ئادهمیزادو پهری بهکام لهنازو نیعمهتهکانی پهروهردگار بڕوا ناکهن، کامهی پهسهند ناکهن
هَٰذِهِۦ جَهَنَّمُ ٱلَّتِي يُكَذِّبُ بِهَا ٱلۡمُجۡرِمُونَ ﴿٤٣﴾
دهوترێت: ئهمهئهو دۆزهخهیه تاوانباران بڕیاریان پێی نهبوو
يَطُوفُونَ بَيۡنَهَا وَبَيۡنَ حَمِيمٍ ءَانٖ ﴿٤٤﴾
جا لهنێوان ئاگرو ئاوی گهرمدا کهبهسهرچاوهیاندا دهکرێت ههر دهخولێنهوه
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٤٥﴾
جا ئیتر گرۆی ئادهمیزادو پهری بهکام لهنازو نیعمهتهکانی پهروهردگار بڕوا ناکهن، کامهی پهسهند ناکهن
وَأَصۡحَٰبُ ٱلشِّمَالِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلشِّمَالِ ﴿٤١﴾
لهولاشهوهدهستهی چهپهکان، قوڕبهسهریان، بۆ بارو دۆخچک کهتێی کهوتوون
فِي سَمُومٖ وَحَمِيمٖ ﴿٤٢﴾
لهناو گڕه و ئاوی لهکوڵ دا گیریان خواردووهو دهتلێنهوه
وَظِلّٖ مِّن يَحۡمُومٖ ﴿٤٣﴾
رادهکهن بۆ ژێر سێبهر، کهئهویش دووکهڵی ڕهش و گهرم و سوتێنهره
لَّا بَارِدٖ وَلَا كَرِيمٍ ﴿٤٤﴾
نهفێنکه و نهبهکهڵکی حهوانهوهدێت
إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَبۡلَ ذَٰلِكَ مُتۡرَفِينَ ﴿٤٥﴾
چونکهبهڕاستی ئهوانهکاتی خۆی لهناو نازو نیعمهتی حهرامدا دهتلانهوه
وَكَانُواْ يُصِرُّونَ عَلَى ٱلۡحِنثِ ٱلۡعَظِيمِ ﴿٤٦﴾
ئهوانهبهردهوام لهسهر گوناههگهورهکهپێیان دادگرت (هاوهڵیان بۆ خوا بڕیار دهدا)
وَكَانُواْ يَقُولُونَ أَئِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابٗا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ ﴿٤٧﴾
ههمیشه دهیانوت: ئایا کاتێک ئێمه مردین و بووینه خاک و ئێسقان ئێمه زیندوودهکرێینهوه؟!
أَوَءَابَآؤُنَا ٱلۡأَوَّلُونَ ﴿٤٨﴾
یاخود باوو باپیرانی دێرینیشیان؟!
قُلۡ إِنَّ ٱلۡأَوَّلِينَ وَٱلۡأٓخِرِينَ ﴿٤٩﴾
ئهی پێغهمبهر (صلی الله علیه وسلم) پێیان بڵێ: بێگومان پێشینان و پاشینان ههرههموویان
لَمَجۡمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَٰتِ يَوۡمٖ مَّعۡلُومٖ ﴿٥٠﴾
کۆ دهکرێنهوه و ڕاپێچ دهکرێن بهرهو مهیدانی ڕۆژی دیاری کراو
ثُمَّ إِنَّكُمۡ أَيُّهَا ٱلضَّآلُّونَ ٱلۡمُكَذِّبُونَ ﴿٥١﴾
پاشان بێگومان ئێوه ئهی گومڕاو بێ باوهڕان ئهی ئهوانهی کهباوهڕتان بهڕاستیهکان نیه
لَأٓكِلُونَ مِن شَجَرٖ مِّن زَقُّومٖ ﴿٥٢﴾
لهبهروبوومی درهختی ژهقنهبوتیش دهخۆن
فَمَالِـُٔونَ مِنۡهَا ٱلۡبُطُونَ ﴿٥٣﴾
ورگ و سکتانی لێ پر دهکهن
فَشَٰرِبُونَ عَلَيۡهِ مِنَ ٱلۡحَمِيمِ ﴿٥٤﴾
ئینجا ناوی لهکوڵیشی بهسهردا دهکهن