quranm◉

Hizb 58

Range
from 73:20 to 79:46
Surahs covered
ترجمه
264 ترجمه

◉

73:20

إِنَّ رَبَّكَ يَعۡلَمُ أَنَّكَ تَقُومُ أَدۡنَىٰ مِن ثُلُثَيِ ٱلَّيۡلِ وَنِصۡفَهُۥ وَثُلُثَهُۥ وَطَآئِفَةٞ مِّنَ ٱلَّذِينَ مَعَكَۚ وَٱللَّهُ يُقَدِّرُ ٱلَّيۡلَ وَٱلنَّهَارَۚ عَلِمَ أَن لَّن تُحۡصُوهُ فَتَابَ عَلَيۡكُمۡۖ فَٱقۡرَءُواْ مَا تَيَسَّرَ مِنَ ٱلۡقُرۡءَانِۚ عَلِمَ أَن سَيَكُونُ مِنكُم مَّرۡضَىٰ وَءَاخَرُونَ يَضۡرِبُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ يَبۡتَغُونَ مِن فَضۡلِ ٱللَّهِ وَءَاخَرُونَ يُقَٰتِلُونَ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِۖ فَٱقۡرَءُواْ مَا تَيَسَّرَ مِنۡهُۚ وَأَقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتُواْ ٱلزَّكَوٰةَ وَأَقۡرِضُواْ ٱللَّهَ قَرۡضًا حَسَنٗاۚ وَمَا تُقَدِّمُواْ لِأَنفُسِكُم مِّنۡ خَيۡرٖ تَجِدُوهُ عِندَ ٱللَّهِ هُوَ خَيۡرٗا وَأَعۡظَمَ أَجۡرٗاۚ وَٱسۡتَغۡفِرُواْ ٱللَّهَۖ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمُۢ ﴿20﴾

همانا پروردگارت می‌داند که تو و گروهی از کسانی که با تو هستند نزدیک به دو سوم شب، یا نصف و یا یک سوم آن را به نماز می‌ایستید. و الله شب و روز را اندازه می‌کند. الله دانست که شما نمی‌توانید حساب آن را داشته باشید، لذا از شما درگذشت، پس آن مقدار از قرآن را (در نماز) بخوانید که برایتان میسر است و الله دانست که برخی از شما بیمار خواهند بود و دیگرانی هم برای به دست آوردن نعمت الله در زمین مسافرت می‌کنند و گروهی دیگر در راه الله جهاد می‌کنند. پس آنچه میسر باشد از آن بخوانید. و نماز را برپا کنید و زکات را بپردازید و به الله قرض الحسنه بدهید (در راه او به اخلاص انفاق کنید). و کارهای نیکی را که برای خودتان پیش می‌فرستید آن را نزد الله بهتر و با پاداش بیشتر خواهید یافت. و از الله مغفرت بخواهید که یقینا الله آمرزندۀ مهربان است.

74:1

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلۡمُدَّثِّرُ ﴿1﴾

ای جامه بر خود کشیده.

74:2

قُمۡ فَأَنذِرۡ ﴿2﴾

برخیز و (مردم را از عذاب الله) بترسان.

74:3

وَرَبَّكَ فَكَبِّرۡ ﴿3﴾

و پروردگارت را به بزرگی یاد کن.

74:4

وَثِيَابَكَ فَطَهِّرۡ ﴿4﴾

و لباس‌هایت را پاکیزه دار.

74:5

وَٱلرُّجۡزَ فَٱهۡجُرۡ ﴿5﴾

و از پلیدی دوری کن.

74:6

وَلَا تَمۡنُن تَسۡتَكۡثِرُ ﴿6﴾

و بخشش مکن تا بیش از آن بخواهی.

74:7

وَلِرَبِّكَ فَٱصۡبِرۡ ﴿7﴾

و برای (رضایت) پروردگارت صبر کن.

74:8

فَإِذَا نُقِرَ فِي ٱلنَّاقُورِ ﴿8﴾

پس چون در صور دمیده شود.

74:9

فَذَٰلِكَ يَوۡمَئِذٖ يَوۡمٌ عَسِيرٌ ﴿9﴾

پس آن روز، روزی سخت است.

74:10

عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ غَيۡرُ يَسِيرٖ ﴿10﴾

بر کافران آسان نیست.

74:11

ذَرۡنِي وَمَنۡ خَلَقۡتُ وَحِيدٗا ﴿11﴾

مرا با آن که تنها آفریدمش بگذار.

74:12

وَجَعَلۡتُ لَهُۥ مَالٗا مَّمۡدُودٗا ﴿12﴾

و به او مال فراوان دادم.

74:13

وَبَنِينَ شُهُودٗا ﴿13﴾

و پسرانی که (هر وقت در کنارش) حاضرند.

74:14

وَمَهَّدتُّ لَهُۥ تَمۡهِيدٗا ﴿14﴾

و برای او (وسائل زندگی را) از هر نظر آماده ساختم.

74:15

ثُمَّ يَطۡمَعُ أَنۡ أَزِيدَ ﴿15﴾

(با این حال) باز هم طمع دارد که او را بیشتر دهم.

74:16

كَلَّآۖ إِنَّهُۥ كَانَ لِأٓيَٰتِنَا عَنِيدٗا ﴿16﴾

هرگز نه، زیرا او در مقابل آیات ما عناد می‌ورزید.

74:17

سَأُرۡهِقُهُۥ صَعُودًا ﴿17﴾

(بلکه) به زودی او را به بالا شدن بر گردنۀ سخت مجبور می‌سازم

74:18

إِنَّهُۥ فَكَّرَ وَقَدَّرَ ﴿18﴾

همانا او (برای مبارزه با قرآن) اندیشید و سنجيد.

74:19

فَقُتِلَ كَيۡفَ قَدَّرَ ﴿19﴾

پس مرگ بر او باد چگونه سنجید!؟

74:20

ثُمَّ قُتِلَ كَيۡفَ قَدَّرَ ﴿20﴾

باز مرگ بر او باد چگونه سنجید؟

74:21

ثُمَّ نَظَرَ ﴿21﴾

باز نگریست.

74:22

ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ ﴿22﴾

باز روی ترش کرد و پیشانی در هم کشید.

74:23

ثُمَّ أَدۡبَرَ وَٱسۡتَكۡبَرَ ﴿23﴾

باز پشت گردانید و تکبر کرد.

74:24

فَقَالَ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا سِحۡرٞ يُؤۡثَرُ ﴿24﴾

پس گفت: این (قرآن) چیزی جز جادوی نقل شده (از پیشینیان) نیست.

74:25

إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا قَوۡلُ ٱلۡبَشَرِ ﴿25﴾

و این (قرآن) نیست مگر گفتۀ بشر.

74:26

سَأُصۡلِيهِ سَقَرَ ﴿26﴾

(به سزای این سخن) زود است که او را در سقر (دوزخ) داخل کنم.

74:27

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا سَقَرُ ﴿27﴾

و تو چه می‌دانی که سقر چیست؟

74:28

لَا تُبۡقِي وَلَا تَذَرُ ﴿28﴾

(سقر چیزی است که) نه باقی می‌گذارد و نه رها می‌کند.

74:29

لَوَّاحَةٞ لِّلۡبَشَرِ ﴿29﴾

تغیر دهنده و سوزانندۀ پوست انسان است.

74:30

عَلَيۡهَا تِسۡعَةَ عَشَرَ ﴿30﴾

بر آن (دوزخ) نوزده فرشته (محافظ) مقرراند.

74:31

وَمَا جَعَلۡنَآ أَصۡحَٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَـٰٓئِكَةٗۖ وَمَا جَعَلۡنَا عِدَّتَهُمۡ إِلَّا فِتۡنَةٗ لِّلَّذِينَ كَفَرُواْ لِيَسۡتَيۡقِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ وَيَزۡدَادَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِيمَٰنٗا وَلَا يَرۡتَابَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡمُؤۡمِنُونَ وَلِيَقُولَ ٱلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٞ وَٱلۡكَٰفِرُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَٰذَا مَثَلٗاۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهۡدِي مَن يَشَآءُۚ وَمَا يَعۡلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَۚ وَمَا هِيَ إِلَّا ذِكۡرَىٰ لِلۡبَشَرِ ﴿31﴾

و ما محافظان دوزخ را جز از فرشتگان قرار ندادیم و شمار آنها را نیز جز وسيلۀ آزمایش کافران قرار ندادیم، تا اهل کتاب يقين کنند (که قرآن کتاب آسمانی است) و تا ایمان مؤمنان بیشتر شود و تا اهل کتاب و مؤمنان شک نکنند و تا بیماردلان (منافقان) و کافران بگویند: الله از این مثل چه خواسته است؟ الله این چنین هر کس را که بخواهد گمراه می‌سازد و هر کس را که بخواهد هدایت می‌کند. و لشکرهای پروردگارت را جز او کسی نمی‌داند و این جز اندرزی برای بشر نیست.

74:32

كَلَّا وَٱلۡقَمَرِ ﴿32﴾

نه چنین نیست (که کفار می‌پندارند)، قسم به ماه.

74:33

وَٱلَّيۡلِ إِذۡ أَدۡبَرَ ﴿33﴾

قسم به شب چون پشت کند.

74:34

وَٱلصُّبۡحِ إِذَآ أَسۡفَرَ ﴿34﴾

قسم به صبح چون روشن شود.

74:35

إِنَّهَا لَإِحۡدَى ٱلۡكُبَرِ ﴿35﴾

که دوزخ یکی از نشانه‌های بزرگ (قدرت الله) است.

74:36

نَذِيرٗا لِّلۡبَشَرِ ﴿36﴾

در حالیکه ترسانندۀ بشر است.

74:37

لِمَن شَآءَ مِنكُمۡ أَن يَتَقَدَّمَ أَوۡ يَتَأَخَّرَ ﴿37﴾

(ترساننده است) برای هر کس از شما که بخواهد پیش رود (در گناه)، یا پس ماند (از نیکی).

74:38

كُلُّ نَفۡسِۭ بِمَا كَسَبَتۡ رَهِينَةٌ ﴿38﴾

هر نفس (هر شخص) در گرو کاری است که انجام داده است.

74:39

إِلَّآ أَصۡحَٰبَ ٱلۡيَمِينِ ﴿39﴾

مگر اصحاب دست راست.

74:40

فِي جَنَّـٰتٖ يَتَسَآءَلُونَ ﴿40﴾

که آنها در باغها‌اند و می‌پرسند.

74:41

عَنِ ٱلۡمُجۡرِمِينَ ﴿41﴾

از مجرمان (کافران)

74:42

مَا سَلَكَكُمۡ فِي سَقَرَ ﴿42﴾

که شما را چه چیز در دوزخ در آورد؟

74:43

قَالُواْ لَمۡ نَكُ مِنَ ٱلۡمُصَلِّينَ ﴿43﴾

(در جواب) گویند: ما از نمازگزاران نبودیم.

74:44

وَلَمۡ نَكُ نُطۡعِمُ ٱلۡمِسۡكِينَ ﴿44﴾

و مسکینان را طعام نمی‌دادیم.

74:45

وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلۡخَآئِضِينَ ﴿45﴾

(بلکه) با آنانی که سخن باطل می‌گفتند (در کفر گویی) فرو می‌رفتیم.

74:46

وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ ﴿46﴾

و روز جزا را دروغ می‌شمردیم،

74:47

حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلۡيَقِينُ ﴿47﴾

تا آن که مرگ به سراغ ما آمد.

74:48

فَمَا تَنفَعُهُمۡ شَفَٰعَةُ ٱلشَّـٰفِعِينَ ﴿48﴾

پس (این تکذیب کنندگان بی‌ایمان را) شفاعت شفاعت کنندگان نفع نرساند.

74:49

فَمَا لَهُمۡ عَنِ ٱلتَّذۡكِرَةِ مُعۡرِضِينَ ﴿49﴾

پس آنان را چه شده است که از پند روی گردانند؟!

74:50

كَأَنَّهُمۡ حُمُرٞ مُّسۡتَنفِرَةٞ ﴿50﴾

گویا آنها گوره خرانی رمنده‌اند.

74:51

فَرَّتۡ مِن قَسۡوَرَةِۭ ﴿51﴾

که از شیر گریخته‌اند.

74:52

بَلۡ يُرِيدُ كُلُّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُمۡ أَن يُؤۡتَىٰ صُحُفٗا مُّنَشَّرَةٗ ﴿52﴾

بلکه هر فردی از آنها می‌خواهد که صحیفه‌های سرگشاده (از سوی الله) به او داده شود.

74:53

كَلَّاۖ بَل لَّا يَخَافُونَ ٱلۡأٓخِرَةَ ﴿53﴾

چنین نیست، بلکه ایشان از روز آخرت نمی‌ترسند.

74:54

كَلَّآ إِنَّهُۥ تَذۡكِرَةٞ ﴿54﴾

واقعا که آن قرآن تذكر (و پند ارزشمند) است.

74:55

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ﴿55﴾

پس هر کس بخواهد آن را یاد کند.

74:56

وَمَا يَذۡكُرُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُۚ هُوَ أَهۡلُ ٱلتَّقۡوَىٰ وَأَهۡلُ ٱلۡمَغۡفِرَةِ ﴿56﴾

و یاد نمی‌کنند مگر اینکه الله بخواهد (و به ایشان توفیق دهد). او (الله) سزاوار تقوی است و او سزاوار آمرزش است.

75:1

لَآ أُقۡسِمُ بِيَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ ﴿1﴾

قسم می‌خورم به روز قیامت.

75:2

وَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلنَّفۡسِ ٱللَّوَّامَةِ ﴿2﴾

و قسم می‌خورم به نفس ملامت کننده (و پشیمان‌شونده).

75:3

أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجۡمَعَ عِظَامَهُۥ ﴿3﴾

آیا انسان گمان می‌کند که استخوان‌هایش را جمع نخواهیم کرد؟

75:4

بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّيَ بَنَانَهُۥ ﴿4﴾

بلی! (چنین خواهیم کرد) در حالیکه قادریم بر آن که (حتى) سرانگشتان او را (هم) برابر سازیم.

75:5

بَلۡ يُرِيدُ ٱلۡإِنسَٰنُ لِيَفۡجُرَ أَمَامَهُۥ ﴿5﴾

بلکه انسان می‌خواهد (با انکار نمودن) راه فسق و فجور را پیش روی خود باز کند.

75:6

يَسۡـَٔلُ أَيَّانَ يَوۡمُ ٱلۡقِيَٰمَةِ ﴿6﴾

(و به طور استهزا) می‌پرسد: روز قیامت چه وقت است؟

75:7

فَإِذَا بَرِقَ ٱلۡبَصَرُ ﴿7﴾

پس وقتی که چشم‌ها خیره شود.

75:8

وَخَسَفَ ٱلۡقَمَرُ ﴿8﴾

و ماه بی‌نور و تاریک شود.

75:9

وَجُمِعَ ٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُ ﴿9﴾

و آفتاب و ماه یکجا جمع شود.

75:10

يَقُولُ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذٍ أَيۡنَ ٱلۡمَفَرُّ ﴿10﴾

و (وقتی روز قیامت برپا شود) انسان می‌گوید: راه گریز کجاست؟

75:11

كَلَّا لَا وَزَرَ ﴿11﴾

نه! هرگز جای (گریز و) پناه نیست.

75:12

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمُسۡتَقَرُّ ﴿12﴾

(بلکه) در آن روز قرارگاه تنها به‌سوی پروردگار توست.

75:13

يُنَبَّؤُاْ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذِۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ ﴿13﴾

انسان در آن روز به آنچه پیش فرستاده و به آنچه پس گذاشته است خبر داده می‌شود.

75:14

بَلِ ٱلۡإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفۡسِهِۦ بَصِيرَةٞ ﴿14﴾

بلکه انسان به (خوب و بد) نفس خود بیناست.

75:15

وَلَوۡ أَلۡقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ ﴿15﴾

اگرچه (در آن روز) عذرهایی پیش کند.

75:16

لَا تُحَرِّكۡ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعۡجَلَ بِهِۦٓ ﴿16﴾

(ای پیغمبر! در وقت نزول وحی) زبانت را حرکت مده تا در یاد کردن آن شتاب کنی.

75:17

إِنَّ عَلَيۡنَا جَمۡعَهُۥ وَقُرۡءَانَهُۥ ﴿17﴾

بی‌گمان جمع کردن آن در سینۀ تو و خواندنش بر عهدۀ ماست.

75:18

فَإِذَا قَرَأۡنَٰهُ فَٱتَّبِعۡ قُرۡءَانَهُۥ ﴿18﴾

پس چون آن را (به زبان جبریل) خواندیم، پس قرائت آن را پیروی کن.

75:19

ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا بَيَانَهُۥ ﴿19﴾

باز بیان (حقایق و تفسیر) آن بر عهدۀ ماست.

75:20

كَلَّا بَلۡ تُحِبُّونَ ٱلۡعَاجِلَةَ ﴿20﴾

نه، چنین نیست (که می‌گویید) بلکه شما دنیای زودگذر را دوست می‌دارید.

75:21

وَتَذَرُونَ ٱلۡأٓخِرَةَ ﴿21﴾

و آخرت را ترک می‌کنید.

75:22

وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ نَّاضِرَةٌ ﴿22﴾

(حال آن که کامیاب و ناکام در آخرت معلوم شود) در آن روز چهره‌هایی شاداب (و خرم) هستند.

75:23

إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٞ ﴿23﴾

(چرا که) به پروردگار خود می‌نگرند.

75:24

وَوُجُوهٞ يَوۡمَئِذِۭ بَاسِرَةٞ ﴿24﴾

و چهره‌هایی در آن روز گرفته (و غمگین) است.

75:25

تَظُنُّ أَن يُفۡعَلَ بِهَا فَاقِرَةٞ ﴿25﴾

(چون) یقین دارند که به معصیت کمرشکن گرفتار می‌شوند.

75:26

كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِيَ ﴿26﴾

چنین نیست (که ایشان گمان دارند) هنگامی که جان به گلوگاه رسد.

75:27

وَقِيلَ مَنۡۜ رَاقٖ ﴿27﴾

و گفته شود: آیا کسی هست که افسون بخواند؟

75:28

وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلۡفِرَاقُ ﴿28﴾

و (محتضر) يقين کند که زمان جدایی (روح از بدن) فرا رسیده است.

75:29

وَٱلۡتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ ﴿29﴾

و ساق پا به ساق دیگر بپیچد (که دیگر حرکت نتواند).

75:30

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمَسَاقُ ﴿30﴾

آن روز، روز سوق دادنش به‌سوی پروردگار توست.

75:31

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ ﴿31﴾

پس (انسان نافرمان) نه تصدیق کرد و نه نماز گزارد.

75:32

وَلَٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ﴿32﴾

بلکه دروغ شمرد و اعراض نمود.

75:33

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ ﴿33﴾

باز متکبرانه و خرامان به‌سوی خانواده‌اش رفت.

75:34

أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰ ﴿34﴾

وای بر تو، باز وای بر تو.

75:35

ثُمَّ أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰٓ ﴿35﴾

باز وای بر تو، وای بر تو.

75:36

أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَن يُتۡرَكَ سُدًى ﴿36﴾

آیا انسان گمان می‌کند که به حال خود گذاشته می‌شود (و با او حساب و کتاب صورت نمی‌گیرد)؟

75:37

أَلَمۡ يَكُ نُطۡفَةٗ مِّن مَّنِيّٖ يُمۡنَىٰ ﴿37﴾

آیا او نطفه‌ای از منی که در رحم ریخته شده، نبود؟

75:38

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةٗ فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ ﴿38﴾

باز خون بسته‌ای بود که (الله آن را) آفرید باز (خلقت او را) استوار و برابر کرد.

75:39

فَجَعَلَ مِنۡهُ ٱلزَّوۡجَيۡنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰٓ ﴿39﴾

پس از آن (قطرۀ منی) دو جفت مرد و زن را آفرید.

75:40

أَلَيۡسَ ذَٰلِكَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحۡـِۧيَ ٱلۡمَوۡتَىٰ ﴿40﴾

و آیا همین (آفرینندۀ انسان‌ها از منی) قادر نیست که (بار دوم) مُرده‌ها را زنده کند؟

76:1

هَلۡ أَتَىٰ عَلَى ٱلۡإِنسَٰنِ حِينٞ مِّنَ ٱلدَّهۡرِ لَمۡ يَكُن شَيۡـٔٗا مَّذۡكُورًا ﴿1﴾

آیا بر انسان مدتی از زمان گذشت که چیزی قابل ذکر نبود.

76:2

إِنَّا خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ مِن نُّطۡفَةٍ أَمۡشَاجٖ نَّبۡتَلِيهِ فَجَعَلۡنَٰهُ سَمِيعَۢا بَصِيرًا ﴿2﴾

البته ما انسان را آمیخته از نطفه (مرد و زن) آفریده‌ایم، تا او را بیازمائیم (لذا) او را شنوای بینا گردانیدیم.

76:3

إِنَّا هَدَيۡنَٰهُ ٱلسَّبِيلَ إِمَّا شَاكِرٗا وَإِمَّا كَفُورًا ﴿3﴾

البته ما به انسان راه راست را نشان دادیم، خواه شکرگزار باشد، خواه ناشکر.

76:4

إِنَّآ أَعۡتَدۡنَا لِلۡكَٰفِرِينَ سَلَٰسِلَاْ وَأَغۡلَٰلٗا وَسَعِيرًا ﴿4﴾

(لیکن) ما برای کفار زنجیرها و طوق‌ها و آتش سوزان را آماده کرده‌ايم.

76:5

إِنَّ ٱلۡأَبۡرَارَ يَشۡرَبُونَ مِن كَأۡسٖ كَانَ مِزَاجُهَا كَافُورًا ﴿5﴾

و البته نیکان از جامی می‌نوشند که با کافور آمیخته شده است.

76:6

عَيۡنٗا يَشۡرَبُ بِهَا عِبَادُ ٱللَّهِ يُفَجِّرُونَهَا تَفۡجِيرٗا ﴿6﴾

چشمه‌ای که بندگان نیک الله از آن می‌نوشد، هرگونه بخواهند آن را جاری می‌سازند.

76:7

يُوفُونَ بِٱلنَّذۡرِ وَيَخَافُونَ يَوۡمٗا كَانَ شَرُّهُۥ مُسۡتَطِيرٗا ﴿7﴾

(علامت آن بندگان الله این است که) به نذرهای خود وفا می‌کنند و از روزی می‌ترسند که شرش عام و گسترده است.

76:8

وَيُطۡعِمُونَ ٱلطَّعَامَ عَلَىٰ حُبِّهِۦ مِسۡكِينٗا وَيَتِيمٗا وَأَسِيرًا ﴿8﴾

و طعام را با وجود محبت و حاجت خود، به بینوا و یتیم و اسیر می‌دهند.

76:9

إِنَّمَا نُطۡعِمُكُمۡ لِوَجۡهِ ٱللَّهِ لَا نُرِيدُ مِنكُمۡ جَزَآءٗ وَلَا شُكُورًا ﴿9﴾

(و می‌گویند) ما برای رضای الله به شما طعام می‌دهیم و از شما هیچ پاداش و تشکری نمی‌خواهیم.

76:10

إِنَّا نَخَافُ مِن رَّبِّنَا يَوۡمًا عَبُوسٗا قَمۡطَرِيرٗا ﴿10﴾

البته ما از پروردگار ما می‌ترسیم در روزی که ترش روی و دشوار است.

76:11

فَوَقَىٰهُمُ ٱللَّهُ شَرَّ ذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمِ وَلَقَّىٰهُمۡ نَضۡرَةٗ وَسُرُورٗا ﴿11﴾

پس الله آن‌ها را از شر و ضرر آن روز حفظ کرد و به آن‌ها درخشانی چهره و خرمی بخشید.

76:12

وَجَزَىٰهُم بِمَا صَبَرُواْ جَنَّةٗ وَحَرِيرٗا ﴿12﴾

و در مقابل صبرشان (الله) باغ و (لباس‌های) ابریشمی به آنان پاداش می‌دهد.

76:13

مُّتَّكِـِٔينَ فِيهَا عَلَى ٱلۡأَرَآئِكِۖ لَا يَرَوۡنَ فِيهَا شَمۡسٗا وَلَا زَمۡهَرِيرٗا ﴿13﴾

در حالی که بر تخت‌ها تکیه زده‌اند، نه (گرمی) آفتاب و نه (سوز) سرما را در آن جا می‌بینند.

76:14

وَدَانِيَةً عَلَيۡهِمۡ ظِلَٰلُهَا وَذُلِّلَتۡ قُطُوفُهَا تَذۡلِيلٗا ﴿14﴾

و سایه‌های آن (درختان جنت) به ایشان نزدیک است و میوه‌هایش در دسترس (شان) قرار داده شود.

76:15

وَيُطَافُ عَلَيۡهِم بِـَٔانِيَةٖ مِّن فِضَّةٖ وَأَكۡوَابٖ كَانَتۡ قَوَارِيرَا۠ ﴿15﴾

و بر آن‌ها ظرف‌های نقره‌ای و جام‌های بلورین گردانیده می‌شود.

76:16

قَوَارِيرَاْ مِن فِضَّةٖ قَدَّرُوهَا تَقۡدِيرٗا ﴿16﴾

بلورهای از نقره، که آن را به اندازه‌های (متفاوت) اندازه‌گیری کرده‌اند.

76:17

وَيُسۡقَوۡنَ فِيهَا كَأۡسٗا كَانَ مِزَاجُهَا زَنجَبِيلًا ﴿17﴾

و در آن جا جام شرابی نوشانیده می‌شوند که آمیختۀ آن از چشمۀ زنجبیل است.

76:18

عَيۡنٗا فِيهَا تُسَمَّىٰ سَلۡسَبِيلٗا ﴿18﴾

چشمۀ است در جنت که سلسبیل نامیده می‌شود.

76:19

وَيَطُوفُ عَلَيۡهِمۡ وِلۡدَٰنٞ مُّخَلَّدُونَ إِذَا رَأَيۡتَهُمۡ حَسِبۡتَهُمۡ لُؤۡلُؤٗا مَّنثُورٗا ﴿19﴾

و پسران همیشه جوان (برای خدمت) بر آنان می‌گردند و چون ایشان را ببینی، آنان را مرواریدهای پراگنده می‌پنداری.

76:20

وَإِذَا رَأَيۡتَ ثَمَّ رَأَيۡتَ نَعِيمٗا وَمُلۡكٗا كَبِيرًا ﴿20﴾

و چون آن جا را نگاه کنی، نعمت فراوان و پادشاهی بزرگ را می‌بینی.

76:21

عَٰلِيَهُمۡ ثِيَابُ سُندُسٍ خُضۡرٞ وَإِسۡتَبۡرَقٞۖ وَحُلُّوٓاْ أَسَاوِرَ مِن فِضَّةٖ وَسَقَىٰهُمۡ رَبُّهُمۡ شَرَابٗا طَهُورًا ﴿21﴾

بر تن آن‌ها (جنتیان) لباس‌های ابریشم نازک و ابریشم ضخیم است و با دستبندهای از نقره آراسته شده‌اند، و پروردگارشان شراب پاکیزه به آن‌ها می‌نوشاند.

76:22

إِنَّ هَٰذَا كَانَ لَكُمۡ جَزَآءٗ وَكَانَ سَعۡيُكُم مَّشۡكُورًا ﴿22﴾

البته این (نعمت‌ها) پاداش (اعمال) شما است و سعی‌تان مورد سپاس (و قابل تقدیر) است.

76:23

إِنَّا نَحۡنُ نَزَّلۡنَا عَلَيۡكَ ٱلۡقُرۡءَانَ تَنزِيلٗا ﴿23﴾

البته ما قرآن را به تدریج بر تو نازل کرده‌ایم.

76:24

فَٱصۡبِرۡ لِحُكۡمِ رَبِّكَ وَلَا تُطِعۡ مِنۡهُمۡ ءَاثِمًا أَوۡ كَفُورٗا ﴿24﴾

پس بر حکم پروردگارت صابر باش و گناهکار یا ناسپاس آنان را اطاعت مکن.

76:25

وَٱذۡكُرِ ٱسۡمَ رَبِّكَ بُكۡرَةٗ وَأَصِيلٗا ﴿25﴾

و نام پروردگارت را در هر صبح و شام یاد کن.

76:26

وَمِنَ ٱلَّيۡلِ فَٱسۡجُدۡ لَهُۥ وَسَبِّحۡهُ لَيۡلٗا طَوِيلًا ﴿26﴾

و در حصه‌ای از شب برای الله نماز بگذار و در حصۀ طولانی از شب او را به پاکی یاد کن.

76:27

إِنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ يُحِبُّونَ ٱلۡعَاجِلَةَ وَيَذَرُونَ وَرَآءَهُمۡ يَوۡمٗا ثَقِيلٗا ﴿27﴾

بی‌گمان ایشان دنیای زودگذر را دوست می‌دارند و روز دشوار آخرت را پشت سر خویش می‌نهند.

76:28

نَّحۡنُ خَلَقۡنَٰهُمۡ وَشَدَدۡنَآ أَسۡرَهُمۡۖ وَإِذَا شِئۡنَا بَدَّلۡنَآ أَمۡثَٰلَهُمۡ تَبۡدِيلًا ﴿28﴾

ما آن‌ها را آفریدیم و آفرینش آن‌ها را استوار و محکم کردیم و هر وقت بخواهیم مانند آن‌ها انسان‌های دیگری را جایگزین‌شان می‌کنیم.

76:29

إِنَّ هَٰذِهِۦ تَذۡكِرَةٞۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ سَبِيلٗا ﴿29﴾

یقیناً این (تعلیمات قرآن)، یادآوری و پندی است؛ پس هرکس بخواهد راهی را به‌سوی پروردگارش برگزیند.

76:30

وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُۚ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمٗا ﴿30﴾

شما نمی‌توانید (چیزی را) بخواهید مگر این که الله بخواهد، بی‌گمان الله دانای باحکمت است.

76:31

يُدۡخِلُ مَن يَشَآءُ فِي رَحۡمَتِهِۦۚ وَٱلظَّـٰلِمِينَ أَعَدَّ لَهُمۡ عَذَابًا أَلِيمَۢا ﴿31﴾

(لذا) در رحمت خود کسی را که بخواهد داخل می‌کند و برای ظالم‌ها (که مستحق رحمت نیستند) عذاب دردناک را آماده کرده‌ایم.

77:1

وَٱلۡمُرۡسَلَٰتِ عُرۡفٗا ﴿1﴾

قسم به بادهای فرستاده شده‌ای پی در پی.

77:2

فَٱلۡعَٰصِفَٰتِ عَصۡفٗا ﴿2﴾

(باز) قسم به بادهای تیز وزنده.

77:3

وَٱلنَّـٰشِرَٰتِ نَشۡرٗا ﴿3﴾

و قسم به بادهای که ابرها را منتشر می‌کنند (برای باریدن باران).

77:4

فَٱلۡفَٰرِقَٰتِ فَرۡقٗا ﴿4﴾

باز قسم به فرشتگان فرق‌کننده (بین حق و باطل).

77:5

فَٱلۡمُلۡقِيَٰتِ ذِكۡرًا ﴿5﴾

پس قسم به فرشتگان القا کنندۀ وعظ و وحی.

77:6

عُذۡرًا أَوۡ نُذۡرًا ﴿6﴾

برای رفع عذر یا بیم دادن (از عذاب الله).

77:7

إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَوَٰقِعٞ ﴿7﴾

که البته آنچه وعده داده می‌شوید (از جزا و سزا) واقع شدنی است.

77:8

فَإِذَا ٱلنُّجُومُ طُمِسَتۡ ﴿8﴾

پس وقتی که ستاره‌ها بی‌نور و محو شوند.

77:9

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ فُرِجَتۡ ﴿9﴾

و وقتی که آسمان شگافته شود.

77:10

وَإِذَا ٱلۡجِبَالُ نُسِفَتۡ ﴿10﴾

و وقتی که کوه‌ها ریشه کن و پراگنده شوند.

77:11

وَإِذَا ٱلرُّسُلُ أُقِّتَتۡ ﴿11﴾

و وقتی که برای (جمع شدن) پیغمبران وقت تعیین شود.

77:12

لِأَيِّ يَوۡمٍ أُجِّلَتۡ ﴿12﴾

برای کدام روزی پس انداخته شده‌اند؟

77:13

لِيَوۡمِ ٱلۡفَصۡلِ ﴿13﴾

برای روز فیصله (به دادگاه الهی پس انداخته شده‌اند).

77:14

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا يَوۡمُ ٱلۡفَصۡلِ ﴿14﴾

و تو چه می‌دانی که روز فیصله چیست؟

77:15

وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ﴿15﴾

در آن روز وای بر تکذیب‌کنندگان.

77:16

أَلَمۡ نُهۡلِكِ ٱلۡأَوَّلِينَ ﴿16﴾

آیا ما پیشینیان (مجرم) را هلاک نکردیم؟

77:17

ثُمَّ نُتۡبِعُهُمُ ٱلۡأٓخِرِينَ ﴿17﴾

باز پسينيان [مجرم‌] را در پی آنان می‌آوریم.

77:18

كَذَٰلِكَ نَفۡعَلُ بِٱلۡمُجۡرِمِينَ ﴿18﴾

ما با مجرمان اینگونه رفتار می‌کنیم.

77:19

وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ﴿19﴾

در آن روز وای بر تکذیب‌کنندگان.

77:20

أَلَمۡ نَخۡلُقكُّم مِّن مَّآءٖ مَّهِينٖ ﴿20﴾

آیا شما را از آب حقیر (منی) نیافریدیم؟

77:21

فَجَعَلۡنَٰهُ فِي قَرَارٖ مَّكِينٍ ﴿21﴾

باز آن را در قرارگاه محفوظ و استوار (رحم مادر) قرار دادیم.

77:22

إِلَىٰ قَدَرٖ مَّعۡلُومٖ ﴿22﴾

تا مدتی معین.

77:23

فَقَدَرۡنَا فَنِعۡمَ ٱلۡقَٰدِرُونَ ﴿23﴾

پس اندازه کردیم (برای بودنِ آن در رحم مادر) پس ما چه خوب اندازه‌کنندگانیم.

77:24

وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ﴿24﴾

در آن روز وای بر تکذیب‌کنندگان.

77:25

أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ كِفَاتًا ﴿25﴾

آیا زمین را جمع‌کننده نگردانیدیم؟

77:26

أَحۡيَآءٗ وَأَمۡوَٰتٗا ﴿26﴾

(برای) زنده‌ها و مرده‌ها؟

77:27

وَجَعَلۡنَا فِيهَا رَوَٰسِيَ شَٰمِخَٰتٖ وَأَسۡقَيۡنَٰكُم مَّآءٗ فُرَاتٗا ﴿27﴾

و در آن کوه‌های بلند قرار دادیم و به شما (از زمین) آب شیرین نوشانیدیم.

77:28

وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ﴿28﴾

در آن روز وای بر تکذیب‌کنندگان.

77:29

ٱنطَلِقُوٓاْ إِلَىٰ مَا كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ﴿29﴾

(به مجرمان گویند) بروید به‌سوی آنچه که آن را دروغ می‌شمردید.

77:30

ٱنطَلِقُوٓاْ إِلَىٰ ظِلّٖ ذِي ثَلَٰثِ شُعَبٖ ﴿30﴾

بروید به‌سوی سایۀ سه شاخه (سایۀ آتش دوزخ).

77:31

لَّا ظَلِيلٖ وَلَا يُغۡنِي مِنَ ٱللَّهَبِ ﴿31﴾

(آن سایه) نه سردی دارد و نه گرمی شعلۀ آتش را دفع می‌کند.

77:32

إِنَّهَا تَرۡمِي بِشَرَرٖ كَٱلۡقَصۡرِ ﴿32﴾

آتش پاره‌هایی از خود بیرون می‌اندازد که مانند قصر (بزرگ) است.

77:33

كَأَنَّهُۥ جِمَٰلَتٞ صُفۡرٞ ﴿33﴾

گویی شعله‌های آن (در بزرگی) مانند شترهای زردرنگ است.

77:34

وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ﴿34﴾

در آن روز وای بر تکذیب‌کنندگان.

77:35

هَٰذَا يَوۡمُ لَا يَنطِقُونَ ﴿35﴾

این روزی است که (کفار) نمی‌توانند سخن بگویند.

77:36

وَلَا يُؤۡذَنُ لَهُمۡ فَيَعۡتَذِرُونَ ﴿36﴾

و به آنان اجازه داده نمی‌شود تا عذرخواهی کنند.

77:37

وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ﴿37﴾

در آن روز وای بر تکذیب‌کنندگان.

77:38

هَٰذَا يَوۡمُ ٱلۡفَصۡلِۖ جَمَعۡنَٰكُمۡ وَٱلۡأَوَّلِينَ ﴿38﴾

(و گفته شود) این روز روزِ فیصله است که شما و مردمان پیشین را جمع کردیم.

77:39

فَإِن كَانَ لَكُمۡ كَيۡدٞ فَكِيدُونِ ﴿39﴾

پس اگر حیله‌ای دارید پس به کار گیرید.

77:40

وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ﴿40﴾

در آن روز وای بر تکذیب‌کنندگان.

77:41

إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي ظِلَٰلٖ وَعُيُونٖ ﴿41﴾

البته پرهیزگاران در سایه‌ها و چشمه‌ها قرار دارند.

77:42

وَفَوَٰكِهَ مِمَّا يَشۡتَهُونَ ﴿42﴾

و از هر نوع میوه که بخواهند.

77:43

كُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ هَنِيٓـَٔۢا بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ ﴿43﴾

(به آن‌ها گفته شود که) بخورید و بنوشید خوشگوار به پاداش آنچه (در دنیا) می‌کردید.

77:44

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ ﴿44﴾

همانا ما اینطور نیکوکاران را پاداش می‌دهیم.

77:45

وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ﴿45﴾

در آن روز وای بر تکذیب‌کنندگان.

77:46

كُلُواْ وَتَمَتَّعُواْ قَلِيلًا إِنَّكُم مُّجۡرِمُونَ ﴿46﴾

(به تکذیب‌کنندگان گفته می‌شود) بخورید و بهره گیرید اندک، یقیناً شما مجرمید.

77:47

وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ﴿47﴾

در آن روز وای بر تکذیب‌کنندگان.

77:48

وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ٱرۡكَعُواْ لَا يَرۡكَعُونَ ﴿48﴾

و چون به آنان گفته شود به رکوع بروید نمی‌توانند به رکوع بروند.

77:49

وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ﴿49﴾

در آن روز وای بر تکذیب‌کنندگان.

77:50

فَبِأَيِّ حَدِيثِۭ بَعۡدَهُۥ يُؤۡمِنُونَ ﴿50﴾

پس بعد از این (انکار قرآن) به کدام سخن ایمان می‌آورند؟

78:1

عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ ﴿1﴾

دربارۀ چه از یکدیگر می‌پرسند؟

78:2

عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلۡعَظِيمِ ﴿2﴾

از خبر بزرگ (می‌پرسند).

78:3

ٱلَّذِي هُمۡ فِيهِ مُخۡتَلِفُونَ ﴿3﴾

(خبری) که آن‌ها در آن اختلاف دارند.

78:4

كَلَّا سَيَعۡلَمُونَ ﴿4﴾

چنین نیست (آن خبر را عنقریب) خواهند دانست.

78:5

ثُمَّ كَلَّا سَيَعۡلَمُونَ ﴿5﴾

(باز می‌گویم) چنین نیست (آن خبر را عنقریب) خواهند دانست.

78:6

أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ مِهَٰدٗا ﴿6﴾

(برپا کردن قیامت به ما چه مشکل است؟) آیا ما زمین را بستر نگردانیده‌ایم؟

78:7

وَٱلۡجِبَالَ أَوۡتَادٗا ﴿7﴾

و کوه‌ها را (همچون) میخ‌ها (نگردانیده‌ایم)؟

78:8

وَخَلَقۡنَٰكُمۡ أَزۡوَٰجٗا ﴿8﴾

و شما را جفت (نر و ماده) آفریدیم.

78:9

وَجَعَلۡنَا نَوۡمَكُمۡ سُبَاتٗا ﴿9﴾

و خواب‌تان را سبب آرامش قرار دادیم.

78:10

وَجَعَلۡنَا ٱلَّيۡلَ لِبَاسٗا ﴿10﴾

و شب را (مانند لباس) پوششی گردانیدیم.

78:11

وَجَعَلۡنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشٗا ﴿11﴾

و روز را وقتِ تلاش و معاش گردانیدیم.

78:12

وَبَنَيۡنَا فَوۡقَكُمۡ سَبۡعٗا شِدَادٗا ﴿12﴾

و بالای سر شما هفت آسمانِ محکم بنا نمودیم.

78:13

وَجَعَلۡنَا سِرَاجٗا وَهَّاجٗا ﴿13﴾

و (آفتاب را) چراغ فروزان و درخشنده ساختیم.

78:14

وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلۡمُعۡصِرَٰتِ مَآءٗ ثَجَّاجٗا ﴿14﴾

و از ابرهای متراکم و فشرده آبِ فراوان نازل کردیم.

78:15

لِّنُخۡرِجَ بِهِۦ حَبّٗا وَنَبَاتٗا ﴿15﴾

تا به وسیله آن دانه و گیاه را بیرون آریم.

78:16

وَجَنَّـٰتٍ أَلۡفَافًا ﴿16﴾

و باغ‌های درهم‌پیچیده و انبوه را نیز (آفریدیم).

78:17

إِنَّ يَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ كَانَ مِيقَٰتٗا ﴿17﴾

یقیناً روز فیصله، وقت مقرر و معین است.

78:18

يَوۡمَ يُنفَخُ فِي ٱلصُّورِ فَتَأۡتُونَ أَفۡوَاجٗا ﴿18﴾

روزی که در صور دمیده شود، پس (به دربار پروردگارتان) گروه گروه بیایید.

78:19

وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتۡ أَبۡوَٰبٗا ﴿19﴾

و آسمان گشوده شود و به صورت دروازه‌هایی باز درآید.

78:20

وَسُيِّرَتِ ٱلۡجِبَالُ فَكَانَتۡ سَرَابًا ﴿20﴾

و کوه‌ها روان شوند و مانند سراب گردند.

78:21

إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتۡ مِرۡصَادٗا ﴿21﴾

البته دوزخ در انتظار (مردم سرکش) است.

78:22

لِّلطَّـٰغِينَ مَـَٔابٗا ﴿22﴾

و برای سرکشان جای بازگشت است.

78:23

لَّـٰبِثِينَ فِيهَآ أَحۡقَابٗا ﴿23﴾

در آن جا مدت طولانی می‌مانند.

78:24

لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرۡدٗا وَلَا شَرَابًا ﴿24﴾

در آن جا نه سردی می‌چشند و نه نوشیدنی گوارائی می‌نوشند.

78:25

إِلَّا حَمِيمٗا وَغَسَّاقٗا ﴿25﴾

مگر آب جوش و زرداب زخم دوزخیان را.

78:26

جَزَآءٗ وِفَاقًا ﴿26﴾

این جزایی است مناسب و موافق (حال و وضعیت آن‌ها).

78:27

إِنَّهُمۡ كَانُواْ لَا يَرۡجُونَ حِسَابٗا ﴿27﴾

(چون) آن‌ها (در دنیا) حساب روز قیامت را امید نداشتند.

78:28

وَكَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابٗا ﴿28﴾

و آیات ما را به شدت تکذیب کردند.

78:29

وَكُلَّ شَيۡءٍ أَحۡصَيۡنَٰهُ كِتَٰبٗا ﴿29﴾

ولی ما هرچیز را با نوشتن حفظ نموده‌ایم.

78:30

فَذُوقُواْ فَلَن نَّزِيدَكُمۡ إِلَّا عَذَابًا ﴿30﴾

پس (برای‌شان گفته می‌شود که) بچشید عذاب را، چون هرگز به شما جز عذاب نخواهیم افزود.

78:31

إِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ مَفَازًا ﴿31﴾

البته برای پرهیزگاران کامیابی بزرگ است.

78:32

حَدَآئِقَ وَأَعۡنَٰبٗا ﴿32﴾

و باغ‌ها، و درختانِ انگور.

78:33

وَكَوَاعِبَ أَتۡرَابٗا ﴿33﴾

و دختران نوجوان و هم‌سال.

78:34

وَكَأۡسٗا دِهَاقٗا ﴿34﴾

و پیاله‌ای پر از شراب.

78:35

لَّا يَسۡمَعُونَ فِيهَا لَغۡوٗا وَلَا كِذَّـٰبٗا ﴿35﴾

در آن جا سخن بیهوده و دروغ نمی‌شنوند.

78:36

جَزَآءٗ مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابٗا ﴿36﴾

این پاداش از سوی پروردگار تو (است) پاداش و بخششی از روی حساب.

78:37

رَّبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا ٱلرَّحۡمَٰنِۖ لَا يَمۡلِكُونَ مِنۡهُ خِطَابٗا ﴿37﴾

پروردگار آسمان‌ها و زمین و هرچه در بین آن دو قرار دارد که او بسیار مهربان است، (با این وصف از عظمت او) نمی‌توانند با او سخنی بگویند.

78:38

يَوۡمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ صَفّٗاۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنۡ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحۡمَٰنُ وَقَالَ صَوَابٗا ﴿38﴾

روزی که جبرئیل و دیگر فرشته‌ها (به دربار الله) صف‌بسته می‌ایستند، سخن نمی‌گویند، مگر کسی که پروردگار مهربان به او اجازه دهد و او نیز سخن حق و درست بگوید.

78:39

ذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمُ ٱلۡحَقُّۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا ﴿39﴾

آن روز، روز حق (و راست) است، پس هرکه بخواهد نجات یابد (عمل درست انجام دهد) که در روز قیامت به‌سوی او بازمی‌گردد.

78:40

إِنَّآ أَنذَرۡنَٰكُمۡ عَذَابٗا قَرِيبٗا يَوۡمَ يَنظُرُ ٱلۡمَرۡءُ مَا قَدَّمَتۡ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلۡكَافِرُ يَٰلَيۡتَنِي كُنتُ تُرَٰبَۢا ﴿40﴾

البته ما شما را از عذاب نزدیک ترسانیدیم، روزی که انسان آنچه را با دستان خویش پیش فرستاده است می‌بیند و کافر می‌گوید: ای کاش من خاک می‌بودم!.

79:1

وَٱلنَّـٰزِعَٰتِ غَرۡقٗا ﴿1﴾

قسم به فرشته‌های که ارواح کافران را به سختی می‌گیرند.

79:2

وَٱلنَّـٰشِطَٰتِ نَشۡطٗا ﴿2﴾

و قسم به فرشته‌های که ارواح مؤمنان را به آسانی می‌گیرند.

79:3

وَٱلسَّـٰبِحَٰتِ سَبۡحٗا ﴿3﴾

و قسم به فرشتگانی که (در اجرای اوامر الهی) به سرعت شناورند.

79:4

فَٱلسَّـٰبِقَٰتِ سَبۡقٗا ﴿4﴾

پس قسم به فرشتگانی که (در اجرای اوامر الهی) از یکدیگر سبقت می‌گیرند.

79:5

فَٱلۡمُدَبِّرَٰتِ أَمۡرٗا ﴿5﴾

باز قسم به فرشتگانی که همۀ کارها را تدبیر می‌کنند.

79:6

يَوۡمَ تَرۡجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ ﴿6﴾

روزی که زلزلۀ سخت همه چیز را به لرزه درمی‌آورد.

79:7

تَتۡبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ ﴿7﴾

به تعقیب آن لرزۀ دیگر واقع شود.

79:8

قُلُوبٞ يَوۡمَئِذٖ وَاجِفَةٌ ﴿8﴾

برخی از دل‌ها (در آن روز) ترسان و لرزان است.

79:9

أَبۡصَٰرُهَا خَٰشِعَةٞ ﴿9﴾

(و) چشم‌های ایشان پایین افتاده است.

79:10

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرۡدُودُونَ فِي ٱلۡحَافِرَةِ ﴿10﴾

می‌گویند: آیا ما دوباره بازگردانیده می‌شویم (به حالت نخستین؟)

79:11

أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمٗا نَّخِرَةٗ ﴿11﴾

آیا (باز زنده می‌شویم که) استخوان‌های پوسیده شویم؟

79:12

قَالُواْ تِلۡكَ إِذٗا كَرَّةٌ خَاسِرَةٞ ﴿12﴾

گویند (اگر چنین باشد) آن زندگی زیانبار خواهد بود.

79:13

فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةٞ وَٰحِدَةٞ ﴿13﴾

(الله در جواب آن‌ها فرمود): جز این نیست که آن تنها آواز بلند است.

79:14

فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ ﴿14﴾

پس ناگهان در میدان محشر (که جای بی‌خوابی است) حاضر شوند.

79:15

هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ ﴿15﴾

آیا داستانِ (دعوت) موسی به تو رسیده است؟

79:16

إِذۡ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلۡوَادِ ٱلۡمُقَدَّسِ طُوًى ﴿16﴾

وقتی که پروردگارش او را در وادی پاک طوی صدا کرد.

79:17

ٱذۡهَبۡ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ ﴿17﴾

(به او گفت): به‌سوی فرعون برو که سرکشی و طغیان کرده است.

79:18

فَقُلۡ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ ﴿18﴾

پس به او بگو: آیا می‌خواهی که (از کفر) پاک شوی؟

79:19

وَأَهۡدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخۡشَىٰ ﴿19﴾

و تو را به‌سوی پروردگارت راهنمائی کنم تا (بعد از شناختن پروردگارت) بترسی (و ایمان آوری و سرکشی نکنی).

79:20

فَأَرَىٰهُ ٱلۡأٓيَةَ ٱلۡكُبۡرَىٰ ﴿20﴾

پس (موسی) معجزۀ بزرگ را به او نشان داد.

79:21

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ ﴿21﴾

اما او دروغ شمرد و نافرمانی کرد.

79:22

ثُمَّ أَدۡبَرَ يَسۡعَىٰ ﴿22﴾

باز پشت کرد (از مجلس موسی و برای فساد) سعی می‌نمود.

79:23

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ ﴿23﴾

پس (ساحران را) جمع کرد و اعلان نمود.

79:24

فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلۡأَعۡلَىٰ ﴿24﴾

پس گفت: من پروردگار بزرگتر شما هستم.

79:25

فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلۡأٓخِرَةِ وَٱلۡأُولَىٰٓ ﴿25﴾

پس الله او را به عذاب آخرت و دنیا گرفتار کرد.

79:26

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبۡرَةٗ لِّمَن يَخۡشَىٰٓ ﴿26﴾

یقیناً در این (ماجرا) برای کسی که (از عذاب الله) بترسد، عبرت است.

79:27

ءَأَنتُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُۚ بَنَىٰهَا ﴿27﴾

آیا (دوباره) آفریدن شما سخت‌تر است یا آفریدن آسمانی که او (الله) آن را بنا کرده؟

79:28

رَفَعَ سَمۡكَهَا فَسَوَّىٰهَا ﴿28﴾

و بلندی آن را بر افراشت، پس آن را استوار و برابر کرد.

79:29

وَأَغۡطَشَ لَيۡلَهَا وَأَخۡرَجَ ضُحَىٰهَا ﴿29﴾

و شبش را تاریک و روزش را روشن گردانید.

79:30

وَٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ ﴿30﴾

و بعد از آن زمین را هموار نمود.

79:31

أَخۡرَجَ مِنۡهَا مَآءَهَا وَمَرۡعَىٰهَا ﴿31﴾

از آن (زمین) آب و چراگاهش را بیرون کرد.

79:32

وَٱلۡجِبَالَ أَرۡسَىٰهَا ﴿32﴾

و کوه‌ها را (بر زمین) محکم و پابرجا کرد.

79:33

مَتَٰعٗا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ ﴿33﴾

(این همه را پیدا کرد) برای منفعت شما و چهارپایان‌تان.

79:34

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلۡكُبۡرَىٰ ﴿34﴾

پس وقتی که بزرگ‌ترین حادثۀ (قیامت) بیاید.

79:35

يَوۡمَ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ ﴿35﴾

روزی که انسان آن کوشش خود را (در دنیا) به یاد می‌آورد.

79:36

وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ ﴿36﴾

و دوزخ برای هر بیننده‌ای آشکار و نمایان شود.

79:37

فَأَمَّا مَن طَغَىٰ ﴿37﴾

اما هر کسی طغیان و سرکشی کرد

79:38

وَءَاثَرَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا ﴿38﴾

و زندگانی دنیا را (بر آخرت) ترجیح داد.

79:39

فَإِنَّ ٱلۡجَحِيمَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ ﴿39﴾

پس یقیناً دوزخ جایگاه اوست.

79:40

وَأَمَّا مَنۡ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفۡسَ عَنِ ٱلۡهَوَىٰ ﴿40﴾

و اما کسی که از ایستادن در حضور پروردگارش ترسید و نفسش را از هوی و هوس باز داشت.

79:41

فَإِنَّ ٱلۡجَنَّةَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ ﴿41﴾

پس یقیناً جنت جایگاه اوست.

79:42

يَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرۡسَىٰهَا ﴿42﴾

دربارۀ قیامت از تو می‌پرسند که چه وقتی برپا می‌شود؟

79:43

فِيمَ أَنتَ مِن ذِكۡرَىٰهَآ ﴿43﴾

تو را چه خبر از (وقت برپا شدن) آن.

79:44

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ ﴿44﴾

پایان و سرانجام آن با پروردگار توست.

79:45

إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخۡشَىٰهَا ﴿45﴾

تو تنها بیم‌دهندۀ کسی هستی که از آن (قیامت) می‌ترسد.

79:46

كَأَنَّهُمۡ يَوۡمَ يَرَوۡنَهَا لَمۡ يَلۡبَثُوٓاْ إِلَّا عَشِيَّةً أَوۡ ضُحَىٰهَا ﴿46﴾

روزی که آن را می‌بینند، گویا که آنان جز (به قدر) شب یا چاشتی (در دنیا و برزخ) درنگ نکرده‌اند.